У нас вы можете посмотреть бесплатно นักการเมืองปากหวาน กับคำสาบานเลือด ชะตาคนชะตากรรม EP.44 или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
เรื่องราวของ "กัมปนาท" นักการเมืองหน้าไหว้หลังหลอก ที่ลงพื้นที่หาเสียงในหมู่บ้าน "หนองน้ำขุ่น" ซึ่งประสบภัยแล้งอย่างหนัก เขาใช้ภาพลักษณ์ติดดินและวาทศิลป์ล่อลวงชาวบ้าน โดยให้คำมั่นสัญญาว่าจะสร้างเขื่อนขนาดใหญ่และพลิกฟื้นผืนดินให้แก่งแย่ง พร้อมลั่นวาจาสาบานต่อหน้าศาลเจ้าพ่อศักดิ์สิทธิ์ประจำหมู่บ้านว่า "หากทำไม่ได้ตามปากพูด ขอให้ฟ้าดินลงโทษ จนร่างกลายเป็นปุ๋ยแก่แผ่นดิน" ชาวบ้านส่วนใหญ่หลงเชื่อ ยกเว้น "กล้า" คนรุ่นใหม่ที่มองเห็นความไม่ชอบมาพากล เมื่อชนะการเลือกตั้ง กัมปนาทก็ทิ้งชาวบ้านและเสวยสุขในเมืองหลวง ทุจริตงบประมาณโครงการเขื่อนจนเหี้ยน ทำให้คำสาบานศักดิ์สิทธิ์เริ่มสำแดงฤทธิ์ ร่างกายของกัมปนาทเริ่มร้อนรุ่ม กระหายน้ำอย่างรุนแรงแต่ดื่มน้ำไม่ได้ เพราะน้ำจะระเหยเป็นไอทันทีที่แตะปาก ผิวหนังเริ่มแห้งแตกและลอกเป็นแผ่นเหมือนดินแตกระแหง จนต้องเข้ารักษาตัวในสภาพประหลาดที่ทางการแพทย์หาสาเหตุไม่ได้ ในขณะที่ร่างกายกำลังเน่าเฟะจากภายใน ความจริงเรื่องโครงการเขื่อนลมก็ถูกเปิดโปง กัมปนาทฝืนสังขารไปแถลงข่าว แต่เกิดอุบัติเหตุจนความแตกกลางสื่อมวลชนว่าขาของเขากลายสภาพเป็นท่อนไม้แห้งที่หักได้ง่ายดาย ด้วยความหวาดกลัว เขาจำต้องดั้นด้นกลับไปยังหมู่บ้านหนองน้ำขุ่นเพื่อขอขมาตามคำแนะนำ การกลับมาครั้งนี้ กัมปนาทไม่ได้พบกับการต้อนรับ แต่พบกับพิธีกรรมสาปแช่งของ "ยายแม้น" และชาวบ้าน เขาพยายามใช้เงินฟาดหัวเพื่อขอให้ถอนคำสาป แต่เงินตรากลับกลายเป็นเศษใบไม้แห้งไร้ค่าเมื่ออยู่ต่อหน้าธรรมชาติที่พิโรธ ในที่สุด ธรณีก็สูบร่างของกัมปนาทลงไป ร่างกายของเขาหลอมรวมกลายเป็นดินและรากไม้ด้วยความทรมานแสนสาหัส ท่ามกลางสายฝนห่าใหญ่ที่ตกลงมาละลายร่างดินของเขาให้หายไปกับโคลนตม บทสรุปสุดท้าย: หมู่บ้านหนองน้ำขุ่นกลับมาอุดมสมบูรณ์จากสายฝนธรรมชาติ ส่วนกัมปนาทไม่ได้ตายจากไปไหน แต่ถูกจองจำวิญญาณอยู่ในสภาพ "ตอไม้ปีศาจ" รูปร่างบิดเบี้ยวที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางอ่างเก็บน้ำของหมู่บ้าน ต้องทนทุกข์ทรมานกับความกระหายที่ไม่สิ้นสุด และกลายเป็นอนุสาวรีย์แห่งความอัปยศที่คอยหลอกหลอนนักการเมืองหน้าใหม่ที่ไม่ซื่อสัตย์สืบไป