ბუ - მეთევზე ბიჭის ბალადა / bu - metevze bichis balada скачать в хорошем качестве

ბუ - მეთევზე ბიჭის ბალადა / bu - metevze bichis balada

ხმის რეჟისორი - ქორი ლადო ხარი სტუდიო დიდი მადლობა მხარდაჭერისთვის - ნისლიან ლედის ლექსების ავტორი - ზურაბ გორგილაძე ტექსტი ჭალას ჩაღმა ჩავუყევი ბამბუკით და ანკესით, ბიჭი ვიყავ მზეპერანგა, მოხეთქილი ანგეში. და იქ სადაც შრიალი და ბინდი იცის წნორებმა, დავინახე, ქერა ქალი დალალებს ისწორებდა. წელს ზევით კი... ვარდისფერი ბუსუსების ფორები, წელს ქვევით კი დავინახე, ეცვა მხოლოდ მორევი. ბანაობდა... და უკეთესს ქვეყნად რასმე ნახავდი? წყალს მიჰქონდა ტანის ლანდი, როგორც ნისლის ღაღადი. თვრებოდა და ნებივრობდა ჩქერთა ჩქარი ჯირითით, ბროლის მკერდზე დადებული ორად ორი ქვირითი. დამინახა შეიცხადა მერე მორევს დანებდა და მორევი ბორიალით აყურყუმალავებდა. გოგო თირთქვი, გოგო თართქვი, გოგო საიადონო, თვალებსა და ხელებს შუა მეხრჩობოდა ბატონო. ჩქერალებში ჩამავალი მზის შუქივით მიმქრალმა მკლავთა თეთრი შხაფაშხუფით ახლო არ მიმიკარა. და იქ სადაც ლოდი იწვა, წყალი იდგა მომღვრიე, ჩავყვინთე და წელზე ხელი ბადესავით მოვხვიე. იკივლა და იყიჟინა ჰოი ქალის ბავშვობა, ოღონდ ხელი არ მეხლო და ყაბულს იყო დახრჩობას. გული თუმცა გული არის, გული მაინც მკერდშია, ახლა მხოლოდ ერთი მსურდა, გოგო გადამერჩინა. და ის გოგო გაწუწული, კაპარჩხანა, ქოთქოთა, ნაპირისკენ გულწასული კალმახივით მომქონდა. გოგო თირთქვი, გოგო თართქვი, გოგო საიადონო, კინაღამ არ დამეღუპა ხელებშუა, ბატონო?! ერთ ქალად შენი ტანი ღირს, შხვართი ჭოროხის პირზედა, ორ ქალად შენი ზრდილობა დამყნილი გვარის ძირზედა, სამ ქალად შენი ზნეობა, ჯაჭვი ნამუსის ღილზედა. ეს ლექსიც მაგათ ბრალია ასე რომ ამიმიზეზდა. ჯერ არ შობილა პოეტი, არ მინდობოდეს იმედებს, შენში ამდენი ქალია ერთს ალბათ გამოიმეტებ უდაბურეს ბურანებში შემხვევ და მძვინვარე მყუდროებით მართობ, ეს ქალწულიც პოეტია - შეხე... შევხედე და ქალი იყო მარტო. დაცხრა ყვავილთა და ფერთა ბატალია, ახლა ველთაშიგან ქარნი კრიახობენ, რაღაც... მდიდრობის და ძარცვის ბადალია, ქალთან სიცოცხლე და ქალთან სიახლოვე. რა ვქნა, ვერ ვიყავი ბრგე და ახოვანი და სულ ვაღმერთებდი ამ წვას, ამ იარებს, ქალი სამლოცველო, მაღალთაღოვანი, მაინც მლოცველების ერთად გავიარე. ქალთან ვერ ვიგლოვე ჩემი მარტოობა, ქალთან ვერ გავძეხი ჩემი მარტოობით, მუდამ შორეული ვნება მპატრონობდა, მუდამ შორეულის სურვილს ვპატრონობდი. ღმერთო დიდებულო მოვედ აღსარებად, ამ ბრმა აგონიით ალბათ განგებ მცდიდი, ისე ძვირფასია ჩემი გამწარება, არცერთ სიხარულში რომ არ გაგიცვლიდი.