ព្រះសារីបុត្រ ត្រឡប់ទៅសម្តែងធម៌ប្រោសមាតាជាលើកចុង скачать в хорошем качестве

ព្រះសារីបុត្រ ត្រឡប់ទៅសម្តែងធម៌ប្រោសមាតាជាលើកចុង

រឿងរ៉ាវដែល ព្រះសារីបុត្រ ត្រឡប់ទៅសម្តែងធម៌ប្រោសមាតាជាលើកចុងក្រោយ មុនពេលលោកចូលបរិនិព្វាន គឺជាសាច់រឿងដ៏ក្ដុកក្ដួល និងបង្ហាញពីការតបស្នងសងគុណដ៏អស្ចារ្យបំផុតក្នុងពុទ្ធសាសនា។ +ខាងក្រោមនេះគឺជាដំណើររឿងសង្ខេប៖ ១. ហេតុការណ៍មុនការចូលបរិនិព្វាន បន្ទាប់ពីដឹងថាអាយុសង្ខាររបស់លោកនឹងអស់ត្រឹមតែ ៧ ថ្ងៃទៀត ព្រះសារីបុត្របានចូលទៅថ្វាយបង្គំលាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ។ លោកបានសម្រេចចិត្តត្រឡប់ទៅកាន់ស្រុកកំណើតរបស់លោកវិញ ក្នុងគោលបំណងសំខាន់មួយគឺ៖ "ប្រោសមាតារបស់លោកឱ្យមានសទ្ធាក្នុងព្រះរតនត្រ័យ"។ ​​ មាតារបស់លោកឈ្មោះ នាងសារីព្រាហ្មណី ទោះបីជាមានកូនជាព្រះអរហន្តដល់ទៅ ៧ រូប ក៏នាងនៅតែមានចិត្តរឹងរូស គោរពព្រហ្មញ្ញសាសនា និងខឹងដែលកូនៗរបស់នាងទៅបួសអស់។ ២. ទេវតាចូលមកថ្វាយបង្គំ នៅយប់ចុងក្រោយ ក្នុងខណៈដែលព្រះសារីបុត្រកំពុងសម្រាកព្យាបាលជំងឺអាសន្នរោគក្នុងបន្ទប់ដែលលោកកើត ស្រាប់តែមានពន្លឺភ្លឺចិញ្ចែងចិញ្ចាចកើតឡើង។ ស្តេចទេវតាធំៗបានមកថ្វាយបង្គំសួរសុខទុក្ខលោកជាបន្តបន្ទាប់៖ -ចតុមហារាជ (ស្ដេចទេវតាទាំង ៤ ទិស) -ព្រះឥន្ទ្រ (សក្កទេវរាជ) -ព្រះមហាព្រហ្ម ៣. ការភ្ញាក់រលឹករបស់នាងសារីព្រាហ្មណី -នាងសារីព្រាហ្មណីដែលលួចមើលពីខាងក្រៅ បានឃើញពន្លឺអស្ចារ្យទាំងនោះ ក៏ចូលមកសួរកូនថា៖ "កូនអើយ! តើនោះជាអ្នកណាខ្លះ?" ព្រះសារីបុត្រឆ្លើយថា៖ "នោះគឺជាស្តេចទេវតា ព្រះឥន្ទ្រ និងព្រះមហាព្រហ្ម ដែលមកសួរសុខទុក្ខកូន"។ -នាងសារីព្រាហ្មណីភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង ហើយគិតថា៖ "កូនយើងគ្រាន់តែជាសាវ័កសោះ សូម្បីតែមហាព្រហ្មដែលយើងគោរពបូជា ក៏នៅមកថ្វាយបង្គំដែរ ចុះទម្រាំតែព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធដែលជាគ្រូរបស់កូនយើងទៀត តើទ្រង់មានអានុភាពខ្លាំងក្លាយ៉ាងណាទៅ?"។ ៤. ការសម្តែងធម៌ និងការសម្រេចធម៌ នៅពេលឃើញមាតាចាប់ផ្ដើមមានសទ្ធា និងចិត្តទន់ភ្លន់បែបនេះ ព្រះសារីបុត្រក៏បានចាប់ផ្ដើមសម្តែងធម៌អំពី "ពុទ្ធគុណ" (គុណរបស់ព្រះពុទ្ធ) យ៉ាងពិស្ដារ។ -លោកបានរៀបរាប់ពីការសន្សំគ្រាប់ពូជនៃសេចក្ដីល្អ និងសច្ចធម៌ដែលព្រះពុទ្ធបានរកឃើញ។ ក្រោយពីស្ដាប់ធម៌ចប់ នាងសារីព្រាហ្មណីក៏បានសម្រេចធម៌ជា "ព្រះសោតាបន្ន" (ភ្នែកឃើញធម៌)។ នាងបានលះបង់មិច្ឆាទិដ្ឋិ ហើយមានសេចក្ដីជ្រះថ្លាយ៉ាងក្រៃលែងក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា។ ៥. ការរលត់ខន្ធ បន្ទាប់ពីបានសងគុណមាតាដោយការផ្ដល់ "ភ្នែកធម៌" ឱ្យជាទីគាប់ចិត្តហើយ ព្រះសារីបុត្រក៏បានចូលបរិនិព្វាននៅទៀបភ្លឺ ថ្ងៃពេញបូណ៌មី ខែមាឃ នោះឯង។ +សារៈសំខាន់នៃរឿងនេះ៖ -កតញ្ញូតាធម៌៖ បង្ហាញថាការតបស្នងសងគុណដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតចំពោះមាតាបិតា គឺការជួយឱ្យពួកគាត់ស្គាល់ធម៌ និងមានសទ្ធា។ -ការលះបង់៖ ទោះបីលោកជាអគ្គសាវ័កស្ដាំ មានជំងឺជាទម្ងន់ ក៏លោកនៅតែព្យាយាមធ្វើការងារចុងក្រោយដើម្បីប្រយោជន៍អ្នកដទៃ។ -តម្លៃនៃចំណេះដឹង៖ ការដែលមាតាលះបង់ជំនឿចាស់មកជឿលើហេតុផល និងសន្តិភាពផ្លូវចិត្ត។