У нас вы можете посмотреть бесплатно Adam Mickiewicz - "Mówię z sobą…" Lament oskarżający serce wobec bezradności własnych uczuć! или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
"Zemsta, zemsta na serce, co mnie tak zdradzało, ..." Lament – oskarżenie serca wobec bezradności własnych uczuć Wiersz Adama Mickiewicza „Mówię z sobą…” to przejmujący lament nad złudnymi obietnicami miłości, wyrażony w introspektywnym monologu podmiotu lirycznego, który zmaga się z bólem zdrady serca i niespełnionych marzeń. W nordyckim stylu, inspirowanym surowymi krajobrazami Skandynawii i wikingowską symboliką, utwór ten przybiera formę mrocznej, poetyckiej sagi. Smutek podmiotu jest jak lodowaty wiatr wiejący przez fiordy, a jego oskarżenie serca przypomina wojownika, który w samotności zakopuje miłość w mogile. Obraz orła, szybującego nad burzliwym morzem, odzwierciedla wzniosłe, lecz złamane aspiracje, podczas gdy anielski, kobiecy głos i eteryczny chór w tle, nadają utworowi mistyczną głębię. Wplecione elementy wikingowskie (bębny, odległe rogi} wzmacniają atmosferę melancholii i epickiej straty, czyniąc wiersz hymnem na cześć utraconej miłości, która, choć pochowana, wciąż krwawi jaskrawą czerwienią w sercu nordyckiego pustkowia. Mówię z sobą, i smutkiem powlekam się całem: „Szczęścia w domu nie znalazł, bo go w domu nie było.“ Przecieżem ja w tęsknocie żył i w sercu nosiłem Pola, lasy, strumienie, i wszystko, com kochał. Ach! i cóżem ja znalazł? – Jam znalazł mogiłę, W której miłość i wola, i myśl moja spała. Zemsta, zemsta na serce, co mnie tak zwodziła, Co mi raj wpośród piekła obiecywało! Przecież byłem jak orzeł, co się wzbił nad chmury, I widziałem, jak w morzu toną ludzkie twory, I widziałem, jak słońce wschodzi i zachodzi. Lecz serce moje, serce, co mi raj obiecywało, Zemsta, zemsta na serce, co mnie tak zdradzało, Bo mnie miłość i wola, i myśl moja zwodzi! Muzyka i wykonanie: AI+moje cierpliwe ukierunkowywanie Obraz: AI+moja obróbka #PolskiePieśniPoetyckie #AdamMickiewicz #Mickiewicz #Lament