🎭 Οκτώ γυναίκες: Ένας φόνος. Ρομπέρ Τομά ξέρει γιατί скачать в хорошем качестве

🎭 Οκτώ γυναίκες: Ένας φόνος. Ρομπέρ Τομά ξέρει γιατί

Μια χιονισμένη νύχτα Χριστουγέννων. Ένα απομονωμένο αρχοντικό, κομμένο από τον κόσμο, βυθισμένο σε μια σιωπή που δεν προμηνύει γιορτή αλλά αποκάλυψη. Ο μοναδικός άντρας του σπιτιού, ο Μαρσέλ, βρίσκεται νεκρός στο δωμάτιό του, με ένα μαχαίρι καρφωμένο στην πλάτη. Η πόρτα ήταν κλειδωμένη. Τα σκυλιά δεν γάβγισαν. Το τηλέφωνο είναι κομμένο. Η αστυνομία δεν μπορεί να φτάσει. Ο δολοφόνος δεν ήρθε απ’ έξω. Βρίσκεται ήδη μέσα. Οι οκτώ γυναίκες της ζωής του –η σύζυγος, οι δύο κόρες, η πεθερά, η αδελφή, η κουνιάδα, η οικονόμος και η καμαριέρα– είναι οι μόνες παρούσες. Καθεμία έχει λόγο να μισεί τον νεκρό. Καθεμία έχει κάτι να χάσει αν ειπωθεί η αλήθεια. Το αρχοντικό μετατρέπεται σε σκηνή ανάκρισης, όπου δεν υπάρχουν αθώοι, μόνο ρόλοι που καταρρέουν. Καθώς οι ώρες περνούν και η καταιγίδα θεριεύει, το αστυνομικό μυστήριο μεταμορφώνεται σε θεατρικό παιχνίδι εξουσίας και αποκάλυψης. Μυστικά θαμμένα για χρόνια έρχονται στην επιφάνεια: απιστίες και εκβιασμοί, οικονομικά συμφέροντα, καταπιεσμένοι έρωτες, ψυχικές ρωγμές, τραύματα που δεν έκλεισαν ποτέ. Κάθε γυναίκα αφηγείται τη δική της εκδοχή, όχι για να φωτίσει τον φόνο, αλλά για να σώσει τον εαυτό της. Ο νεκρός, αν και απών, δεσπόζει παντού. Υπήρξε πατέρας, σύζυγος, αφεντικό, εραστής, τύραννος. Ένας άντρας που κρατούσε τις γυναίκες της ζωής του δεμένες με φόβο, εξάρτηση και σιωπή. Τώρα, μέσα στον αποκλεισμό, αυτές οι δεσμοί χαλαρώνουν επικίνδυνα. Οι συμμαχίες αλλάζουν. Η αλήθεια γίνεται όπλο. Το γέλιο συνυπάρχει με την αγωνία, η μαύρη κωμωδία με τη σκληρή κοινωνική σάτιρα. Και τότε, όταν όλα μοιάζουν να οδηγούν στη λύση του μυστηρίου, το έργο ανατρέπει τις προσδοκίες. Γιατί στις «8 Γυναίκες κατηγορούνται» ο φόνος δεν είναι το τέλος, αλλά η αφετηρία. Δεν πρόκειται απλώς για το ποια σκότωσε τον Μαρσέλ, αλλά για το ποιος τον σκότωσε πραγματικά μέσα σε αυτό το σπίτι πολύ πριν πέσει το μαχαίρι. Σκιαγράφηση χαρακτήρων Ο Ρομπέρ Τομά στήνει οκτώ γυναικείες μορφές όχι ως απλές ύποπτες ενός εγκλήματος, αλλά ως καθρέφτες μιας κοινωνίας που έμαθε να κρύβει την αλήθεια κάτω από την ευπρέπεια. Καθεμιά κουβαλά μια ιστορία που δεν ειπώθηκε ποτέ φωναχτά. Καθεμιά είναι ταυτόχρονα θύμα και συντελεστής ενός αργού, καθημερινού εγκλήματος. Η Γκαμπί, η σύζυγος, είναι η βιτρίνα της αστικής τάξης. Κομψή, αξιοπρεπής, με λόγο μετρημένο και βλέμμα μόνιμα στραμμένο προς τα μέσα. Έμαθε να ζει δίπλα στον άντρα της χωρίς να ζει πραγματικά. Η υποταγή της δεν είναι αδυναμία, αλλά