(127) Kırık Manalı MAİDE SÛRESİ 65-70 | Kuranı Anlıyorum скачать в хорошем качестве

(127) Kırık Manalı MAİDE SÛRESİ 65-70 | Kuranı Anlıyorum

İsmail Yaşar ile Kur'ân-ı Anlıyorum, Kelime Manalı Meal ve Tefsir, Kırık Meal Dersi: 127 | 6.cüz | Maide Sûresi: 65-70 | Sayfa: 118 Kur'ân-ı Mecîd Meali: 65 Şüphesiz ki Ehl-i kitap (Muhammed (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem)`e ve getirdiklerine) inansalardı ve (günahlardan) hakkıyla sakınsalardı, kötü işlerini ken dilerinden elbette örterdik ve kendilerini kesinlikle (nimetlerle dolu) o na’îm cennetlerine girdirirdik! Ulemânın beyanı vechile; Ehl-i kitaptan olan bir kim senin, İslâm’a girmedikçe cennete giremeyeceği hususunda bu âyet-i kerîme nas teşkil etmektedir. Zira Ehl-i kitap oldukları beyan edildikten sonra iman şartının getirilmesi ve cennete girmelerinin buna bağlanması; Allah’a, kendi kitaplarına ve âhirete iman dışında başka bir şeye daha inanma şartı getirmektedir ki bu da “Son peygambere iman”dan ibarettir. Yoksa onlara zaten inanmakta oldukları şeylere iman gibi bir şart koşmanın ne manası olabilir? (Beyzâvî) 66 Eğer onlar Tevrât ve İncîl(deki Rasûlullâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem)`in sıfatlarıyla ilgili âyetler)i, bir de Rablerinden kendilerine indirilmiş olan (Kur’ân-ı Kerîm’in ahkâmın)ı (gerektiği şekilde uygulayarak) ger çekten ayakta tutsalardı, elbette üstlerinden (aşağı boşaltılacak yağmur) ve ayaklarının altından (bitecek türlü türlü meyve ve sebzeleri) yerlerdi. Onların bir kısmı (ileri geri yapmayıp) doğru ve orta yolu bulmuş çok iyi bir ümmettir. (Nitekim Abdullah ibni Selâm ve arkadaşları gibi bazı Yahudi âlimleri, Necâşî ve ashâbı gibi kimi Hris tiyan önderleri Rasûlullâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem)`e iman ederek hidâyet bulmuşlardır.) Onlardan birço ğu ise, yapmakta oldukları (hakkı tahrif, inatçılık ve aşırı düşmanlık gibi) şeyler ne kötü olmuştur! 67 Ey Rasûl(-ü zîşân)! Rabbinden sana indirilmiş olan (hükümlerin tamamın)ı (kimseden çekinmeden) tebliğ et! Eğer (bunu) yapmazsan, O’nun risâlet (ve elçilik görevinden hiçbir) ini (yerine getirmiş ve) ulaş tırmış olmazsın. (Zira sana vahyedilenlerden hiçbiri nin îfâsı diğerinden aşağı tutulamaz.) Allâh seni insanlar(ın zararın)dan koruyacaktır. Şüphesiz ki Allâh o kâfirler topluluğunu (senin hak kında düşündükleri hileler hususunda) maksatlarına eriştirmeyecektir. Âişe (Radıyallâhu anhâ) şöyle buyurmuştur: “Bir gece Rasûlullâh (Sallâllâhu Aeyhi ve Sellem) düşman saldırısın dan endişe ederek uyuyamayınca: ‘Keşke ashâbımdan sâlih bir kişi beni korusaydı!’ buyurdu. Tam o sırada bir silah sesi işittik. Rasûlullâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem): ‘O kimdir?’ diye sorunca, sesin sahibi: ‘Ya Rasûlallâh! Ben Sa’d ibni Ebî Vakkas’ım, seni korumaya geldim!’ dedi. Bunun üzerine Rasûlullâh (s.a.s) rahat bir şekilde uyudu.” (Buhârî, Temennî: 4, No: 6804, 6/2642; Müslim, Fazâilü’s-sahabe: 5, No: 2410, 4/1875) Abdullah ibni Şakik (Radıyallâhu anh)dan rivayete göre; bu âyet-i kerîme ininceye kadar sahâbeden birtakımları Rasûlullâh (s.a.s)`i takip edip koru yorlardı. Ama bu âyet-i kerîmenin nüzûlü üzerine Rasûlullâh (Sallâllâhu Aleyhi ve Sellem): “Ey insanlar! (Artık beni korumanıza hâcet yok,) gideceğiniz yerlere gidin! Şüphesiz ki Allâh beni insanlardan korumuştur!” buyurdu. (Tirmizî, Tefsîr: 6, No: 3046) 68 (Habîbim!) De ki: “Ey Ehl-i kitap! Siz (Muham med (s.a.s)`e inanıp, hükümlerine boyun eğmek suretiyle) Tevrât’ı, İncil’i ve Rabbinizden size indirilmiş olan (Kur’ân-ı Kerîm’in ahkâmın)`ı (doğ ruca icrâ ederek) ayakta tutuncaya kadar(, din adına muteber sayılacak) hiçbir şey üzere değilsiniz.” Sana Rabbinden indirilmiş olan şey(i inkâr), andolsun ki onlardan birçoğunu azgınlık ve kâfirlik bakımından elbette artıracaktır. Artık sen (tebliğ ettikçe onların gâvurlukları artı yor diye) o kâfirler toplumuna karşı tasalanma! (Zira bunun zararı sana değil, kendilerine dönecektir.) 69 Şüphesiz o (münafık) kimseler ki (dilleriyle) inan(ıp da, kalpten inanma)mışlardır, o kişiler ki Yahudi olmuşlardır, bir de o (Nûh ile İbrâhîm (Aleyhimesselâm) döneminde yaşayıp onların dini üzere bulunan) Sâbiîlerle, Hristiyanlar; işte (bunlardan) her kim, Allâh’a ve o son güne inanır (âhir zaman peygamberine iman başta olmak üzere diğer iman şartlarına da iman eder), ayrıca (namaz, oruç, hac, zekât gibi) sâlih bir amel de işlerse, artık (kâfirlerin korkuya düşeceği o kıyâmet gününde) onlar üzerine hiçbir korku yoktur ve (günahkârlar kaçırdıkları mükâfatlara üzülecekleri zaman) ancak onlar mahzun olmayacaklardır. Yahudi ve Hristiyanlardan; Rasûlullâh (s.a.s)`e uymayanların cennete gireceğine dair bu ve benzeri âyet-i celîleleri delil getirenlerin görüşlerine reddiye için bakınız: Bakara Sûresi: 62, Nisâ Sûresi: 151, A`râf Sûresi: 158 70 Andolsun ki muhakkak Biz (kendi kitapların daki hükümleri tatbik edecekleri ve Muhammed (s.a.s)`e inanıp uyacakları hususunda) İsrâ iloğullarının sağlam sözünü almış ve kendilerine (bu hususları açıklamak üzere) birçok değerli peygam berler göndermiştik. Her ne zaman bir peygamber canlarının istemediği bir şeyi onlara getirdiyse, bir kısmını yalanladılar, bir fırkayı da öldürüyorlar. http://kuranimecid.com