Sedatephobia - Ξένο σώμα скачать в хорошем качестве

Sedatephobia - Ξένο σώμα

rec: Sedatephobia beat: ΔΣ ραπς: Ήτα , 3πδ, MaryShaw ,Κάποιος Λείπει , Atrox μίξη/master : Feedmyego Feedmyego Soundcloud:   / feedmy3go   Facebook:   / feedmy3go   Ήτα Το πρόσωπό σου εχθρικό για μένα το πρόσωπό μου φέρνει μόνο το κακό προσπέρνα τα μαύρα μάτια μου δαιμονισμένα με χνώτα μολυσμένα χύνω τον ιδρώτα μου σταγόνα - σταγόνα για σένα με αυτό το δύτικό σου αέρα φυσάει και ξυλώνει και χύνει αίμα μα ποτίζει καρπό που φυτρώνει φέρνω από τη Δαμασκό ατσάλι σε ξεναγώ στο υδατινό μου νεκρικό κρεβάτι και συ κοιτάς τους ουρανούς ευτυχισμένος μοιάζεις εγώ πεθαίνω μα από μένα πιο βαθειά βουλιάζεις με περιμένεις με στρατό μα δεν είμαι στρατός που περιμένω να σταθώ όταν κλείνεις το φως; που περιμένεις να στραφώ, μήπως προς τον θεό σου να σταυρωθώ μήπως και βγω απ'τον παραλογισμό σου μήπως και βρω το δρόμο για να μοω στο σπιτικό σου μήπως ο πόνος και ο καημός το ριζικό μου σμπρώξουν λευκός και μαύρος αδερφός στο κόσμο αυτό δεν κάνουν μαύρος αμνός εγώ να διακινώ το νόθευμά μου είναι κανό αναμεσά σου και αναμεσά μου μα όταν στενεύει το κελί σε νιώθω πιο κοντά μου και με έχεις κρίνει 13 φορές πρωτού μιλήσω μα και τους 12 θεούς σου δε γυρίζω πίσω δε πάει ο νους σου από πού έρχομαι και στο θυμίζω αυτό τον κόμπο της ζωής μου το σχοινί θα λύσω 3πδ Ματωμένα πόδια, χώματα και σύνορα σφαίρες ,σύρματα, καμμένα ματοτσίνορα βάρκες βυθισμένες και πελάγη νεκροκρέβατα άνθρωποι σκλάβοι και απάτριδα εμπορεύματα από πρώτο χέρι έμαθα τον φόβο, το θυμό σου ο εγκλεισμός μου δίδαξε τον υψηλό πολιτισμό σου αρχίζει όταν κύρηξες απέναντι μου πόλεμο τελειώνει Έβρο, Λέσβο, Αμυγδαλέζα, Κόρινθο άφησα πίσω μου συντρίμμια και τον όλεθρο στην χώρα σου δεν βρήκα κάτι όμορφο, κι ανθρώπινο για σένα σ΄ολα φταίω ή απλά πουλάς παπά; πουλώ παπάδες για να ζήσω σε πλατείες και στενά επικυρηγμένος στη Μεσόγειο, παράνομος στην υδρόγειο στοιβαγμένος με άλλους δέκα σε κάποιο ημιυπόγειο επιβιώνω μεσ΄τη βία εσύ με βλέπεις παρία με βάφτισες εγκληματία για το χρώμα τη θρησκεία για τη γλώσσα, γιατί σου μοιάζω διαφορετικός έλα πες το! πιο πολύ μισείς ότι είμαι φτωχός σύγχρονος είλωτας μεσ' τις χώρες της Δύσης και γω φυγάς και ξένος, κολασμένος, ξεχασμένος εδώ έτσι θα κάνω ότι θα 'κανε ο καθένας μας, θυμήσου! ό,τι περνά μέσα από τα δυο μου χέρια για να ζήσω σφίγγω δόντια και ελπίζω, σου πα θα επιβιώσω στο σκούρο δέρμα μου χαράχτηκε το στοίχημα του κόσμου MaryShaw Δεν έπιασες το χέρι μου ποτέ, τα μάτια σου κοιτάνε