У нас вы можете посмотреть бесплатно ŁEMPICKA - Polscy Mistrzowie École de Paris или скачать в максимальном доступном качестве, видео которое было загружено на ютуб. Для загрузки выберите вариант из формы ниже:
Если кнопки скачивания не
загрузились
НАЖМИТЕ ЗДЕСЬ или обновите страницу
Если возникают проблемы со скачиванием видео, пожалуйста напишите в поддержку по адресу внизу
страницы.
Спасибо за использование сервиса ClipSaver.ru
Tamara ŁEMPICKA (1898–1980) Tamara Łempicka, znana też jako Tamara de Lempicka, przyszła na świat 16 maja 1898 roku w Moskwie, w rodzinie o polsko-rosyjskich korzeniach. W dzieciństwie mieszkała w Warszawie, jednak w 1911 roku została wysłana do krewnych w Petersburgu. Tam rozpoczęła naukę rysunku i poznała swojego przyszłego męża, młodego prawnika Tadeusza Łempickiego. Związek, choć namiętny, nie przetrwał próby czasu i historii, ale odegrał ważną rolę w jej życiu. Po wybuchu rewolucji październikowej, w 1918 roku, młodzi małżonkowie uciekli do Paryża, gdzie Tamara rozpoczęła poważną edukację artystyczną. Początkowo uczyła się u Maurice’a Denisa, a od 1922 roku studiowała pod kierunkiem André Lhote’a, który łączył kubizm z klasycznym malarstwem francuskim. To właśnie jego wpływ wykształcił charakterystyczny styl Łempickiej – geometryzujący, o silnych liniach i płaskich plamach barwnych, ale zawsze elegancki i zmysłowy. Już w 1922 roku zadebiutowała na prestiżowym Salonie Jesiennym. W połowie lat 20. jej kariera nabrała ogromnego tempa. Łempicka zaczęła tworzyć modę na portrety utrzymane w duchu art déco. Malowała silne, wyemancypowane kobiety – często siebie samą – oraz zamożnych klientów z kręgu arystokracji i burżuazji. Inspirowała się włoskim renesansem, podziwiała Botticellego i Bronzina, a jej twórczość łączyła te wpływy z chłodną elegancją nowoczesności. Obrazy takie jak „Autoportret w zielonym Bugatti” uczyniły z niej ikonę swoich czasów – kobietę wyzwoloną, pewną siebie, nowoczesną. Jej styl życia był równie barwny jak jej malarstwo: bywała w towarzystwie Pabla Picassa, Cocteau i Gabriele d’Annunzio, znana była z ekscentryzmu, odważnych strojów i śmiałych wypowiedzi. W 1934 roku wyszła za mąż po raz drugi – jej wybrankiem był baron Raoul Kuffner, co zapewniło jej tytuł baronowej. W obliczu rosnącego zagrożenia w Europie, para wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie Tamara zamieszkała najpierw w Beverly Hills, a potem w Nowym Jorku. Niestety, jej styl – tak modny w latach 20. – w Ameryce nie spotkał się z entuzjazmem. W kolejnych dekadach artystka porzuciła charakterystyczne formy art déco i eksperymentowała z abstrakcją. Malowała szpachlą, rezygnując z precyzyjnego pędzla, który przez lata był jej znakiem rozpoznawczym. W latach 60. i 70. jej twórczość została na nowo odkryta. Obrazy Łempickiej zaczęły osiągać zawrotne ceny, trafiały na okładki magazynów i do kolekcji gwiazd. W 1974 roku artystka przeprowadziła się do meksykańskiego miasta Cuernavaca, gdzie zmarła 18 marca 1980 roku. Jej ostatnią wolą było rozsypanie prochów nad wulkanem Popocatépetl. Ciekawostki: – Tamara Łempicka miała opinię skandalistki: mówiła o swojej biseksualności w czasach, gdy było to absolutnie tabu. – Jeden z jej najbardziej znanych autoportretów – „Tamara w zielonym Bugatti” – był zamówieniem dla niemieckiego magazynu motoryzacyjnego, ale nie został ostatecznie wykorzystany. – Artystka z premedytacją budowała wokół siebie mit: chętnie pozowała, fotografowała się w luksusowych strojach, malowała siebie jako boginię nowoczesności. – Jej obrazy dziś znajdują się w największych muzeach świata i w prywatnych kolekcjach m.in. Madonny, Jacka Nicholsona i Barbary Streisand. Tłumacz Języka Migowego – Jakub Studziński Realizacja – Bogusław Hynek Ilustracje w filmie: Zdjęcia udostępnione dzięki uprzejmości: Villa la Fleur, Wikipedia, Narodowe Archiwum Cyfrowe Projekt „Polscy Mistrzowie École de Paris” realizowany jest w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Partnerami projektu są: Centrum Sztuki Mościce i Villa la Fleur. 0:00 Biogram artysty 0:55 Obrazy 3:47 Ciekawostki z życia artystki 4:39 Audiodeskrypcja wybranego dzieła 8:33 Napisy końcowe #ecoledeparis #lempicka #pjm