Ben, Robot: Robotların değil, insanların tehlikeli olduğu bir gelecek tasavvuru. скачать в хорошем качестве

Ben, Robot: Robotların değil, insanların tehlikeli olduğu bir gelecek tasavvuru.

Isaac Asimov’un Ben, Robot adlı eseri, modern bilimkurgunun kurucu metinlerinden biri olmasının yanı sıra, teknoloji etiği, insan–makine ilişkisi ve yapay zekânın ahlaki sınırları üzerine yürütülen tartışmaların da başlangıç noktalarından biridir. İlk kez 1950 yılında yayımlanan bu eser, birbirine gevşek bağlarla eklemlenen dokuz öyküden oluşur ve anlatı çerçevesi, robopsikolog Dr. Susan Calvin’in meslek hayatına dayandırılır. Asimov’un en özgün katkısı, eserde formüle edilen Üç Robot Yasasıdır. Bu yasalar, robotların insanlara zarar verememesi, insanlara itaat etmesi ve kendi varlıklarını koruması ilkeleri üzerine kuruludur. Ancak yazar, bu yasaları katı birer güvenlik kuralı olarak değil, aksine mantıksal gerilimler ve etik paradokslar üreten bir sistem olarak ele alır. Öyküler boyunca, yasaların birbirleriyle çeliştiği durumlar aracılığıyla, mutlak ahlakın ve mutlak güvenliğin mümkün olup olmadığı sorgulanır. Ben, Robot, klasik bilimkurguda sıkça rastlanan “robot isyanı” temasını bilinçli biçimde reddeder. Asimov’un robotları tehditkâr değil; aksine aşırı mantıklı, aşırı tutarlı ve bu nedenle insan psikolojisini zorlayan varlıklardır. Bu yönüyle eser, teknolojik korkulardan çok insanın kendi çelişkileriyle yüzleşmesini hedefler. Eserin merkezindeki Susan Calvin karakteri, bilimsel aklın soğukluğu ile insani yalnızlık arasındaki gerilimi temsil eder. Calvin’in anlatıları, robotların değil, aslında insanların ne kadar irrasyonel, korkak ve önyargılı olabildiğini gözler önüne serer. Böylece Ben, Robot, teknolojiyi merkeze alan bir gelecek anlatısından çok, insan doğasına dair eleştirel bir düşünce deneyine dönüşür. ‪@KitapYorumlarıPodcast‬