#منحرف скачать в хорошем качестве

#منحرف

اسکروتیپ نامٔه بیست و هفتم وُرم وود عزیزم... به نظرم در حال حاضر خوب عمل نمیکنی. البته استفاده از "عاشق پیشگی" بیمارت برای منحرف کردن ذهن او از "دشمن" امری بدیهی است اما تو نشان دادهای که چقدر اندک از آن بهره برده ای؛ وقتی میگویی: "موضوع اغتشاش و سرگردانی ذهن، یکی از موضوعات اصلی دعاهای او شده است". این به این معناست که تو به طور کلی شکست خوردهای. وقتی این موضوع یا هر نوع اغتشاش فکری در ذهنش خطور میکند، باید او را تشویق کنی که فقط با اتکا به قدرت ارادهاش آن را از ذهنش دور کند و به دعای معمولی خود ادامه بدهد؛ چنانکه گویی چیزی اتفاق نیفتاده است. وقتی این اغتشاش فکری را به عنوان مشکل کنونی خود پذیرفت و آن را به حضور "دشمن" آورد و بهعنوان موضوع اصلی دعاها و مجاهدات خود مطرح کرد، آنگاه به جای عملی مثبت، کار را خراب کردهای. هر چیزی -حتی گناهانی که در نهایت او را به دشمن نزدیک کند- در درازمدت به زیان ماست. آنچه در پی میآید میتواند مفید واقع شود. اکنون که او شور و حال عاشقی دارد، ایدٔه جدیدی از سعادتمندی دنیوی در ذهنش نقش بسته. بنابراین در دعاها و استغاثههایش، و نیز در خصوص این جنگ [جهانی] و موضوعاتی نظیر آن نیز ضرورتی ایجاد شده است. اکنون فرصت مناسبی است تا دربارٔه دعا، مشکلات روشنفکرانهای را در ذهن او بر انگیزی. همواره باید روحانیت کاذب را در او تشویق کنی. آدمیان میتوانند بر اساس این گفتٔه به ظاهر پرهیزکارانه که "دعا یعنی عبادت و مشارکت با خدا" به نا اطاعتی مستقیم از "دشمن" منحرف شوند. همو که (به شیؤه معمول و عادی و غیر جذابش) یقینًا به آنها گفته شده است که برای نان کفاف روزانه و شفای بیمارانشان دعا کنند. و تو البته این واقعیت را از او پنهان میداری که دعا برای نان کفاف روزانه، به مفهوم "روحانی" و یا به هر مفهومی دیگر، صرفًا استغاثٔه بیقدری بیش نیست. اما از آنجا که مرض وحشتناک اطاعت به بیمارت سرایت کرده، هرچه نیز تلاش کنی احتمالًا چنین دعاهای "خامی" را ادامه خواهد داد. ولی میتوانی او را به شک واداری که این عملی بیهوده است و هیچ ثمری در پی نخواهد داشت. فراموش نکن که از برهان "شیر آمد من برندهام، خط آمد تو برندهای" استفاده کنی. اگر آنچه برایش دعا کرده بود مستجاب نشود، این نیز خود گواهی خواهد بود بر این مدعا که دعا و استغاثه مستجاب نمیشود. اگر هم مستجاب شد البته او برخی دلایل فیزیکی مؤثر در اجابت دعایش را خواهد دید خواهد گفت: "این به هر حال اتفاق میافتاد". بنابراین دعای مستجاب شده صرفًا تبدیل به گواهی میشود بر غیر مؤثر بودن دعا. درک این موضوع که بیمارت چگونه درگیر چنین اغتشاشی فکری می شود، برای تو که روح هستی دشوار است. اما باید به یاد داشته باشی که او برای درک حقیقتی غایی، به "زمان" محدود و متکی است. او فرض میکند که "دشمن" همچون خود او (بیمارت) برخی چیزها را در زمان حال میبیند و برخی چیزها را به عنوان آینده پیشبینی میکند. و حتی اگر باور کند که "دشمن" امور را اینگونه نمینگرد، همچنان در اعماق قلبش این موضوع را همچون خصوصیتی عجیب در نحؤه درک دشمن میپندارد - او واقعًا فکر نمیکند (هرچند ادعا میکند) که "دشمن" همه چیز را چنانکه هست میبیند! اگر در صدد توضیح این امر برآیی که دعاهای امروز آدمیان یکی از مختصات بیشماری است که "دشمن" در تنظیم هوای فردا به کار میگیرد، پاسخ خواهد داد که "دشمن" همواره این دعای آدمیان را میدانسته؛ بنابراین آنها با ارادٔه آزاد دعا نمیکنند زیرا از پیش برای این کار مقدر شدهاند. و نیز خواهد افزود که هوای یک روز خاص را میتوان از طریق عوامل پدیدآییِ آن تا خلقت اولیٔه خوِد ماده نیز ردیابی کرد - بنابراین تمامی این ن شده است. 􀏌 موضوع، چه در بعد انسانی و چه در بعد مادی "از آغاز" تع البته پاسخ او [بیمار] برای ما روشن است. لابد میگوید: این که در نتیجٔه