PETROVARADIN KRALJEVSKI GRAD PO VLADARU KARLU ROBERTU ANŽUJSKOM скачать в хорошем качестве

PETROVARADIN KRALJEVSKI GRAD PO VLADARU KARLU ROBERTU ANŽUJSKOM

Karlo Robert Anžujski (1288-1342) bio je kralj Ugarske, koji se rodio u Salernu, u Napuljskoj Kraljevini. Unuk je anžujskog kralja Karla Napuljskog i Marije Arpad. Posle smrti zadnjeg Arpadovića, Andrije Ugarskog u januaru 1301, država se raspala na desetak provincija, kojima su vladali lokalni moćnici. Plemići i oligarhi južne Mađarske: Pavle Šubić, Ugrin Čak, Stepan Babović, Dujam Frangepan kneževi Dalmacije, Kvarnera. Like, Bosne, Srema, Banata, Bačke i Slavonije su za kralja predložili 13-godišnjeg Robertina, anžujskog princa iz Kraljevine Napulja. Po princa u Salerno je otišao da ga povede preko Jadrana, Splita, Trogira, Zagreba u Ostrogon opat Nikolaus, cistercitski poglavar iz utvrđrnog samostana (abbya) Belafons, Belin bunar koja se nalazila na Terefijevom imanju sa obe strane Dunava kod Petrovaradina. Iako su i Srbi (Nemanjići - kralj Milutin) bio pretendent za naslestvo za krunu Ugarskog kralja, jer mu je žena bila iz loze Arpadovića, nije bio zainteresovan za mađarski presto. Karlo Robert prvi put je krunisan u Estergomu, ali bio je prinuđen da preda krunu češkom pretendetu Vaclavu II Pšemislu. jer je krunisan privremenom krunom Ugarske. Da ne bi izvršili atentat na Karla Roberta, Čak Ugrin je preuzeo odgovornost, sa napuljskim kraljevskim čuvaima i učiteljima kralja, Drugetima, da će ga odvesti na bezbedno mesto u utvrđeni samostan cistercita, u opatiju Belafons. Na Gibraltaru na Dunavu Karlo Robert je živeo 3-4 godine, od avgusta 1301. godine. Već sledeće godine sa plemićima Drugetina, sa Ugrinom Čakom i franjevcima iz Bosne Srebrne počinju sa izgradnjom tvrđave u Baču. Papa Bonifacije VIII je podržavao Karla Roberta njegovo polaganje prava na ugarski tron. Papa je tražio i dobijao podršku u Ugarskoj za takve zahteve, što se videlo 1304. na Saboru u Bratislavi. U međuvremenu je predao svoja prava vojvodi Otonu III Bavarskom, koji je postao zarobljenik ugarskih pobunjenika. Karlo Robert je stupio na presto 15. juna 1309. u Budimu, ali ne smatra se regularnim kraljem sve do krunisanja krunom Svetog Stefana 15. avgusta 1309. u Šekesfehervaru. Tri godine imao je problema sa pobunama, sve do velike pobede 15. juna 1312. kod Rohanovaca (u blizini Košice) u današnjoj Slovačkoj. Ugrin Čak oligarh Srema; Mačve, Bačke, Banata i Baranje zato je u maju 1301. godine insistirao da mlađani kralj, Karlo Robert, dođe u Petrovaradin, u opatiju Belafons jer odkada je kralj Bela IV, 24. juna 1237. imanja Petera Terefija, od Slankamena do Čerevića sa obe strane Dunava, dao i to potvrdio darovnim pismom cistercitima iz Troa Fontena. Mladi anžuljac je došao u opatiju na Dunavu među svoje francuske zemljake i među čuvare i učitelje kraljeva brojne porodice Drugeti iz dinastičke kuće Kapet–Anžu, kome pripada grana koja je vladala Napuljskom kraljevinom. Osim 13 opata u Petrovaradinu je boravio i oko stotinak francuskih laika, koji su na osnovu trafontenskih planova, 4 godine gradili od čvrstog materijala osim opatije Belin bunar, magacine, štale, vodene mlinove, skele, brodove i radili poljoprivredne, vinogradarske i rudarske poslove. Ubrzo su postali najuzornija i najbogatija opatija Ugarske. Papi su plaćali od svih katoličkih opatija u Evropi najveći porez, i za uzvrat, papa Bonifacije VIII, od svih mađarskih velikaških porodica tražio da Karla Roberta Anžujskog priznaju za kralja Ugarske i da ga u Sekešfehervaru krunišu sa Sveto Stefansom krunom što se i desilo 15. juna 1309. Cistercitski red je nestao sa naših prostora u krajem XV veka, kada su Turci sve ćešće upadali, harali i palili naselja. Tada verski objekat Belafons, čije je geslo bilo Ora et Labora, dograđuje i postaje utvrđeni samostan. Učestvuju: dr Radovan Bunardžić – arheolog dr prof. Đura Hardi - istoričar naratori: Ratko Radivojević i Saša Vidačak Belafons 2010 - 2021.