ആർ.എസ്.എസ്. നൽകുന്ന സുരക്ഷയും കെ.കെ. അബ്ദുൽ അലിയും l സനൽ ഇടമറുക് l Sanal Edamaruku скачать в хорошем качестве

ആർ.എസ്.എസ്. നൽകുന്ന സുരക്ഷയും കെ.കെ. അബ്ദുൽ അലിയും l സനൽ ഇടമറുക് l Sanal Edamaruku

The Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) was founded in 1925. To suggest that Muslims and Christians in India lived without security before its formation — or that their safety today depends on its existence — is historically untenable. India’s religious diversity did not begin in the twentieth century. Islam and Christianity have been present on this soil for many centuries. Coexistence, with all its complexities — harmony as well as conflict — is deeply embedded in India’s civilisational history. To attribute the safety of minorities to a single organisation formed in the 20th century is an oversimplification that does not withstand scrutiny. In fact, large-scale religious polarisation and “us versus them” political narratives intensified significantly during the twentieth century. Modern identity politics, not ancient coexistence, sharpened many of the communal divisions we struggle with today. The claim that minorities are safe because the RSS exists does not align with empirical reality. Safety in a democracy does not flow from the benevolence of a majoritarian organisation. It flows from institutions. The true foundation of religious coexistence in India is not any single organisation — it is the Constitution of India. Secularism, equality before the law, and individual liberty are the principles that provide genuine protection to every citizen. When these constitutional safeguards are strong, society remains secure. When they are weakened, fear enters — for minorities first, but eventually for everyone. A mature democracy must rely on constitutional morality, not on narratives of guardianship. No community should have to depend on the goodwill of another for its safety. Equal citizenship under the rule of law is the only durable guarantee of peace. — Sanal Edamaruku കോഴിക്കോട്ടെ പ്രമുഖ യുക്തിവാദിയും എന്റെ പിതാവിന്റെ അടുത്ത സുഹൃത്തുമായിരുന്ന കെ. കെ. അബ്ദുൽ അലിയെ ഞാൻ വലിയ ആദരവോടെയാണ് ഓർക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകളും ധൈര്യവും യുക്തിവാദ പ്രസ്ഥാനത്തിനുള്ള വിലയേറിയ സമ്പത്താണ്. അതിനാൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ പ്രചരിക്കുന്ന ഒരു അഭിപ്രായം നമ്മൾ സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കേണ്ടതുണ്ട്. “RSS ഉണ്ടായതുകൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യയിൽ മുസ്ലിംകളും ക്രിസ്ത്യാനികളും സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കുന്നത്” എന്ന വാചകം യാഥാർത്ഥ്യത്തെ ലളിതവൽക്കരിക്കുന്നതും ചരിത്രപരമായി തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നതുമാണ്. ഇന്ത്യയിലെ മതസഹവാസം RSS-നുമുമ്പേ നിലനിന്നതാണ്. ഇസ്ലാമും ക്രിസ്തുമതവും ഇന്ത്യയിലെത്തിയത് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പാണ്. വിവിധ മതങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സഹവർത്തിത്വം, സംഘർഷങ്ങളും ഐക്യവും ചേർന്ന സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ചരിത്രമാണ് ഇന്ത്യയ്ക്കുള്ളത്. അതിനെ ഒരു സംഘടനയുടെ നിലനിൽപ്പിന്റെ ഫലമായി മാത്രം വിശദീകരിക്കുന്നത് ചരിത്രത്തോടുള്ള അനീതിയാണ്. RSS രൂപം കൊണ്ടത് 1925-ലാണ്. അതിന് മുമ്പ് ഇന്ത്യയിൽ മുസ്ലിംകളും ക്രിസ്ത്യാനികളും ജീവിച്ചിരുന്നില്ല എന്നോ, അവർക്കു സുരക്ഷയില്ലായിരുന്നുവെന്നോ പറയുന്നത് യുക്തിസഹമല്ല. മറിച്ച്, മതപരമായ ധ്രുവീകരണവും “നമ്മൾ–അവർ” രാഷ്ട്രീയവും ശക്തമായത് വലിയ തോതിൽ ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്. RSS ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ സുരക്ഷിതർ” എന്ന വാദം വസ്തുതകളോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നില്ല. ഇന്ത്യയിലെ മതസഹവാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം RSS അല്ല. അത് ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയാണ്. മതനിരപേക്ഷത, നിയമത്തിന് മുമ്പിലുള്ള സമത്വം, വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യം — ഇവയാണ് യഥാർത്ഥ സുരക്ഷ നൽകുന്ന ഘടകങ്ങൾ. അവ ദുർബലപ്പെടുമ്പോഴാണ് ഏതൊരു സമൂഹത്തിനും ഭയം തുടങ്ങുന്നത്. സനൽ ഇടമറുക്