ยุววิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นภาคเหนือ ตอน เผ่าลาหู่ ผู้อยู่อย่างมีวัฒนธรรม скачать в хорошем качестве

ยุววิจัยประวัติศาสตร์ท้องถิ่นภาคเหนือ ตอน เผ่าลาหู่ ผู้อยู่อย่างมีวัฒนธรรม

เผ่าลาหู่ อาศัยอยู่ในตำบลเชิงดอย เป็นชนเผ่าที่มีวัฒนธรรมของตนเอง มีความเป็นอยู่เรียบง่าย พึ่งพาอาศัยกัน บรรพบุรุษชาวลาหู่มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีนและทิเบต ต่อมาอพยพย้ายถิ่นมาที่แคว้นเชียงตุงประเทศพม่า และอพยพมาภาคเหนือของประเทศไทย ชาวลาหู่มีการใช้ชีวิตพึ่งพาอาศัยป่า บ้านมีใต้ถุนไม่สูงไว้เก็บของ เลี้ยงหมูหรือห้องครัว ตัวบ้านแบ่งเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนยกพื้นและส่วนที่ไม่ยกพื้น หลังคาปูด้วยหญ้าคา ผนังทำด้วยไม้แผ่นหรือไม่ไผ่สานเป็นผืน มีบันไดเป็นตัวเชื่อมโยง ชาวลาหู่มีการทอผ้าใส่เอง โดยจะนำฝ้ายมาปั่นเป็นด้ายและทอเป็นผ้า มีการย้อมด้วยวัสดุธรรมชาติ สีที่นิยมคือ สีดำ แดง น้ำเงิน ส่วนลายขึ้นอยู่กับผู้ทอ และชาวลาหู่มีความเชื่อว่าผีมีอยู่ทั่วไปตามที่ต่างๆ มีทั้งผีดีและผีร้าย ผีบ้าน ผีเรือน ผีหมู่บ้านถือว่าเป็นผีดี คอยคุ้มครองคน และผีป่า ผีเขา ผีน้ำเป็นผีร้าย ถ้าคนไปลบหลู่ ทำสิ่งไม่ดี จะต้องขอขมาไม่เช่นนั้นจะมีอันเป็นไป ประเพณีกินใหม่กินวอเป็นพิธีที่จัดขึ้นหลังการเก็บเกี่ยวตามความพร้อมของคนในเผ่า คนที่มาร่วมงานคือคนในเผ่าและเครือญาติ ประเพณีแบ่งเป็น 2 ช่วง ปีใหญ่หรือเขาะหลวง คืองานฉลองที่ผู้หญิงชาวลาหู่เป็นคนจัด จัด 6 วัน และปีเล็กหรือเขาะน้อย คือพิธีที่ผู้ชายชาวลาหู่จัด จัด 6 วันเช่นกัน ในพิธีจะมีการตั้งเสาวอ มีการเต้นรำจะคึ๊ที่มีท่าทางที่เกี่ยวกับการดำรงชีวิต และเมื่อเสร็จพิธีจะมีการถอนเสาวอออก ต่อมาในยุคนี้ชาวบ้านหันมานับถือศาสนาคริสต์ทำให้ประเพณีกินข้าวใหม่กินวอเปลี่ยนไป เป็นประเพณีขอบคุณพระเจ้าที่ให้ผลผลิตมา มีการเชิญชุมชนข้างเคียงมาร่วมงาน มีการอธิษฐานเพื่อถวายของที่ได้จากการเก็บเกี่ยว เมื่อเสร็จพิธีก็จะกินข้าวร่วมกัน ชนเผ่าลาหู่มีการปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย ส่งผลให้พิธีกรรมความเชื่อค่อยๆจางไปรวมถึงจิตสำนึกความเป็นชาวลาหู่ของคนรุ่นใหม่ก็ค่อยๆเลือนหายไปด้วย คงดีไม่น้อยหากชุมชนจะหันมาฟื้นฟูวัฒนธรรมท้องถิ่นของตน ดูรายการอื่นไดที่ http://tv.trf.or.th