Unutulurmuş скачать в хорошем качестве

Unutulurmuş

Şiir: İsmail Aktaş Müzik: AI Unutulurmuş Unutmuşum seni, hayatın bu hengâmesinde. Günler akıp gitmiş omzumdan, ben fark etmeden eskimişim. Ve nedense hep senli sevmişim her şeyi, bir kahveyi, bir sokağı, bir akşamüstünü… Ve nedense hiç fark etmemişim sensizliği. Farkında mıyım? Hayır… Hâlâ ben bende değilim, bilmiyorum. Bir çayın bardağının ince belinde gördüm yüzünü, sanki kırılacaktı dokunsam ben kaybettim özümü. Bir gitarın kırık telinde gördüm sözünü, unutacağını bilemedim, seversen unutulurmuşsun. Unutulurmuş meğer, neden inanmışım… Konuştu kalabalıklar, ben içimde haykırdım yalnızlığı. Sessizdi çığlıklar, hatırandı bana suskunluk. Meğer sessizlik bile senmişsin, bilemedim. Unutulurmuş dediler, inanmışım Meğer seni değil, kendimi kaybetmişim Her yeni günde başka bir şey sanmışım Ama her sabah yine sana uyanmışım Unutulurmuş dediler, yanılmışım Kalbimin içinde seni saklamışım Ne kadar uzaklara kaçarsam kaçayım Ben yine sana varmışım Bilmiyorum… Belki seni değil de sana ait olduğumu unutmuşum. Belki de gittiğin gün bir parçam seninle yürüdü uzaklara ve ben burada eksik bir kalple yaşamayı öğrenmişim. Demek ki insan bazen birini unutmaz da, unutmuş gibi yaşamayı öğrenirmiş. Adını söylemeden, hatırasını saklayarak, kalbinde sessiz bir yara gibi taşıyarak… Unutulurmuş dediler, inanmışım Meğer seni değil, kendimi kaybetmişim Her yeni günde başka bir şey sanmışım Ama her sabah yine sana uyanmışım Unutulurmuş dediler, yanılmışım Kalbimin içinde seni saklamışım Ne kadar uzaklara kaçarsam kaçayım Ben yine sana varmışım