مراسم تشییع جنازه حاجی خلیفه عبدالغفار و زندگینامه کامل از تولد 1333 تا وفات 1404/10/20 скачать в хорошем качестве

مراسم تشییع جنازه حاجی خلیفه عبدالغفار و زندگینامه کامل از تولد 1333 تا وفات 1404/10/20

زندگی‌نامهٔ مرحوم خلیفه عبدالغفار فرزند رحیم‌قُل، ولدیت حسن مرحوم خلیفه عبدالغفار در سال ۱۳۳۳ هجری شمسی، در خانواده‌ای متوسط و دهقان‌پیشه، در قریهٔ قرایی ولسوالی درزاب ولایت جوزجان چشم به جهان گشود. تولد او در دامان فقر و سادگی، سرآغاز زندگی‌ای شد که از همان سال‌های نخست با رنج، صبر، تلاش و آرزوهای ناتمام درهم آمیخته بود. وی در سه‌سالگی پدر خویش را از دست داد و بر اساس عرف و عنعنات رایج آن زمان، مادرش به نکاح مرد دیگری درآمد. بدین‌سان، عبدالغفارِ خردسال، بدون برادر و خواهر و محروم از سایهٔ پدر و مهر مادر، در تنهایی و خاموشی رشد یافت. این محرومیت سبب شد تا از آموزش نزد ملا امام مسجد و رفتن به مکتب نیز بی‌بهره بماند. خلیفه عبدالغفار تا سن ۱۲–۱۳ سالگی، جز جمع‌آوری خس‌وخاشاک و انجام کارهای شاق برای خانوادهٔ کاکایش، ابراهیم صوفی، مصروفیت دیگری نداشت. شب و روز، دور از مهر والدین، تنها برای به‌دست آوردن لقمه‌نانی حلال تلاش می‌کرد و تلخی زندگی را پیش از آن‌که کودکی‌اش به پایان برسد، با تمام وجود چشید. در سن ۱۳ سالگی وارد دنیای کار شد و به شاگردی موترهای لاری پرداخت. او در مسیرهای دشوار مزار شریف، فاریاب و سرپل کار می‌کرد و پس از مدتی، پیشهٔ رانندگی را نیز فرا گرفت. تمام این تلاش‌ها نه از سر آسایش، بلکه برای زنده‌ماندن و ادامهٔ یک زندگی شرافتمندانه بود. دورهٔ عسکری خویش را در کابل سپری نمود و وظیفهٔ ملی خود را با صداقت، تعهد و عشق به وطن به پایان رساند. پس از سال‌ها رنج، کار و مسافرت‌های طولانی، در سال ۱۳۷۲ هجری شمسی با دختری روستایی از ولسوالی درزاب ازدواج نمود. حاصل این ازدواج پربرکت، چهار پسر و سه دختر بود که روشنی‌بخش زندگی او شدند. مرحوم خلیفه عبدالغفار برای تأمین نان حلال خانواده، مدتی به کرایه‌کشی موترهای لاری در مسیرهای مزار شریف، درزاب، گرزیوان و فاریاب پرداخت. در این راه، شاگردان بسیاری تربیت نمود و فن موتروانی را به آنان آموخت؛ شاگردانی که امروز به داشتن چنین استادی افتخار می‌کنند. سپس با توکل بر خداوند متعال، به تجارت‌های کوچک و دکانداری روی آورد و بیش از ۲۵ سال در عرصهٔ خرید و فروش غله‌جات و مواد خوراکی، از جمله نخود، زیره و سایر اقلام ضروری فعالیت نمود و با عرق جبین، معیشت خانوادهٔ خویش را فراهم ساخت. با آن‌که خود همواره از محرومیت تحصیل و مکتب در رنج بود، اما همین درد، او را به پدری آگاه، مسئول و آینده‌نگر بدل ساخت. وی با تحمل مشقات فراوان، فرزندان خویش را به فراگیری علم و دانش تشویق نمود، آنان را تا پایان مکاتب ولسوالی همراهی کرد و سپس زمینهٔ راه‌یابی‌شان به دانشگاه‌ها را فراهم ساخت. خوشبختانه فرزند بزرگش، همایون هارمس، موفق شد در مقطع لیسانس از رشتهٔ ادبیات اوزبیکی و انگلیسی در دانشگاه جوزجان سند فراغت به‌دست آورد؛ افتخاری بزرگ که ثمرهٔ صبر، رنج و فداکاری‌های پدری محروم اما دوراندیش بود. مرحوم خلیفه عبدالغفار در دوران تجارت و دکانداری در بازار ولسوالی درزاب و در قریهٔ قرایی کوچه، به‌عنوان ریش‌سفید، متنفذ محل و انسانی خیرخواه، سخاوتمند و مورد احترام مردم شناخته می‌شد. مسجد جامع قریهٔ قرایی کوچه که ابتدا مسجد صغیره بود و بعدها به مدرسهٔ جامع ارتقا یافت، با همت، تلاش و زحمات صادقانهٔ این مرد نیک‌نام اعمار و ترمیم گردید. این مدرسه، یادگار ماندگار خدمات دینی و اجتماعی او برای نسل‌های آینده است. سرانجام، این مرد صبور، زحمتکش و خیرخواه، به حکم تقدیر الهی، به تاریخ ۲۰ جدی ۱۴۰۴ هجری شمسی (روز شنبه) پس از تحمل بیماری، دار فانی را وداع گفت و به رحمت حق تعالی پیوست. پیکر پاکش به تاریخ ۲۱ جدی ۱۴۰۴، روز یکشنبه، ساعت ۱۰ بجه قبل از ظهر در ولسوالی درزاب به خاک سپرده شد. انا الله و انا الیه راجعون