CHEŁMSKIE PODRÓŻE SENTYMENTALNE - SKORDIÓW, gm. Dorohusk скачать в хорошем качестве

CHEŁMSKIE PODRÓŻE SENTYMENTALNE - SKORDIÓW, gm. Dorohusk

SKORDIÓW, gmina Dorohusk, powiat chełmski. Według stanu z 30 czerwca 2012 r. mieszkało tu 140 osób, w tym 73 mężczyzn i 67 kobiet, w tym 8 dzieci do 6 rok życia, 15 uczniów szkoły podstawowej, 4 gimnazjalistów i 4 przedstawicieli młodzieży do lat 20. Było 38 gospodarstw domowych. Do wsi należało 669 ha, w tym: 250 ha użytków rolnych, 2 ha sadów, 215 ha użytków zielonych, 144 ha lasów, 16 ha wód, 16 ha dróg, 5 ha terenów zabudowanych i 21 ha terenów różnych i nieużytków. Obowiązki sołtysa pełniła Anna Dumin. Integralnymi częściami miejscowości były: Konotopa (od 1869 r. kolonia niemiecka, z 11 rodzinami osadniczymi. W 1905 r. Konotopy kolonia: 25 domów i 201 mieszkańców, w tym 10 rzymskokatolików i 191 luteranów, ziemi - 26 d., Krzyżmo oraz Rumianka (kolonia niemiecka założona w 1879 r., z 7 rodzinami osadniczymi). Miejscowość należała do Parafii Rzymskokatolickiej w Dorohusku. Skordiów, dawniej Skurdeiow, nazwa miejscowości o charakterze dzierżawczym o czym świadczy końcówka wyrazu, urobiona została od nazwiska wzg. przezwiska pierwszego właściciela, które mogło brzmieć Skurd, wzg. Skurdej. Z dziejów „Skordiów” – wieś w dobrach Dorohusk. Założona po 1443, a przed 1469 r. Datowany również na 1462 r. Wówczas Skurdejów. Miejscowość należał do Parafii Rzymskokatolickiej w Świerżach. W 1467 r. właścicielem wsi był Andrzej Wołczak, który za swoją wioskę wraz z wyspą „Sczastnym krestom” i młynem zapłacił 120 grywien Gniewoszowi, sędziemu sądu chełmskiego. W początkowym okresie był w posiadaniu Piotra Wołczka Rekutowicza. Około 1505 r. był własnością rodu Orzechowskich. W 1656 r. posiadłość ta przeszła w ręce Gołuchowskich, a później Suchodolskich. 1698 r. „Pod Skurdiowem u Mogiłki uroczyskiem zwanym, na którym wysiewają korcy 26. Drugi obszar Krynica nazwany pod Mogiłkami ma korcy 25”. W 1753 r. Michał Maurycy Suchodolski zapisał 6000 złotych polskich pannom karmelitankom od Niepokalanego Poczęcia w Lublinie, które były zapewnione „na wsi Skordyowie. Rejestr sporządzony w latach 1783-1784 podaje, że Skurdyiow[!] należał do dekanatu chełmskiego, parafii w Dorohusku, w województwie ruskim i był własnością Michała Maurycego Suchodolskiego, chorążego chełmskiego. W 1802 r. właścicielem dóbr Dorohusk został Jan hrabia Suchodolski, który nabył je od swego ojca Józefa hr. Suchodolskiego. W skład dóbr wchodziły między innymi folwark i wieś Sokordyow. Według wykazu Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych i Policji Królestwa Polskiego z 1827 r., Skordyów był miejscowością prywatną. Liczył 23 domy, w których mieszkało 145 osób. W 1839 r. owczarzem we wsi Skurdiowie był Józef Gobysiewicz, a w dwa lata później jako dzierżawca wsi podawany jest Franciszek Hussar, Kontroler Komory Łuszczów. Miejscowość wymieniona na mapie z 1839 r. Wówczas we wsi był dwór. W 1841 r. w Skordiowie jako bednarz pracował Sylwester Jęta. W 1844 r. hrabia Teofil Suchodolski wydzierżawił folwark Skurdejów. Dziennik Guberni Lubelskiej z dnia 2/14 czerwca 1845 r. podał „wykaz karczem i szynków we wsiach i na traktach”. W dołączonej tabeli był wymieniony również Skordiów. W 1860 r. dzierżawcą folwarku Skordiów był Michał Dworakowski. Kolonia niemiecka czynszowa założona w 1868 r. Powstała na dobrach Dorohusk, których właścicielem był hr. Teofil Suchodolski. Wieś samotnicza. Koloniści stawiali zabudowania na własnym kawałku gruntu, często z dala od drogi. Ze względów komunikacyjnych wytyczano szlaki dojazdowe. Tworzyły one charakterystyczną dla tego rodzaju osadnictwa pajęczynę drożną. W omawianym okresie było 15 rolników niemieckich (88% wszystkich). W 1870 r. istniała mała kaplica. Osadnicy przybyli z gminy Gombin. Na przełomie XIX i XX w. istniał tam kościół ewangelicki. Został rozebrany w latach czterdziestych. Między innymi z odzyskanych materiałów budowlanych zbudowano dom ludowy w Ostrowie. W 1911 r. folwark Skordiów, należący do Bronisława Okęckiego. Według spisu z 30 września 1921 r. Skordjów[!] kolonia należała do gminy Turka. Posiadała 18 domów i 107 mieszkańców, w tym 61 mężczyzn oraz 46 kobiet, w tym 48 rzymskokatolików, 22 prawosławnych, 33 ewangelików i 4 wyznania mojżeszowego. 67 osób deklarowały narodowość polską, 7 rusińską i 33 niemiecką. W roku szkolnym 1927/28 w Skordiowie, gmina Turka, powiat chełmski była jednoklasowa szkoła powszechna. W 1928 r. w dokumentach urzędu stanu cywilnego potwierdzono, że 10 lipca związek małżeński zawarli: August Schmidt (l.45) i Beata Kapczyńska (l. 36). Był to jedyny ślub wyznawców Kościoła ewangelicko - augsburskiego w 1928 r. w Skordiowie. W 1935 r. w skład gromady Skordiów wchodziły: Skordiów kolonia, Skordiów folwark, Konotopy kolonia, Równianka kolonia i Krzyzno kolonia. W pobliżu Skordiowa: na zachód od wsi były niewielkie osady: Kozły - :Piaski (4 domy) oraz Konotopy (9 domów). W 1941 r. zmarł właściciel folwarku Skordiów Aleksander Śliwowski.