مولانا جلال الدین بلخی | Mawlana Jalaluddin Balkhi | دکلمهٔ دوگانه | غزل شماره ۱۶۲۰ скачать в хорошем качестве

مولانا جلال الدین بلخی | Mawlana Jalaluddin Balkhi | دکلمهٔ دوگانه | غزل شماره ۱۶۲۰

هوسی است در سر من که سر بشر ندارم من از این هوس چنانم که ز خود خبر ندارم دو هزار ملک بخشد شه عشق هر زمانی من از او بجز جمالش طمعی دگر ندارم کمر و کلاه عشقش به دو کون مر مرا بس چه شد ار کله بیفتد چه غم ار کمر ندارم سحری ببرد عشقش دل خسته را به جایی که ز روز و شب گذشتم خبر از سحر ندارم سفری فتاد جان را به ولایت معانی که سپهر و ماه گوید که چنین سفر ندارم ز فراق جان من گر ز دو دیده در فشاند تو گمان مبر که از وی دل پرگهر ندارم چه شکرفروش دارم که به من شکر فروشد که نگفت عذر روزی که برو شکر ندارم بنمودمی نشانی ز جمال او ولیکن دو جهان به هم برآید سر شور و شر ندارم تبریز عهد کردم که چو شمس دین بیاید بنهم به شکر این سر که به غیر سر ندارم مولانا جلال الدین بلخی (رح) دیوان شمس ، غزل شماره ۱۶۲۰ دکلمه : احسان الله نیکزاد و عبدالفتاح رحمتی