MENKES - Polscy Mistrzowie École de Paris скачать в хорошем качестве

MENKES - Polscy Mistrzowie École de Paris

Zygmunt Menkes (1896-1986) Zygmunt Menkes urodził się 6 maja 1896 roku we Lwowie, w wielodzietnej, ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej. Choć wychowany w duchu tradycji, odebrał liberalne wykształcenie. Już jako nastolatek rozpoczął naukę w Szkole Przemysłu Artystycznego. Żeby się utrzymać, pracował jako malarz budynków. Zajmował się renowacją kościołów i obrazów religijnych, ucząc się w ten sposób technik malarstwa ściennego. W 1922 roku wyjechał do Krakowa i rozpoczął naukę w Akademii Sztuk Pięknych. Rok później kontynuował edukację w Berlinie w pracowni słynnego rzeźbiarza Alexandra Archipenki. Tam poznał Joachima Weingartena, z którym połączyła go wieloletnia przyjaźń. W 1923 roku Menkes wyjechał do Paryża i osiedlił się na Montparnassie, w słynnym Hôtel Médical, tuż obok La Ruche – miejsca, które było artystycznym sercem École de Paris. W Paryżu szybko znalazł się w gronie wybitnych twórców emigracyjnych. Przyjaźnił się z Efraimem Mandelbaumem, Eugeniuszem Zakiem, Marcem Chagallem. Był znany z dowcipu i pogodnego usposobienia. Wspólnie z Alfredem Aberdamem, Joachimen Weingartenem i Leonem Weissbergiem założył Grupę Czterech. Wystawiał w Salon d’Automne, Salon des Indépendants i Tuileries. Malował, ale też podróżował – na południe Francji, do Tulonu i okolic, gdzie chętnie pracował w plenerze. W 1935 roku Menkes wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Rok później zorganizował pierwszą indywidualną wystawę w Nowym Jorku. Na stałe osiadł tam w 1939 roku. Żył i tworzył w dzielnicy Riverdale. Prowadził zajęcia w Art Students League, należał do wielu stowarzyszeń artystycznych, był prezesem Federation of Modern Painters & Sculptors. Odbywał podróże do Izraela, Włoch i Polski. W USA zyskał uznanie jako pedagog i artysta – zdobył m.in. Medal Carol H. Becka, Złoty Medal Corcoran Gallery i prestiżową Nagrodę Fundacji Jurzykowskiego. Twórczość Menkesa obejmuje portrety, akty, kompozycje figuralne, martwe natury, a także pejzaże z Izraela i południowej Francji. W swoich obrazach często sięgał do żydowskiej tradycji. W młodości inspirował się stylem Matisse’a, fowizmem i ekspresjonizmem. Po wojnie jego malarstwo stało się bardziej stonowane. Operował ograniczoną gamą kolorów – brązem, czerwienią, zielenią – stosował mocny kontur i wyrazistą fakturę. Postacie w jego obrazach zyskiwały geometryczne uproszczenia. Kompozycje nabrały bardziej emocjonalnego i refleksyjnego charakteru. Często malował kobiety w zamkniętych wnętrzach, autoportrety i sceny rodzinne. W czasie wojny stworzył cykl obrazów poświęconych Zagładzie, w których dominuje chłodna, szaroniebieska tonacja. Później powrócił do bardziej uniwersalnych tematów – ludzkiej kondycji, tożsamości i przemijania. Zygmunt Menkes zmarł 20 sierpnia 1986 roku w Nowym Jorku. Miał 91 lat. Jego prace znajdują się dziś w najważniejszych kolekcjach muzealnych – w Whitney Museum of American Art, Philadelphia Museum of Art, Jewish Museum w Nowym Jorku, Muzeum Narodowym w Warszawie, Tel Awiwie i Cleveland. Był artystą, który wędrował przez świat, ale zawsze nosił w sobie pamięć o Lwowie, Paryżu i kulturze żydowskiej. Malował z potrzeby serca, cicho i uważnie. W jego twórczości odnajdujemy piękno codzienności, melancholię wygnania i siłę pamięci. Tłumacz Języka Migowego – Jakub Studziński Realizacja – Bogusław Hynek Ilustracje w filmie: Zdjęcia udostępnione dzięki uprzejmości: Villa la Fleur, Wikipedia, Narodowe Archiwum Cyfrowe Projekt „Polscy Mistrzowie École de Paris” realizowany jest w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Partnerami projektu są: Centrum Sztuki Mościce i Villa la Fleur. 0:00 Biogram artysty 0:35 Obrazy 4:07 Ciekawostki z życia artystki 5:20 Audiodeskrypcja wybranego dzieła 8:33 Napisy końcowe #ecoledeparis #menkes #pjm