Ανέντακτος - Φτάσε όπου δεν μπορείς скачать в хорошем качестве

Ανέντακτος - Φτάσε όπου δεν μπορείς

( Ανεξάρτητη Παραγωγή, 2017/19 ) Άλμπουμ : Να' ταν ο κόσμος ζωγραφιά Λόγια / Παρουσίαση : Ανέντακτος Παραγωγή : Μανώλης Φύτρος & Νίκος Συρίγος Επιμέλεια ηχοληψίας : Νίκος Συρίγος Ηχογράφηση : Studio N.S. Προγραμματισμός/Μίξη/Mastering : Νίκος Συρίγος Επιμέλεια midi προγραμματισμού : Μανώλης Φύτρος Μουσική σύνθεση & επιμέλεια ενορχήστρωσης : Μανώλης Φύτρος Έπαιξαν οι μουσικοί: Μανώλης Φύτρος Μπουζούκι Μπαγλαμά Κιθάρες Γιώργος Παπαδόπουλος Λύρα Πόντου Επιμέλεια εξωφύλλου άλμπουμ: Στέλλα Σπανού Λόγια: Ένα απόγευμα που λες τα έκανα όλα πέρα μ' ένα νερό αλκοολούχο τράβηξα νότια πάνω απ' τον Φάρο που εδρεύει σε μια κόκκινη ξέρα και στέλνει σήματα τις νύχτες στα βαπόρια Μπροστά μου το άστρο του πρωινού ξαπόσταινε αργά σιγόσβηνε κι' εγώ αναρωτιόμουν όπως κι' ο Χρόνης πριν φύγει που το φώναζε: ''Τί περιμένουμε; Δεν ζούμε''.. κι' έτσι μας εξοντώνουν Κι' έβαλα τότε δυνατά την μουσική μου στην Ανδρομέδα και στην Γη να φτάσουν οι ήχοι έκαναν πέρασμα κι οι μύστες της ερήμου του Άλκη πριν στείλουν της μνήμης περατίκι Γύρω μου μια παρέα γλάροι πεταρίζαν περήφανοι, τραγουδώντας στον απόηχο της μέρας τις στιγμές τους γεμάτες, θαρρώ πως θα ζήσαν μάλλον λάβωσαν εκείνο της συνήθειας το τέρας Ξάφνου μου ήρθε στο μυαλό μια ζωγραφιά παιδική και τότε μπρος μου τον Παύλο σαν να είδα υπερασπίσου να μου λέει το παιδί γιατί αν γλιτώσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα Ύστερα ξάνοιγμα μπρος την μεριά του φεγγαριού που αχνοφαινόταν η λεβεντογέννα Κρήτη σαν τους Χαΐνηδες και κόντρα του καιρού επέταξα κι' έφτασα, ως τον Ψηλορείτη Νησιώτης άνεμος, μια λύρα συντροφιά και στο Αιγαίο αφρισμένο το μελάνι στ' άγνωστο κύμα του ξεδίψασε η καρδιά κι η μουσική μας πια δεν φτάνει σε λιμάνι Κι' έτσι συνέχισα υψώνοντας κατάρτι βάζοντας πλώρη με το άγνωστο πυξίδα γέννησα θάλασσα κι' έχτισα το καράβι με αυτό αρμένισα όπου ποτέ δεν πήγα Σ' ένα ταξίδι μες του νου τις χαραμάδες ίσως το πιο όμορφο που δεν άρχισε ακόμα αυτό που ξεπερνά δεινά και Συμπληγάδες σαν την Αργώ, σπάζοντας έτσι τον κανόνα Πλάνες Σειρήνες με φιλιά που δελεάζαν μέθη τα βλέμματά τους, η όψη τους Άγια όσο πιο ελεύθερος, τόσο με πλησιάζαν μα δεν με κύκλωσαν, ξέφυγα από τα πάγια Σε γη ηρώων δυο χελδόνια με συντρόφευσαν μου 'παν αν κάτι ήθελα να τους μεταφέρουν και με τα μάτια βουρκωμένα τότε φώναξα των αθανάτων το κρασί να τους προσφέρουν Άνεμος φύσηξε μπροστά, έπεσε πούσι κι η αλλαξοκαιριά απότομα με έβγαλε στου Port Pegassu τα νερά που είχανε λούσει του ναυτικού το ηθικό που η αρμύρα έφθειρε Μέσα στην ζάλη στο μυαλό μου σαν να ηχούσε ένα απόσπασμα πάνω στου φαναριού την πρύμνη κι' αν είχε πιάσει βράδυ κι η ξαστεριά αργούσε η πιο μεγάλη φουρτούνα, πάντα, είναι πριν την γαλήνη Φτάσε όπου μπορείς, ακούω μια φωνή από τα έγκατα της γης με μιας να μ' αγκαλιάζει κι' είπα να σκύψω μέσα μου βαθιά για μια στιγμή να βρω το χώμα, το νερό, τον γόνο που κοχλάζει Και ξαφνικά πιο δυνατά φωνές γύρω μου ακούγονται όσο σκύβω πιο μέσα μου κι' όσο μεταλαβαίνω με μιας η λογική, με το αίσθημα συγκρούονται στου νου τα στροβιλίσματα, μπορώ και μ' ανασταίνω Κι' ακούγοντας τις ρίζες το έδαφος να σκαλίζουνε πεισματικά και πιο βαθιά μέσα μου κατεβαίνω φτάσε όπου δεν μπορείς, φωνές με κατακλύζουνε μια αστραπή η ζωή μου, μα προλαβαίνω *Το τραγούδι είναι αφιερωμένο στον οικουμενικό μας πατέρα, Νίκο Καζαντζάκη και στους πολυαγαπημένους μου, Μάριο Ιορδάνου και Σοφία Καζαντζιάν.