Berceuse Alphons Diepenbrock скачать в хорошем качестве

Berceuse Alphons Diepenbrock

Berceuse (1912) van Alphons Diepenbrock op tekst van Charles van Lerberghe ( RC 111) Muzikaal Matinee, Sociëteit Concordia, Gouda -- 1 december 2024 ** RETOURTJE PARIJS ** Zang: Anjo van Hemert www.anjovanhemert.nl Cello: Mariëlle Rijkaart Piano ( Bösendorfer) : Jacob Engel. Video: Lennaert Koorman- Visuel Artist. Idee en toelichting: Désirée Staverman https://www.kvnm.nl/uitgeverij/alphons-die... Diepenbrock had dit wiegenlied voor mezzosopraan, cello en piano in 1912 geschreven als cadeau geschreven voor Julie en Gérard Hekking bij de geboorte van hun eerste kind, een dochter. Zij was zangeres, hij eerste cellist van het Concertgebouworkest. De Berceuse was niet bedoeld voor een openbare uitvoering. In de eerste wereldoorlog begint de Vlaamse zangeres Berthe Seroen dit lied toch uit te voeren, dat op dat moment nog niet is gedrukt. Seroen was in 1914, bij het uitbreken van de oorlog naar Nederland gevlucht. Omdat Diepenbrock enthousiast is over haar stem schrijft hij haar dat veel mensen vragen, wanneer ze de Berceuse weer gaat zingen. Vanaf voorjaar 1917 staat de Berceuse bijna steeds op haar programma's van Leeuwarden tot Maastricht. Diepenbrock laat het lied dan op eigen kosten drukken, waarna ook andere zangeressen het ook op hun repertoire nemen. Het gedicht is vooral een oproep om onwetend te blijven en schoonheid te koesteren: "n'aime que la beauté". Het is de vraag waarom dit lied juist tijdens de oorlog zo populair werd. Was het de kinderlijke onschuld die uit het gedicht spreekt of het heimwee naar "De sfeer van welluidende, ongestoorde schoonheid", zoals een recensent destijds schreef? Je zou kunnen zeggen dat de vaak herhaalde melodie in de cello staat voor dat heimwee en dat wordt versterkt door het gebruiken van de sourdine ( een demper op de cello) Le Seigneur a dit à son enfant: Va, par le clair jardin innocent Des anges, où brillent les pommes et les roses. Il est à toi. C'est ton royaume. Mais ne cueille des choses que la fleur; Laisse le fruit aux branches, N'approfondis pas le bonheur. Ne cherche pas à connaître Le secret de la terre Et l'énigme des êtres. N'écoute pas la voix qui t'attire Au fond de l'ombre, la voix qui tente, La voix du serpent, ou la voix des sirènes, Et celle des colombes ardentes Aux bosquets sombres de l'Amour. Reste ignorante, Ne pense pas; chante. Tout science est vaine, N'aime que la beauté Et qu'elle soit pour toi toute la vérité. Berceuse The Lord said to his child: Go to the bright and innocent garden Of the angels, where the apples and roses Are resplendent. It is yours. Your kingdom. But you may only pick the flowers; Leave the fruit on the branches, Do not seek too much happiness. Do not seek to know The secret of the earth And the riddle of mankind. Do not listen to the voice that attracts you In deepest shadow, the voice that tempts, The voice of the serpent, or of the sirens, Or of the passionate doves In Love’s sombre groves. Remain unknowing, Do not think; sing. All knowledge is vain, Love only beauty; May it be all the truth you need. (transl. Peter Lockwood)