Çiçekli Elbisem (Rumen Halk Müziği) скачать в хорошем качестве

Çiçekli Elbisem (Rumen Halk Müziği)

Köy yolunda yürürüm, sallanır adımlarım, Herkes benden kaçar, derler ki bozulmuşum. Aklımı yitirmişim, günahmış halim benim, Kendi kendime konuşur, köyde kaybolmuşum. “Deli”, “çirkin” diye bağırırlar yoldan, “Gülerek bakma artık, utan biraz bundan.” Ama kimse bilmez beni geri çeken şeyi, Beni parçalayan, sonra bırakıp giden sevgiyi. Çiçekli elbisemi giyerim, solmuş, yırtık, Onun yanına böyle giderdim, kalbim sessiz, kırık. Hâlâ giyerim yolda, eski ve sökük halde, Görünmeyen, ağır bir hayatın kanıtı bende. Ağzım rüzgâra durmadan konuşur, Deli değilim, aklımda kalanlar dökülür. Kimse bilmez bir yeminden söz ettiğimi, Bir zamanlar olan, beni ağlatan sevgiyi. Ben onu beklerdim, gökyüzü gözlerimde, O başkasına yüzük taktı, başka bir sevgide. Ve o an hayatım ikiye bölündü, Yarısı ateşte yandı, yarısı yağmurda söndü. Çiçekli elbisem omuzlarımda ağır, Yollarda kaybolunca “deli” derler bana yine yar. Ay ışığında yürürüm, düşmemek için gülerim, Onu başkasıyla görünce yine deliririm. Belki bir gün sesini bile hatırlamam, Belki yolu da, adımı da unuturum zamanla. Ama o güne kadar, toprak sokaklarımda, Eğri yürür, kaybettiğim aşkı ağlarım sessizce. Çiçekli elbisem omuzlarımda ağır, Yollarda kaybolunca “deli” derler bana yine yar. Ay ışığında yürürüm, düşmemek için gülerim, Onu başkasıyla görünce yine deliririm.