Ensemble Ibn Arabi - Her words bring me to life again (Sufi Song) скачать в хорошем качестве

Ensemble Ibn Arabi - Her words bring me to life again (Sufi Song)

İbn Arabi - Onun sözleri bana hayat veriyor Ayrılık gününde, üzerlerine tavus kuşlarını bindirmeden, yetişkin kızıl-beyaz develeri eyerlemediler. Öldürücü bakışları ve egemen gücü olan tavus kuşları: Her birinin inci tahtında oturan bir Bilkis olduğunu hayal edersin. Cam kaldırımda yürürken, İdris'in bağrında göksel bir küre üzerinde bir güneş görürsün. Bakışlarıyla öldürürken, konuşması hayata döndürür, sanki hayat vererek İsa'ymış gibi. Ayaklarının pürüzsüz yüzeyi, parlaklığıyla Tevrat gibidir ve ben onu takip eder, adımlarını Musa gibi izlerim. O, süssüz, Roma kızlarından bir piskopos eşidir: Onda ışıldayan bir İyilik görürsün. Vahşidir, kimse onu evcilleştiremez; O, yalnız odasında hatıra için bir türbe yaptırdı. Dinimizde bilgili olan herkesi, Davut'un Mezmurlarını okuyan her öğrenciyi, her Yahudi din bilginini ve her Hristiyan rahibini şaşırttı. Eğer bir jestle İncil'i istiyorsa, bizi rahip, patrik ve diyakon sanıyorsun demektir. Onlar yola çıktıkları gün, sabrımın ordularını, ordu ordu savaşa hazırladım. Ruhum boğazıma dayandığında (yani ölüm döşeğindeyken), o Güzelliğe ve o Lütfa bana rahatlama vermesi için yalvardım. Ve o kabul etti, Tanrı bizi onun kötülüğünden korusun ve muzaffer kral İblis'i püskürtsün! Dişi devesi yola çıktığında, "Kızıl beyaz develerin sürücüsü, onları onunla birlikte götürme!" diye haykırdım. (R.A.'dan çeviri) Nicholson'un Tarjuman el-eşvak baskısı Ibn ‘Arabi-Her words bring me to life… On the day of parting they did not saddle the full-grown reddish-white camels until they had mounted the peacocks upon them, Peacocks with murderous glances and sovereign power : thou wouldst fancy that each of them was a Bilqis on her throne of pearls. When she walks on the glass pavement l thou seest a sun on a celestial sphere in the bosom of Idris. When she kills with her glances, her speech restores to life, as tho’ she, in giving life thereby, were Jesus. The smooth surface of her legs is (like) the Torah in brightness, and I follow it and tread in its footsteps as tho’ I were Moses. She is a bishopess, one of the daughters of Rome, unadorned: thou seest in her a radiant Goodness. Wild is she, none can tame her; she has gotten in her solitary chamber a mausoleum for remembrance. She has baffled everyone who is learned in our religion, every student of the Psalms of David, every Jewish doctor, and every Christian priest. If with a gesture she demands the Gospel, thou wouldst deem us to be priests and patriarchs and deacons. The day when they departed on the road, I prepared for war the armies of my patience, host after host. When my soul reached the throat (i.e. when I was at the point of death), I besought that Beauty and that Grace to grant me relief, And she yielded, may God preserve us from her evil, and may the victorious king repel Iblis ! I exclaimed, when her she-camel set out to depart, “driver of the reddish-white camels, do not drive them away with her!” translation from R.A. Nicholson’s edition of the Tarjuman al-ashwaq