Herman De Coninck - Gedicht naar een sonnet van Edna St. Vincent Millay скачать в хорошем качестве

Herman De Coninck - Gedicht naar een sonnet van Edna St. Vincent Millay

De betreurde Vlaamse dichter Herman de Coninck (1944-1997) schreef dit gedicht als een vrije bewerking van een stukje poëzie van de Amerikaanse dichteres Edna St. Vincent Millay (1892-1950). Ik zeg met opzet 'bewerking' en niet 'vertaling'. Iemand schreef ooit: 'poëzie is wat uit een gedicht verdwijnt als je het vertaalt'. Herman de Conincks tekst is één en al poëzie maar de bewerking is dan ook als het ware een herdichting. De auteur zelf geeft bij de titel van die cyclus Millay-gedichten volgende toelichting: 'vrij, respectievelijk zeer vrij naar ...'. Voor mij betekent dit dat hij enerzijds als de dichter van het stuk beschouwd mag worden maar ook dat hij schatplichtig is aan Edna St.Vincent Millay die als een van de grote Amerikaanse dichteressen van haar generatie wordt beschouwd. Voor de volledigheid hier de originele Engelse versie van het sonnet: Sonnet VII from 'Second April' When I too long have looked upon your face, Wherein for me a brightness unobscured Save by the mists of brightness has its place, And terrible beauty not to be endured, I turn away reluctant from your light, And stand irresolute, a mind undone, A silly, dazzled thing deprived of sight From having looked too long upon the sun. Then is my daily life a narrow room In which a little while, uncertainly, Surrounded by impenetrable gloom, Among familiar things grown strange to me Making my way, I pause, and feel, and hark, Till I become accustomed to the dark.