πάντα δίπλα απ'τα δικά μου. Δεν ένιωσες τον πόνο μου ποτέ, ποτάμια 'γίναν δάκρυα, κυλάν' στα δάχτυλά μου. Είμαι ένας ξένος,μία ξένη σε μια άγνωστη γη. Ό,τι αγάπησα είναι σκόνη, χώμα,ανάμνηση και πένθος. Η αντάμωση με τους δικούς μου πια ποτέ δεν θα 'ρθεί. Σκορπίσαν τις ζωές μας από έθνος σε έθνος. Πολιτισμένοι δικαστές και δυτικοί ανθρωποφάγοι, ανθρωποφύλακες στα σύνορα,σκιές. Ποτέ σου δεν με δέχτηκες,ποτέ. Χιλιάδες χρόνια τώρα τριγυρνάω δίχως τόπο, γεννάω τα παιδιά μου όπου βρώ κι εσύ τα θες νεκρά με κάθε τρόπο. Έτσι κι εγώ θυμώνω,γίνομαι θεριό. Ύψώνω το ανάστημα μήπως και σε φοβίσω. Αφού αηδιάζεις αν σ'αγγιξω σου δίνω λόγους πια να με μισείς. Kάποιος Λείπει Υψώνονται τείχη πελώρια απ’το Σκαραμαγκά μέχρι τη Μόρια μεχρί εκεί φτάνουν του ανθρωπισμού σας τα όρια Οι αφέντες γεμίζουν τις τσέπες τους με το αίμα μου συρμάτινο το στέμμα μου,ουλές πάνω στο δέρμα μου ολόκληρη η ζωή μου ο οβολός μου,άνθρωπε παρ’το κέρμα μου πάνω στο φόβο μου χτίζεις το ψέμμα σου Μπρος γκρεμός με πυροβολούν,πίσω ρέμμα με σφάζουν κλαίνε μάτια παιδικά και μανάδες σφαδάζουν μες τα στρατόπαιδα σαν τα τσουβάλια μας στοιβάζουν μετά στις ειδήσεις τους μέρα και νύχτα μας δικάζουν οι ενάρετοι,πολιτισμένοι πολίτες περιχαρακωμένοι μες το κλεινόν άστυ με βαφτίσαν τρομοκράτη,σκουπίδι,λαθραίο μετανάστη ενώ παλεύω να ξεφύγω απ’ των ριπών την λάμψη μες τη λάσπη Θέλεις σύνορα,έθνος και να συντηρείς τα κρατη; στην ευημερία των λίγων δεν βλέπεις απατη; θέλεις στρατό,μια καθαρή φυλή να δώσει μαχη; αφού το κάρβουνο άνθρωπε το βλέπεις για χρυσάφι   Atrox Μα με βρήκα μία νύχτα πεταμένο σε λασπόνερα Το γεύτηκα και το φτυσα (είχε κρύο) , ήταν απόγευμα Ανάμεσα σε βρώμικα τσαλακωμένα αντίσκηνα Προσπάθησα να σηκωθώ τα χέρια ήταν αδύναμα μικρά και ζαλιζόμουν , αφού πέρασα τα σύρματα Πότε έχασα τη μάχη και με ξανα περικύκλωσαν? Έψαξα για ανθρώπους μα κοίταξα, καθρεφτίζονταν επάνω στα λασπόνερα τα εθνικά τους σύμβολα Και απ' έξω τα ανεμίζανε, δεν ήξερα τι λένε Η επικοινωνία τους βασίζεται σε πέτρες Μου (εί)παν "την απολίτιστη σου μούρη να κρύψεις" Και γω φοράω ένα ηλίθιο χαμόγελο όταν με βρίζεις Και πάνω στα κρανία μας ουλές έχουν ανοίξει Κι είναι οι ίδιες χαρακιές με τα σύνορα του πλανήτη Και μέσα στο κεφάλι μου θυμός Μα (ε)χω μισήσει το ποιός είμαι από τη φύση μου χαζός, Μια αμφιλεγόμενη εικόνα στις ειδήσεις τους , καημένος ή κακός Ή τόσο καλός που δε με λές και άνθρωπο μα post Να παίρνουνε τα μούτρα μου , να τα κολλάν στον τοίχο τους, Για νά (έ)χουν το συναίσθημα πως κάναν το καθήκον τους