Poroże, Mariusz Parlicki скачать в хорошем качестве

Poroże, Mariusz Parlicki

Siedział na kei, patrzył w morze, aż dostrzegł w morzu poroże, na swojej głowie poroże, więc wrzasnął: O Boże!, O Boże, niewierna mi żona była, poroże mi doprawiła, gdy ja poszedłem w morze, to ona mi to poroże doprawiła, cholera jasna, z jakimś młokosem z miasta. Co robić, co robić? Pytał, Wprawdzie to piękna kobita, lecz przyprawiła mi rogi, o Boże drogi!, takie rogi, takie trofeum, że wystawiać by je można w muzeum. Te rogi to dla mnie za wiele, ja jestem marynarz, nie jeleń. Żegnaj, niech cię piekło pochłonie! - na odchodne wykrzyczał żonie, dzieci w czoło pocałował i na rejs się zamustrował, i popłynął daleko, na Krym, no a rogi popłynęły wraz z nim, no a rogi popłynęły wraz z nim. Mariusz Parlicki