YAKUP YAVRU "Öleceğini Hissetmiş Gibi Mezarını Yaptırdı Ardından Vefat Etti" скачать в хорошем качестве

YAKUP YAVRU "Öleceğini Hissetmiş Gibi Mezarını Yaptırdı Ardından Vefat Etti"

Yakup Yavru… Bir köy öğretmeninin sıcacık kalbinden çıkan, milyonların gönlüne yerleşen bir isim. 1952’de Amasya’da doğdu. Çocuk yaşta tiyatroya merak saldı. Tokat Öğretmen Okulu’nda yetişti, yıllarca Anadolu’nun köylerinde öğretmenlik yaptı. Öğrencilerine hem bilgi hem sevgi öğretti. Ama bir gün, içindeki sanat aşkı onu sahneye çağırdı. “Bana Sevgiyi Anlat” dizisiyle başlayan yolculuğu, “İkinci Bahar”, “Kınalı Kar”, “Unutabilsem”, “Papatyam”, “En Son Babalar Duyar” gibi unutulmaz yapımlarla devam etti. Sinemada ise “Babam ve Oğlum”, “Kutsal Damacana”, “Recep İvedik”, “Destere”, “Aşka Geldik” ve “Benzersiz” gibi filmlerle herkesin tanıdığı bir yüz oldu. Her rolde aynı içtenlik, aynı Anadolu sıcaklığı vardı. Halk onu “Hulusi Kentmen’den sonra gelen baba figürü” olarak görüyordu. Ama o hep alçakgönüllüydü. “Şöhretin şelalesi kurur,” derdi, “ama insanlığın pınarı asla.” Ne var ki, hayat onun için her zaman sahnedeki kadar adil olmadı. Yıllarca komedi rolleriyle güldürdü, ama aslında dram oynamayı hayal etti. Bir röportajında şöyle demişti: “Bir kere deneseler, dramda bırakmazlar beni.” Ama o şansı hiç verilmedi. Yıllar geçtikçe sağlık sorunları başladı. Kalp rahatsızlığına rağmen çalışmayı sürdürdü. Ve bir gün, ölümün sessiz adımlarını hissetti. 2018’in mayıs ayında memleketine gitti, kendine mezar yaptırdı. “Yerimi çok beğendim, hemen ölesim geliyor,” dedi… Sanki içine doğmuştu. Eylül 2018’de Adana Film Festivali’ne davet edildi. 25. Yıl Emek Ödülü’nü alacaktı. O gece gülümseyerek poz verdi, arkadaşlarıyla sohbet etti. Ama sabaha karşı saat 05.00’te kalbi durdu. Ödülünü hiç alamadı. O gün festival sustu, alkışlar dondu. Türk bayrağına sarılı tabutunun üzerine, o ödül bırakıldı. Bir sanatçı daha sahnede değil, kalplerin içinde sonsuza dek yaşadı. Yakup Yavru, yalnızca bir oyuncu değil, bir kalp izi bıraktı bu dünyada. Öğrencilerinin “hocası”, halkın “babası”, sinemanın “emektarı” olarak… Onu hatırlamak, biraz tebessüm etmek ama aynı zamanda hüzünlenmektir. Çünkü o, güldürürken bile ağlamayı bilen adamlardandı. Mekânın cennet olsun Yakup Yavru… Senin hikâyen, bir insanın kendi son sahnesini nasıl yazabileceğini herkese gösterdi. #YakupYavru #TürkSineması #Yeşilçam #Papatyam #BabamveOğlum #Recepİvedik #KınalıKar #İkinciBahar #TürkOyuncular #SinemaTarihi #SonSahne #TiyatroVeSinema #EskiTürkFilmleri #90s #90lar