У нас вы можете посмотреть бесплатно کفترباز ,کفتربازی ,امیر مشهدی کفترباز Iranian breed pigeons culture 2018 или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
کفتربازی؛ سرگرمی سنتی یا اتلاف وقت؟ از جمله سرگرمی های سنتی با حیوانات می توان کبوتربازی یا به اصطلاح عام «کفتربازی» را نام برد. این سرگرمی مذموم که بنا به اعتراف قدیمی های این بازی حاصلی جز اتلاف وقت و عمر را دربر ندارد، دارای ریشه و تاریخچه ای قدیمی است. از گذشته های دور «کفتربازی» به نوعی امری رایج در میان برخی از مردم بوده است. در کتاب تهران قدیم آمده که این عمل به دلیل انجام آن روی بام های بلند، باعث آزار و اذیت همسایگان بوده و این مسئله اولین موردی است که کبوتربازی را تقبیح می کند. نت شهر: کبوتر از دیرباز سمبل صلح و آشتی و دوستی بوده و به همین مناسبت همیشه در شروع بازی های المپیک که تاریخچه اش از یونان باستان است، تعدادی کبوتر سپید را به پرواز در می آوردند. گروهی از کبوترها به خاطر زیبایی، سرعت پرواز و به دلیل اینکه قدرت پیدا کردن خانه و محل زندگی خود را دارند مورد علاقه اند؛ گروهی دیگر برای عملیات آکروبات یا معلق زدن در هوا و بالاخره عده ای نیز صرفا به خاطر استقامت و پرواز طولانی در آسمان مورد توجه هستند. بعضی از کبوترها قدرت پروازشان تا دویست مایل است. کبوترها معمولا هر دوره دو تخم می گذارند که نر و ماده روی آن به مدت هجده روز می خوابند. جوجه بعد از تولد ظرف مدت پنج تا شش ماه به سن بلوغ می رسد. تشخیص طول عمر کبوترها خیلی دقیق نیست ولی حدس زده اند تا پانزده سال هم ممکن است زندگی کنند. جالب اینجاست که یک کبوتر معمولا یک جفت می گیرد و تا پایان عمر با او به سر می برد، مگر اینکه جفت توسط انسان یا مرگ از او جدا شود. کشورهای بلژیک، فرانسه، انگلیس و ایتالیا جزو تولید کنندگان و صادرکنندگان کبوتر هستند و از ایران نیز گاهی بعضی از انواع آن به کشورهای مختلف صادر می شود. در آمریکا عده ای از جمله ایرانی ها و اروپایی ها به نگهداری این پرنده زیبا و بی آزار و مهربان علاقمندند ولی آمریکایی ها کبوتربازی بلد نیستند. به ندرت یک آمریکایی را می توان پیدا کرد که کبوتر جلد داشته باشد و آن را پرواز دهد تا به خانه بازگردد. نگاهی به تاریخچه این موضوع سه بخش و سه مدل مجزا را به تصویر می کشد که در این پرونده به تفصیل به هر یک از آنها خواهیم پرداخت. نقش بازی/ کبوتر زیباروی نقش بازی در ابتدای رایج شدن کبوتربازی مد نظر کبوتربازان بود و آنها به دنبال «کبوترهای نقش» بودند. پرندگان زیبای دم چتری، کاکلی و فری از جمله کبوترانی بودند که مورد توجه جماعت کبوترباز قرار می گرفتند. کبوترهای دم چتری که از قدرت پرواز کمتری هم برخوردار بودند عادت خاصی داشتند که در زمان جفت گیری، گردن خود را رو به عقب برده و به دو سمت چپ و راست متمایل می کردند تا جایی که برخی اوقات از لب بام به پایین می افتادند. جوجه کشی از این کبوترها درآمد خوبی هم برای صاحبان آنها داشت و به دلیل استقبال از آنها، پرورش دهندگان منفعت مالی خوبی داشتند. کبوتران فری و کاکلی - فری هم به دلیل زیبایی خاصی که داشتند، مورد توجه بودند و همسطح دم چتری ها مشتری داشتند. تا اینجای کار نگهداری از کبوتر مورد چندان مذمومی نبود، چرا که نگهداری شان مانند سایر ماکیان بود و نوعی دامداری محسوب می شد؛ نه شرط بندی در کار بود، نه قمار، نه اینکه کسی را از کار