τρόπος επιβίωσης μέσα σε έναν γάμο χωρίς αγάπη. Η Σουζόν, η μεγάλη κόρη, φέρει τη λάμψη της νιότης και την αφέλεια της πρώτης ανεξαρτησίας. Πίσω από την ομορφιά της κρύβεται ένα τραύμα βαθύ, μια αλήθεια που την ωρίμασε βίαια. Η αθωότητά της είναι ήδη χαμένη, μα κανείς δεν τολμά να το αναγνωρίσει. Η Κατρίν, η μικρότερη κόρη, εμφανίζεται ως παιδί. Στην πραγματικότητα είναι ο πιο επικίνδυνος νους του σπιτιού. Παρατηρεί, ακούει, συνδέει. Δεν συγκρούεται ανοιχτά, αλλά κινεί τα νήματα με την ακρίβεια ενός σιωπηλού σκηνοθέτη. Η αθωότητά της είναι προσωπείο. Η Πιερέτ, η αδελφή του θύματος, είναι το εξόριστο σώμα της οικογένειας. Ζει στο περιθώριο, ανάμεσα στη νύχτα και στην απόρριψη. Η κοινωνία τη χαρακτήρισε «χαμένη» και εκείνη το αποδέχτηκε. Κυνική, πληγωμένη, επικίνδυνα ειλικρινής, αρνείται να προσποιηθεί. Η Ογκουστίν, η κουνιάδα, είναι η γυναίκα που δεν έζησε ποτέ. Καταπιεσμένη, μελαγχολική, παγιδευμένη σε έναν ρόλο που δεν διάλεξε. Το χιούμορ της είναι νευρικό, η υστερία της κραυγή για ζωή. Πίσω από τη γελοιοποίηση κρύβεται μια τραγωδία. Η Μαμή, η πεθερά, ενσαρκώνει το παρελθόν που αρνείται να πεθάνει. Χειριστική, ειρωνική, βαθιά εγωκεντρική. Παριστάνει την ανήμπορη για να ελέγχει τους πάντες. Η εξουσία της δεν είναι σωματική, αλλά ψυχολογική. Η Λουίζ, η καμαριέρα, εμφανίζεται ταπεινή και σιωπηλή. Στην ουσία γνωρίζει περισσότερα απ’ όλους. Το σώμα της υπήρξε νόμισμα επιβίωσης, η σιωπή της ασπίδα. Είναι η φωνή της καταπιεσμένης επιθυμίας που ζητά ισότητα, όχι λύπηση. Η Μαντάμ Σανέλ, η οικονόμος, στέκεται ανάμεσα στις τάξεις και στα ήθη. Παρατηρητής και θεματοφύλακας μυστικών, ξέρει πότε να μιλήσει και πότε να σωπάσει. Η δύναμή της βρίσκεται στη γνώση και στη σιωπή. Ο Τομά δεν χαρίζει αθωότητα σε καμία. Γιατί εδώ η ενοχή δεν είναι πράξη, αλλά κατάσταση. Και το έγκλημα δεν διαπράχθηκε μόνο τη νύχτα των Χριστουγέννων, αλλά σε κάθε μέρα σιωπής που προηγήθηκε . Ένα θεατρικό έργο-παγίδα, όπου η αλήθεια δεν απελευθερώνει πάντα, και η ενοχή δεν ανήκει ποτέ σε έναν μόνο άνθρωπο Huit Femmes Robert Thomas Σκηνοθεσία: Κώστας Ασημακόπουλος Ακούγονται οι ηθοποιοί: Σμάρω Στεφανίδου (κυρία Σανέλ) Εύα Κοταμανίδου (Λουΐζα) Λουϊζα Ποδηματά (Γιαγιά) Λίλα Καφαντάρη (Σουζάνα) Μάρω Κοντού (Γκάμπυ) Καίτη Παπανίκα (Αυγουστίνα) Νατάσα Καψαμπέλη (Κατρίν) Βίλμα Κύρου (Πιερρέτ) Μετάφραση-Διασκευή- Ραδιοσκηνοθεσία: Κώστας Ασημακόπουλος Αν αυτό που άκουσες σου κράτησε συντροφιά, μπορείς να στηρίξεις το έργο μου εδώ 👉 https://angeligeorgiastoryteller.gr/s... Βιβλία που ταξιδεύουν για να συνεχίσουν να μιλούν 👉 Metabook: https://metabook.gr/angel67