Droomlied OIav Åsteson door Gert Ruijer en Ephraim van IJzerlooij, cello скачать в хорошем качестве

Droomlied OIav Åsteson door Gert Ruijer en Ephraim van IJzerlooij, cello

Het Droomlied van Olav Åsteson is een Middeleeuws inwijdingsverhaal, in de 19e eeuw herontdekt in het Noorse Telemarken, van een moedige jongen in de groei (Noors: drengjen), die in de Kersttijd tussen Kerstavond en ,,de Dertiende Dag'', 6 januari, Driekoningen, Epifanie (Doop in de Jordaan), in slaap valt en in zijn dromen een weg gaat, die hij naderhand aan de kerkgangers vertelt. Hij gaat een weg door de elementen, ervaart het anderszijn van die werelden, lijdt dorst en ontberingen op de doornenheide. Daar moet hij aardse kwaliteiten afleggen, die hij als beproevingen doorloopt. Dan komt hij bij de met goud beslagen glanzende Gjallarbrug, waar je alleen door slang, hond en stier langsgelaten wordt, als je waarheid in je draagt. Daarna de vreselijke moerassen, waar hij zijn gevoelsbodem verliest. Maar dan langs de Sterrenstraat een opstijgen naar hemelse sferen en daar ontmoet hij zijn gestorven - geestelijke - doopmoeder, die hem maant naar Brokksvalin te gaan. ,,Waar klinken zal het Oordeel.'' Na de vreselijke onderwereld komt hij in Brokksvalin waar hij het Christuswezen en de aartsengel Michaël met zijn bazuin en weegschaal schouwt, waar het individuele lot van de dadenmens wordt gewogen en tot Christus wordt gebracht. Hoogste schouwing - én inwijding - van de diepste wereldwaarheid voor de mens, mensheid en hier ook als inwijdingsbeeld voor Olav Åsteson, die dit verder draagt naar de aardse mensen - en ook naar ons. Het lied had ooit een historische herkomst uit onbekende tijd en van onbekende plaats, maar de innerlijke weg van Olav naar het Christuswezen is tijdloos en zingevend, ook nu. Het betreft een ondogmatisch en spiritueel Christendom. Het is een totaal ánder kerstverhaal dan de geboorte van het Jezuskind in de stal. Het Droomlied gaat uit van een geestgeboorte langs een individuele weg van moedskracht om een volwaardige verhouding tot het wezen van Christus te vinden en de plaats te zien die daarbij de aartsengel Michaël heeft. Deze versie van het Droomlied is gebaseerd op de vertalingen van Andreas Wijgmans en Gert Ruijer, van de 52 coupletten die de Noorse taalkundige Moltke Moe in 1890 samenstelde uit diverse Droomliedfragmenten (50), die in de loop van de 19e eeuw waren verzameld door verschillende mensen, zoals dominee Landstad en Sophie Bugge. Er zijn hier drie coupletten toegevoegd uit de weergave van Maren Ramskeid. Er werd voor een zo letterlijke vertaling gekozen om de oorspronkelijke beelden te laten spreken, letterlijker dan de teksten van Rudolf Steiner. Zijn vertaling is vrij en een kunstwerk op zichzelf, in antroposofische kring breed bekend en gewaardeerd. Rudolf Steiner zocht de diepe betekenis in het inwijdingsgebeuren uit het Droomlied. Moge deze ook beleefbaar zijn in onze teksten. De gezongen melodie is die van de Noorse volksliederenverzamelaarster en musicologe, Klara Semb. Het lied zonder begeleiding zingen geeft de mogelijkheid om de beeldopbouw en het verloop indringerder en directer te laten zijn.