drs P. Het Levenslied (1970) скачать в хорошем качестве

drs P. Het Levenslied (1970)

drs P. Het Levenslied (Theo Uittenbogaard/Verslag op Dinsdag/KRO/1970/4'58" /zw/w) Drs P begeleidt De Zingende Tramconductrice en De Zingende Straatveger bij de vertolking van Het Levenslied, en de uitleg daarbij door verslaggever Theo Uittenbogaard. Opgenomen op de Cruquiusweg te Amsterdam voor het KRO-tv-programma 'Verslag op Dinsdag' in 1970. 1. De Zingende Tramconductrice: "Zij dwaalde eenzaam langs de straat Zij had geen geld, zij wist geen raad Zij was in lompen slechts gekleed En haar gezicht was vol met leed Zij klopt vergeefs aan menige deur Haar haren waren zwart van kleur Waarna ze wenend verder ging Wanhopig door verwijfeling" 2. De Zingende Straatveger: "Zij bedelt om een stukje brood Omdat haar kind lijdt pijn en nood Daar kwam een heer zo rijk gekleed Zijn blik was voos, zijn lach was wreed Hij bood haar geld en opschik aan Toen is zij met hem meegegaan Zij deed het voor haar lieve schat Omdat het ventje zij liefhad" 3. duet De Zingende Tramconductrice en De Zingende Straatveger: "Toen kwam zij in een kostbaar huis Vol slechtigheid en feestgedruis Waaruit zij heim'lijk eens verdween En snelde naar haar huisje heen 'Ontaarde moeder, wufte vrouw' Zo riep de buurt gehuld in rouw: 'Uw stervend knaapje gaf de geest Waar zijt gij al die tijd geweest ? ' " 4. Drs P: "O, gij die luistert naar dit lied Veracht toch deze moeder niet Zij wierp zich slechts in zinnenroes Omdat haar kind zij redden moest En als gijzelf een moeder waart Door angst en nooddruft aangestaard Ondanks uw godsvrucht en fatsoen Zoudt gij dan niet hetzelfde doen ?" verslaggever: Theo Uittenbogaard, camera: Ferenc Kálmán Gáll, geluid: George Bossaers, montage: Wim Louwier, regie en eindredactie: Kees Boomkens De Cruquiusweg, gelegen in de Rietlanden naast het abattoir van Amsterdam, was in de jaren ΄60 van de 20ste eeuw de ideale plek voor studenten aan de Filmacademie als ze vlakbij huis een buitenlandse, vervreemdende of doodstille locatie nodig hadden voor filmopnamen. Het gebied was bezaaid met verlaten loodsen en vervallen opslagplaatsen, doortrokken met wegen waar gras tussen de kasseien groeide en met roestige spoorrails die nergens naartoe leidden. Dus toen wij een locatie zochten om een opname te maken van dit op mijn verzoek geschreven larmoyante levenslied van drs. P dacht ik meteen aan de verlaten Cruquiusweg. We kozen voor de vertolking van het lied twee ras-Amsterdammers; de toen populaire Zingende Tramconductrice, Selma van Loggem en de Zingende Straatveger, Dick Willems (die dankzij dit televisieoptreden portier zou worden bij theater Carré, vanwege zijn verbluffende gelijkenis met de entertainer Toon Hermans die daar toen triomfen vierde). Omdat de uitleg van de verslaggever, na een aantal bloopers, ook nog foutloos lukte, werd het tevens een filmpje met de eenvoudigste montage aller tijden: er zitten in de krappe 5 minuten dat het duurt, slechts 3 knipjes. (KRO/1970/16 mm zw.w.film/4’55”),