Candan Erçetin - Elbette (Lyrics) скачать в хорошем качестве

Candan Erçetin - Elbette (Lyrics)

Bazı şarkıların anısı vardır. O çalar ve o ana gidersiniz. Zor geçen 2 haftam oldu ve bundan 1 hafta önce eve dönerken pek iyi değildim. Oturdum bir parka ve bu şarkıyı açtım. Ağlaya ağlaya dinledim şarkıyı. Ağladıkça içimdekileri dökeceğime, acımın hafifleyeceğine inanarak ağladım. Her defasında başa sardım yine dinledim şarkıyı. Yaklaşık yarım saat sonra falan rahatlamaya başladığımı hissettim sanırım. Bu şarkının sözlerine tutundum. Her cümlesine sımsıkı sarıldım. Sanırım hayatımın en zor dönemlerinden birini yaşadım 2 hafta önce. Ve o haftanın ortasında bana umut oldu bu şarkı. İyileşmeye çalıştım. Hala atlatabilmiş değilim ama daha iyiyim o zamana göre. Büyümekte olduğumu hissettiğim bir haftaydı, acı çekerek, çaresiz kalarak, diğer insanların acısını görerek, ayakta durmaya ve hayatıma bakmaya çalışarak geçen 2 haftam oldu. Dönüp bakmak istemeyeceğim kadar zordu. Büyüdükçe daha da çok böyle an yaşayacağımın bilincinde olmak beni korkuturken bu yaşadıklarımın beni daha da güçlendireceğine inanmak istiyorum. Böyle olmazsa nasıl yaşardık ki? Ha bi de zamanın ilaç olduğunu anladım. 2 hafta önce dedim ki "napıcam nasıl geçicek" bu zaman? Hala o anın izleri, acıları geçmedi belki ama daha zor olan o zamanlar geçti bi şekilde. Sanırım hayatta bir level daha atladım. Karşımıza çıkan acıların da bir sebebi olduğunu bize bağışıklık kazandırdığını düşünmek istiyorum. Bi' de hayatıma devam edebilmeyi öğrendim. Önce 1, 2 hafta hiçbir şey yapamadan acımı yaşadım sonra devam etmem gerektiğini anladım. Molam bitti, malesef biz durduğumuzda hayat da durmuyor. Devam etmemiz gerek bi şekilde. Tam bunu yapmaya çalışırken zaman zaman yine stresten, gerginlikten karnım inanılmaz ağrıyor, üzüntü geliyor ama bu birkaç dakika sürüyor. Beni yürüdüğüm yolda durduracak güçte olmuyor. Hayat bir şekilde yeşeriyor. Bana güç olan bu şarkıda da dediği gibi "Elbette bazen çiçek açıp bazen solacağım. Elbette daldan dala konup sonra uçacağım .Elbette bazen hızla dönüp bazen duracağım. Elbette bazen söyleyip bazen susacağım." Ve Candan Erçetin en derin yaraların da kapandığını söylüyor. İzi kalsa da eskisi kadar acıtmaz sanırım. Buna inanmak istiyorum. Ha bir de ne diyor bir kitapta "Unutma karanlık olmadan aydınlık bir hiçtir." Çok teşekkür ederim buraya kadar okuyarak bana eşlik ettiğiniz için. Daha çoook şey yazmak istiyorum aslında ama bayaa uzun olurdu sanırım bi de düşüncelerim parça parça ve çok fazla. Yapabildiğim kadar birleştirip aktarmaya çalıştım. Umarım hislerime ortak edebilmişimdir sizi. Hoşçakalın, Kendinize çokk iyi bakın ve benden tavsiye, anda kalın. En azından deneyin. Acısıyla tatlısıyla yaşamaya çalışın o anı, ağlayacaksanız ağlayın ve rahatlayın ama o kafanızı yerden kaldırıp gözyaşınızı silmeyi, hayatın devam ettiğini ve o acıdan ibaret olmadığını unutmadan, geçmişe ya da geleceğe takılı kalmadan...