Ηραίον Σάμου | περπατώντας τα χωριά της Σάμου μετά τη καταιγίδα скачать в хорошем качестве

Ηραίον Σάμου | περπατώντας τα χωριά της Σάμου μετά τη καταιγίδα

Σήμερα περπάτησα στο Ηραίον της Σάμου, όχι σαν επισκέπτης, αλλά σαν κάποιος που γυρεύει κάτι χαμένο. Περπάτησα όλη τη χερσαία ζώνη, βήμα το βήμα, και κάθε πέτρα έμοιαζε να θυμάται περισσότερα απ’ όσα αντέχω εγώ. Ο αέρας ερχόταν από τη θάλασσα βαρύς, αλμυρός, σαν παλιά κουβέντα που δεν ειπώθηκε ποτέ. Εκεί, όπου κάποτε στεκόταν ο ναός της Ήρας, ένιωσα πως ο χρόνος δεν πέρασε απλώς σώπασε. Στο αλιευτικό καταφύγιο τα νερά ήταν ήρεμα, σχεδόν ύποπτα ήρεμα. Τα καΐκια δεμένα, κουρασμένα σαν ανθρώπινες πλάτες, κι εγώ ανάμεσά τους, να κουβαλώ μια νοσταλγία που δεν ξέρω αν είναι δική μου ή του τόπου. Κάθε σκοινί, κάθε ξύλο, κάθε σκιά πάνω στο νερό είχε μέσα της μια απουσία. Σαν να έλειπαν όλοι όσοι αγάπησαν εδώ, κι όμως να μην έφυγαν ποτέ. Πόνεσε αυτή η βόλτα. Όχι από κούραση, αλλά από μνήμη. Από εκείνη τη γλυκιά, ύπουλη νοσταλγία που σε πιάνει απροετοίμαστο και σου θυμίζει πως κάποια πράγματα δεν χάνονται απλώς μένουν μέσα σου και βαραίνουν. Το Ηραίον σήμερα δεν μου μίλησε για θεούς. Μου μίλησε για ανθρώπους, για χρόνους που πέρασαν, για στιγμές που δεν επιστρέφουν. Και έφυγα αργά, σαν να μην ήθελα να το αφήσω μόνο του… ή σαν να μην ήθελα να μείνω άλλο με όσα μου θύμισε. κείμενο ΑΙ κάμερα μοντάζ Άρης Κωνσταντάρας