Chcemy iść z Tobą... PIEŚNI WIELKOPOSTNE скачать в хорошем качестве

Chcemy iść z Tobą... PIEŚNI WIELKOPOSTNE

Chcemy iść z Tobą, Jezu nasz kochany * Drogą krzyżową, rozważać Twe rany, * Jakieś Ty cierpiał dla nas od pojmania * Aż do skonania. 2. Niech łez strumienie, które grzech głęboko * Zamulił w sercach, spławia nasze oko. * I niech zjednają winy przebaczenie, * Wieczne zbawienie. St. I: 1. Rozmyślajmy dziś, wierni chrześcijanie, * Na śmierć okrutną Jezusa skazanie, * Gdzie niewinnego Piłat dekretuje, * Z łotry winuje. 2. Obwinia Piłat niewinność istotną, * Na śmierć krzyżową u wszystkich sromotną, * Aby był Jezus na krzyżu z łotrami, * Przybity gwoźdźmi. St. II: 1. Ciężar krzyżowy bierze na ramiona * Zbolały Jezus, by dusza zgubiona * W tym świętym znaku znalazła zbawienie, * I odkupienie. 2. Spieszy z ciężarem sercem niestrwożony, * Dźwiga siłami już na śmierć zwątlony, * By jak najprędzej stanął na Golgocie, * Umarł w sromocie. St. III. 1. Już pod ciężarem upada krzyżowym * Jezus Zbawiciel, bądźże to gotowym, * Grzeszny człowiecze, dźwigać upadłego * I zemdlonego. 2. Żeby wstał prędko kaci przymuszają, * Nogami kopią, gwałtem popychają, * Żaden w tym razie Pana nie ratuje, * Ani folguje. St. IV. 1. Schodzą się z sobą dwie istoty święte, * Najświętszym bólem dla siebie przejęte, * Jezus z Maryą, Syn z Matką cierpiący, * Krzyż swój niosący. 2. Schodzą się z sobą przednie niebios światła, * Słońce i księżyc, lecz jutrzenka zgasła, * Jezus z Maryą ćmią swoje jasności, * W ciężkiej żałości. St. V. 1. Cyreneusza pod ciężar krzyżowy * Przyjmuje Jezus, a wszystkim gotowy * Zapłacić niebem, kto mu w tej ciężkości * Ulży z litości. 2. Kto kochasz Boga, pomóż krzyża Panu, * Wszak to dla twojej szczęśliwości stanu, * Przyłącz się sercem do Cyrenejczyka, * Za pomocnika. St. VI. 1. Pełna gorzkości święta Weronika, * Płacząc rzewliwie z Panem się potyka, * Któremu gdy twarz tuwalnią ociera, * Portret odbiera. 2. Skoro otarła usta Jezusowe, * Obaczy cudo niesłychane, nowe, * Gdy twarz podobną bierze w prześcieradło, * Jako zwierciadło. St. VII. 1. Idzie Zbawiciel drzewem obciążony, * Sił mu nie staje, mdleje udręczony, * W bramie sądowej, gdy sobą nie włada, * Drugi raz pada. 2. Leje się źrzódłem krew z najświętszej głowy, * Gdy ją przycisnął krzak straszny cierniowy, * Ztąd nowa boleść Jezusowi memu, * Wpół umarłemu. St. VIII. 1. Ujrzawszy Jezus niewiasty stojące, * Cieszy je słodko rzewliwie płaczące, * Dodawaj, Panie! sługom twym ratunku, * W każdym frasunku. 2. Nie jest wylania łez insza przyczyna, * Tylko jedyna – w nas grzechowa wina, * Która do kropli krew Pańską wylała, * Zamordowała. St. IX. 1. Trzeci raz Jezus pod krzyża ciężarem, * Szczególnym ku nam miłości pożarem, * Grzebie się w prochu za nasze hardości * Pan z wysokości. 2. Pada po trzecie, by wyniósł grzesznika, * Z ran od upadku ból Pana przenika, * Nie rzuca jednak drzewa krzyżowego, * Do zgonu swego. St. X. 1. Ten Pan, co ziemię kwiatem przyodziewa, * Niebo gwiazdami jasnemi okrywa, * Sam tu zostaje obnażon z litości, * Dla mej miłości. 2. Podają wino żółcią roztworzone, * Częstują usta Pańskie upragnione, * Z Stwórcy wszech rzeczy bezbożni żartują, * Gorzko traktują. St. XI. 1. Gdy na Golgocie obnażyli Pana, * Żółć, krzyż i gwoździe, złość przyniosła znana, * Przybili na krzyż ręce, nogi święte, * Katy zawzięte. 2. Oddaj ofiarę, najwyższy Kapłanie, * Zaleć nas Ojcu, dobrotliwy Panie, * Na pniu krzyżowym, które się zostało, * Ofiaruj ciało. St.XII Tu Jezus z krzyżem w górę podniesiony, * Jak król boleści niezmiernie dręczony, * Kona już w mę- kach Bóg człowiek prawdziwy, * Płacz go, kto żywy. 2. Żałując Pana nierozumne skały, * Z wielkiego żalu w sztuki się porwały, * A nasze serca, czy Boga nie znają? * Że się nie krają. St. XIII. 1. Obwisło ciało ciężko skaleczone, * Czas go zdjąć z krzyża, niechaj udręczone * Złożą na łonie Matki litościwej, * Ledwie co żywej. 2. Matka bolesna piastuje na łonie * Zmarłego Syna, z żalu we łzach tonie, * Płacze, narzeka, ręce załamuje, Rany całuje. St. XIV. 1. Ciało Jezusa grzebać czas nadchodzi, * To serce grobem, które w żalach brodzi, * Niech będzie Panu na słodki spoczynek, * Wdzięczny uczynek. 2. Płacz i lamentuj twoje nieprawości, * Opłakuj zbrodnie, opłakuj twe złości, * Bo ty tej śmierci stałeś się przyczyną, * Pana ruiną. ------------ 1. Już Cię żegnam mój najmilszy Synu Jezusie, Serca mego pociecho