Wielkie powstanie Słowian 983 rok скачать в хорошем качестве

Wielkie powstanie Słowian 983 rok

Pieśń jest stylizowana na Gody roku 997, gdy Wieleci - Lucice świętują wielkie sukcesy z tego roku w walce z siłami chrześcijan Ottona III i Bolesława Chrobrego oraz zdobycie ważnego niemieckiego grodu Arneburg. Komentarz historyczny: W latach 963–1031 relacje między państwem Mieszka i Chrobrego, Mieszka II a Wieletami a Cesarstwem balansowały między brutalną rywalizacją o wpływy nad Odrą a doraźnymi sojuszami. Faza I: Ekspansja i chrzest (963–983). Mieszko I, przyjmując chrzest (966), wszedł w sojusz z Ottonem I przeciw Wieletom. Wspólne siły polsko-saskie pacyfikowały Połabie, spychając pogan do defensywy (bitwa pod Cedynią 972). Niemcy budowali marchie, a Polska cementowała swoją pozycję jako „tarcza chrześcijaństwa” na wschodzie. Faza II: Wielkie Powstanie i Partnerstwo (983–1002). Rok 983 to wybuch powstania Wieletów, który zmiótł saskie panowanie za Łabę. Lutycy odzyskali wolność, tworząc teokratyczny Związek. Bolesław Chrobry wspierał saskie wyprawy odwetowe, ale Zjazd Gnieźnieński (1000) zmienił układ: Chrobry jako „wikariusz” Sklawinii miał zarządzać Słowianami w imieniu Ottona III, co budziło opór saskich margrabiów. Faza III: Egzotyczny Sojusz Niemiec i Pogan (1002–1018). Po śmierci Ottona III, Henryk II dokonał zwrotu: w 1003 r. zawarł sojusz z pogańskimi Lutykami przeciwko Chrobremu. Przez 15 lat pogańskie sztandary towarzyszyły cesarskim krzyżom w najazdach na Polskę. Lutycy zyskali gwarancję pogaństwa i pomoc w odcinaniu Chrobrego od Bałtyku. Pokój w Budziszynie (1018) utrwalił ich niezależność. Faza IV: Polska i Lutycy przeciwko Cesarstwu (1028–1031). Nowy cesarz Konrad II dążył do pełnej dominacji. W 1028 roku doszło do sensacyjnego odwrócenia sojuszy: Mieszko II zawarł układ z Lutykami. Wspólnie uderzyli na Saksonię, pustosząc ją aż po rzekę Saalę. Chrześcijański król i pogańscy wojownicy ramię w ramię palili saskie grody, mszcząc się za lata upokorzeń. Sojusz ten był jednak desperacką próbą ratowania pozycji Polski. Faza V: Katastrofa i Dominacja Wieletów (1031). Skoordynowany atak Konrada II od zachodu i Jarosława Mądrego od wschodu (1031) doprowadził do upadku Mieszka II. Lutycy, mimo wcześniejszego sojuszu, wykorzystali polską agonię. Zajęli ziemie nadnoteckie, Pomorze gdańskie i lubuskie, redukując Polskę do kadłubowego księstwa i tworząc pogańskie „imperium”, które na dekady odcięło Piastów od morza.