Meinacht Alphons Diepenbrock скачать в хорошем качестве

Meinacht Alphons Diepenbrock

Meinacht (1885) van Alphons Diepenbrock op tekst van Hélène Swarth ( RC 14) Muzikaal Matinee, Sociëteit Concordia, Gouda -- 1 december 2024 ** RETOURTJE PARIJS ** Zang: Anjo van Hemert www.anjovanhemert.nl Piano ( Bösendorfer) : Jacob Engel. Video: Lennaert Koorman- Visuel Artist. Idee en toelichting: Désirée Staverman https://www.kvnm.nl/uitgeverij/alphons-die... Ter herinnering aan de jonggestorven dichter Jacques Perk. Een sonnet over de natuur, maar vooral over de zintuigen. In de typische taal van de Tachtigers wordt de atmosfeer van een sterrennacht met de geuren van de lentebloesems opgeroepen. Diepenbrock start zijn lied tamelijk donker met lage akkoorden in de piano, maar dat verandert als in couplet 3 de nachtegaal begint te zingen. Dat motief kun je herkennen in de rechterhand van de piano. Kenmerkend voor Diepenbrock is het tempo: heel flexibel, soms wat sneller, soms wat trager Tekst: Ik zag in `t grondloos blauw de sterren vonken, En witte wolkjes komen en verdwijnen. O klaar en koel, als menschlijke oogen blonken De gouden spranken, die onze aard' beschijnen! Toen sloeg ik d'oogen neer. Mijn lippen dronken Den zoelen wind, vol geuren van jasmijnen, En, droomensmoê, in stil genot verzonken, Vergat mijn ziel de wilde winterpijnen. Een nachtegaal, op blanke bloesemtwijgen, Verhief de stem en zong een lied van minnen. De lentenacht smolt weg in aêmloos zwijgen. Mij drong die vogelzang door ziel en zinnen. Uw vleug'len, zanger, mocht ik vaak benijden, Doch tienmaal meer uw lied van liefde lijden!