Osmaniye Aşık Tahir Erdoğdu sen hey gavurdağlım osmaniyelim скачать в хорошем качестве

Osmaniye Aşık Tahir Erdoğdu sen hey gavurdağlım osmaniyelim

OSMANİYE'DE AŞIKLIK GELENEGİ Aşık'lık geleneği yalnızca çalıp söylemeye dayanmayan usta aşık tarafından öğretilmesi gereken bir iştir. Bir kişinin aşık olarak nitelenebilmesi için çağlar boyu gelen geleneğe uyması gerekir. Aşık tarzı şiirin en belirgin özelligi aşıklık gelenegiyle bireysel yaratıcılıgı bir arada uygulamasıdır. Çerçevesi gelenekle belirlenip bireysel yaratıcılıkla beslenir. Aşık edebiyatı usta çırak ilişkisiyle usta aşıklar veya gelenek taşıyıcısı durumundaki aşıkları dinleyen aşık adaylarının usta malı deyişleri ve hikayeleri doğru öğrenip, gelecek kuşaklara taşımasıyla günümüze gelmiştir. Aşıklık gelenegi islam ideolojisini yaşatan kurumlara dayanıyordu. kurumlar kalkınca gelenek yok olmaya yüz tuttu. Aşık tarzını besleyen kaynaklar her geçen gün biraz daha kaybolmaktadır. Aşık tipi, yeni bir kültür ve sanat anlayışının getirdigi bir sosyal ihtiyacın sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Aşıklar yaşayan dili kullanmışlardır. Ünleri ve şiirleri bütün Anadoluya yayılmıştır. İmparatorluğun kültür merkezlerine girmişler, aşıklar şiirini klasik şiir çevrelerinde tanıtma çabalarına ragmen aydın kesime benimsetememişlerdir. Günümüzde eskiye oranla az da olsa Cumhuriyetin ilk yıllarındaki halka doğru ve halk kültürünü yaşatma haraketinin etkisiyle etkinliklerini sürdürmektedirler. Aşıklar halkın ortak duygu ve düşüncelerini dile getirmeleri bakımından Türk kültürünün korunmasında, yaşatılmasında kültür taşıyıcıları olarak görev yapmaktadırlar. Aşık dışa dönüktür. Siyasal ve toplumsal olaylara karşıda duyarlıdırlar. Gezip gördügü yerlerde tanık oldugu ve yaşadıgı olaylardaki acı, olumsuz, çelişik durumları yargılar, eleştirir. Osmaniye aşıklık geleneginin canlı olarak sürdügü bir kaç ilden biridir. Osmaniye aşıklık gelenegi, güzellme, semai, koçaklama, taşlama, bozlak, destan ve dini tasavvufi şiirler söyleyen aşıklardan oluşmaktadır. Bu şıkların başında Abdulvahap KOCAMAN Osman TAŞKAYA ( aşık feymani ) Mahmut TAŞKAYA, Aşık Tahir ERDOĞDU, Aşık Abdullah GİZLİCE, Aşık Hacı KIRPIL ( vuslati ) gelmektedir. Bütün aşıklar, yörede çok köklü, eskilere dayalı bir Karacaoğlan türküleri söyleme gelenegi oldugunda birleşiyorlar. Buna yörede "Karacaoğlan çığırmak" adını veriyorlar. Karacaoğlan-Dadaloğlu'ndan sonra 1960 lı yıllara kadar çok güçlü aşıkların günümüze gelmemesi, yöremizdeki aşıklık gelenegini biraz da olsa unutulur hale getirmiştir. Aşık arkadaşlarımın da özverili çalışmaları sonucu gelecek nesillere bir kültür mirası bırakabilmek için Osmaniye folklör araştırma gençlik ve spor kulübü dernegini 1995 yılında kurduk ve o tarihten bu yana Osmaniye'de aşıklık gelenegini,Osmaniye'nin folklörik özelliklerini araştırıyor, yaşıyor ve yaşatıyoruz. Aşık Tahir ERDOĞDU osmaniye ismet ipek aşık duran bebek orhan gencebay ferdi tayfur müslüm gürses neşet ertaş arif sağ fatih kısaparmak ibrahim tatlıses zara yıldız tilbe hakalmaz uğur arslan bedirhan gökçe oğuz hasan yılmaz özcan sincanlı fehmi ankaralı çoşkun baba ferhat peçenekli süleyman bülent gökçe hakan taşıyan erkal metin ışık ali yaprak ahmet koç musa eroğlu ankaralı namık mustafa etkin kara murat adem aydaş ekrem çelebi ibrahim erkal cengiz kurtoğlu kul mustafa sarı kız genç osman yavuz bingöl barış manço sinan özen yalan dünya cansever uğur ışılak ülkücü türkçü mustafa yıldızdoğan ali kınık arif nazım osman öztunç sefai ozan arif esat kabaklı ahmet şafak ahmet yurtseven kardeşler rahmi aydın süleyman mehmet demirtaş burhan çaçan kurtlar vadisi memati çakır polat alemdar deli yürek yusuf miroğlu Mahmut taşkaya vahab kocaman hacı karakılçık imami aziz tok gül ahmet hakkı bulut eyyubi