Homar-K w 60 s., MSPO 2025 скачать в хорошем качестве

Homar-K w 60 s., MSPO 2025

HOMAR-K to wieloprowadnicowy systemem rakietowy, będącym krajową wersją południowokoreańskiej platformy K239 Chunmoo. HOMAR-K jest zamontowany na polskim podwoziu Jelcz 882.57 i zawiera rodzimy system dowodzenia i kierowania ogniem Topaz, opracowany przez Grupę WB. Spolonizowaną wyrzutnię zintegrowano także z cyfrowym system komunikacji Fonet. W przyszłości Homar-K może otrzymać całkowicie nowe podwozie w postaci samochodu ciężarowego Jelcz 883.57, należącego do III generacji pojazdów tego producenta. Na mocy pierwotnej umowy podpisanej w październiku 2022 roku, Polska zamówiła 218 wyrzutni Chunmoo, które na miejscu miano osadzić na lokalnych nośnikach i zintegrować z polską elektroniką. W 2024 roku Polska podpisała drugą umowę wykonawczą, która obejmuje dostawę 72 modułów wyrzutni rakietowych. W sumie więc, liczba zamówionych wyrzutni sięgnęła 290 sztuk. W ramach obu kontraktów zamówiono również w Korei kilkanaście tysięcy pocisków rakietowych. Wyrzutnia K239 posiada dwa zasobniki startowe, które można uzupełniać rakietami różnych modeli. Wojsko Polskie podjęto decyzję o użyciu dwóch typów pakietów: jeden z 6 kierowanymi rakietami CGR-080 kal. 239 mm z głowicą penetrującą zdolną do przebicia do 60 cm żelbetu lub głowicą kasetową z 336 podpociskami. Rakieta ta zdolna jest do rażenia celów w odległości do 80 kilometrów. taktyczny pocisk balistyczny CTM-290 kal. 600 mm o zasięgu 290 kilometrów. W zamierzeniach MONu, wyrzutnia ma zostać również zintegrowana z polskimi pociskami rakietowymi Feniks-Z kal. 122 mm. Wiele wskazuje na to, że Homary-K staną się wyposażeniem dywizjonów artylerii rakietowej wchodzącej w skład dywizyjnych pułków artylerii, przekształcanych obecnie w brygady. Na tegorocznym MSPO południowokoreańska firma Hanwha Aerospace i polska Grupa WB podpisały umowę na produkcję pocisków kierowanych CGR-080 w ramach nowo utworzonego joint venture, które zajmie się lokalną produkcją pocisków dla Sił Zbrojnych RP. Rozpoczęcie produkcji jest planowane do 2027 r., a osiągnięcie pełnej zdolności do produkcji w 2028 r.