GALAXIS 1 - JAH ARES QUARTET ( скачать в хорошем качестве

GALAXIS 1 - JAH ARES QUARTET (

AristonStudioProduction 2020 guitar - Piter Grossmann // bas - Marcin Bonq Bąkowski // drums - Fouad El Fahli music, piano, synth, arrange, mix, montage, production - Ares Chadzinikolau cover design by Mirosław Pawłowski After interesting albums (from Komeda’s “ Beats and non-beats” to vast sonic “Aleatorix” and very modern “Lunatix ”) and series of Greek-Jazz Trio Ares Chadzinikolau, a Poznan composer, pianist and producer invites us to new regions of his jazz. This time a modern electric quartet brings us onto the sound of Electric Band of Chick Corea and jazz-rock formation of Herbie Hancock and Joe Zawinul. “Galaxis” is not a typical quartet in which the conceptions of rock, jazz and modern electric sounds race with one another. This is a kind of building emotions which is under the influence of numerous artistic fascinations of the composer and pianist. There is quite a lot of Corea’s virtuosity, cheerful references to “Hellenic jazz”, nostalgic parades of solo improvisations, there is also a very collective, companionate band. This common synthesis creates a new value in Ares’s music, built on the basis of respect and acceptance of other musicians. Dionizy Piątkowski/Era Jazzu „Nowa płyta, nowa przestrzeń” - O albumie GALAXIS - Jah Ares Quartet pisze Paweł W. Płócienniczak Należę do pokolenia, które jazzu zaczęło słuchać w latach 70-tych. Muzycy, którzy w tamtych latach byli dla mnie i mi rówieśnych wielkimi odkryciami, dzisiaj to już niekwestionowane legendy jazzu - John Zorn, John McLaughlin, Chick Corea czy Weather Report z Joe Zawinulem i Wayne Shorterem. Wspominam ich, bo od dosyć dawna brakuje mi muzyki, która równie silnie, jak tamta, wzbudzałaby pozytywne emocje i wprowadzała w ten niezwykły stan, prawie narkotycznej euforii. Bardzo chciałem posłuchać muzyki zagranej bez akademickiej dyscypliny i chłodnej poprawności, chciałem muzyki w której materię dźwiękową kształtuje autentyczna pasja i ta niezbędna w sztuce odrobina szaleństwa. No i jest!!! „Galaxis” - to płyta na którą długo czekałem. Niezwykły Jah Ares Quartet nawiązuje do najlepszych tradycji muzyki fusion, ale ciągłość kulturowa to jedno, oni musieli znaleźć własną drogę, i tak powstała płyta ze wszech miar współczesna. Jej klimat doskonale oddaje niespokojną, rozdygotaną atmosferę naszych dni. Ares to muzyk, który ukształtował swoją wrażliwość na styku dwu kultur, a to daje mu możliwość czerpania inspiracji muzycznych z wielu źródeł. Jego śródziemnomorski gen ożywia a czasem wręcz rozsadza energią, tę niezwykłą suitę jazzową. Cały utwór ma swoją wewnętrzną, niespokojną dynamikę, pulsuje rytmem i niepochamowana ekspresją, a czasem cichnie, jakby nabierając oddechu. Ma kwartet swojego niekwestionowanego leadera, ale wszyscy muzycy funkcjonują na równych prawach; są wspaniałe gitarowe improwizacje Piotra Grossmanna i niezwykłe basowe przebieżki Marcina Bonq Bąkowskiego, a perkusiści Fouad El Fahli i Paweł Banach demonstrują wielki kunszt i niebanalną wyobraźnie rytmiczną. Ares, nadając płycie tytuł Galaxis, sugeruje nam, abyśmy śmiało ruszyli za nim w przestrzeń międzygwiezdną wręcz międzygalaktyczną; i rzeczywiście, ta niezwykła suita, to muzyka ludzi, którzy mają poczucie bycia częścią jakiejś nieskończonej i nie do końca pojętej rzeczywistości. Wyobraźnia Aresa i jego muzyków pozwala im wymykać się z jakiejkolwiek klasyfikacji, ale jedno jest pewne, ciężko będzie znaleźć ten utwór na antenach komercyjnych stacji radiowych. Dlatego w aresowej kompozycji, odnajdziemy dźwięki przeszukiwania radiowej częstotliwość, będące ironicznym odniesieniem do popowego bałaganu w eterze, gdzie nie ma miejsca dla Galaxis. Warto więc nabyć tę płytę, i odkryć, że Galaxis ma dramatyczny, kinowy wymiar i jest wypełniona nowymi dźwiękami, nieoczekiwanymi kierunkami, zawiłościami strukturalnymi i zawsze zaskakującymi melodycznymi i harmonicznymi zwrotami akcji.