Typiary скачать в хорошем качестве

Typiary

To numer o trujących kobietach i piekle, które potrafią zgotować mężczyzne. O manipulacji, pośredniej grze i relacjach, w których aspekt bycia człowiekiem, staje się zasobem. Tekst: [Intro] Dzisiaj nie ma szans na związek. Tylko brać na bam bam i pa pa. Właśnie tak! [Zwrotka 1] Dobra dziewczyna to balans — pół ogień, pół woda, nigdy przeciwko tobie. Ta Ale takie nie trafiają się na mojej drodze jakby zostały wykasowane z mego świata znam je bardziej z opowieści niż z życia, bo kiedy szukam normalności dostaję zwykły scam Więc tutaj królują te, co nie wiedzą jak w uczucia się ubrać Przez to wszystko czuję alarm tam, gdzie inni widzą gest powitania, i zanim ktoś powie „hej”, ja już ją rozpracowuję jak CIA. Mimo to może i są prawdziwe Damy! Tyle że kurwa to Damy z Temu. Ojeju! Wchodzą jak gwiazdy, a kończą jak statystki — widziałem to zbyt wiele razy. Dlatego dziś nie wierzę w słowa, tylko w namacalne czyny. [Refren] Te typiary wchodzą w życie jak burza i zabierają, co mogą, Mówią: „że są aniołem” — a to tylko demony pod piękną skórą. Robią z facetów trofea, jakby to ich życie musi być górą, A na finał grają ofiary, że znowu spotkały „tego złego”. [Zwrotka 2] Wolę samotność, bo cisza nie kłamie, A człowiek przy człowieku potrafi być jak kwas — wypala warstwę po warstwie, więc dla mnie pas! Nie chcę znów spotkać tej, co robi z serca poligon. Wchodzi w życie jak sabotażystka, uśmiech słodki, a intencje chuj wie skąd. Materialistka czy inna egoistka… Won! To nie strach — to doświadczenie bite batem po plecach. Złe typiary nie kochają — one badają, gdzie pękasz. Więc trzymam dystans, jak snajper, co zna już teren, bo bardziej boję się chaosu niż chwili, gdy znowu spadnę w dół. [Refren] Te typiary wchodzą w życie jak burza i zabierają, co mogą, Mówią: „że są aniołem” — a to tylko demony pod piękną skórą. Robią z facetów trofea, jakby to ich życie było górą, A na finał grają ofiary, że znowu spotkały „tego złego”. a może Prawda jest taka że złe panie stworzyli jeszcze gorsi panowie Świat je poskładał jak żywe kadry i wszystko tu lata jak po awarii. Ajaj A ja, trafiając wciąż źle, widzę tylko echo cudzego bólu. I nagle wyglądam jak mizogin, choć sam nie chciałem żadnej wojny. Ale ty, co słuchasz — zobacz, jak świat nas sobie przeciwstawia. Jedni noszą blizny, drudzy maski — każdy walczy, żeby ukryć, co tak naprawdę wypada. To jest ten obłęd — tak popierdolona przestrzeń, że prawda kruszy się, zanim dotrze do gardła... Tytuł: Typiary Muzyka i wokal: wygenerowane z pomocą Suno AI (licencja komercyjna) Tekst i koncepcja: Patopoezye Rok wydania: 2026