Masumiyet Müzesi; Füsun скачать в хорошем качестве

Masumiyet Müzesi; Füsun

Masumiyet Müzesi: Füsun’un Hikâyesine Dışarıdan Bir Bakış, murAT uluAT Masumiyet Müzesi çoğu zaman Kemal’in büyük aşkı olarak okunur. Ancak dışarıdan bakıldığında bu hikâye, iki insan arasındaki eşitsizliğin ve aşkın güç ilişkisine dönüşmesinin hikâyesidir. Füsun’un konumu bu eşitsizliğin merkezindedir. Füsun, Nişantaşı’nın arka sokaklarında yaşayan, ekonomik olarak sınırlı bir aileden gelen genç bir kadındır. Kemal ise İstanbul burjuvazisinin içinde yetişmiş, ekonomik ve sosyal olarak güçlü bir erkektir. Bu fark yalnızca maddi değildir; özgürlük alanlarını da belirler. Kemal ile tanışması, onun için sadece duygusal bir bağ değil, aynı zamanda *güvenli, zengin ve seçilmiş bir dünyaya* giriş ihtimalidir. İlişkinin başlangıcında Kemal seçme hakkına sahiptir. Nişanlıdır ama Füsun’la ilişki yaşayabilir. Kaybettiğinde hayatına geri dönebilir. Füsun ise bu ilişkinin sonuçlarını tek başına taşır. O dönem için genç bir kadının “adı çıkması”, sosyal çevresini ve geleceğini doğrudan etkileyen bir durumdur. Burada aşk ile sınıf arasındaki fark açıkça görülür. Kemal nişanlandıktan sonra Füsun’un hayatı kesintiye uğrar. Kemal için bu bir “büyük aşkın başlangıcı” olabilir; ancak Füsun için bu terk edilme ve belirsizliktir. Kemal’in geri dönmesi yıllar alır. Bu süre içinde Füsun evlenir. Bu evlilik romantik bir tercih değil, güvenlik arayışı olarak okunabilir. Kemal’in geri dönüşüyle birlikte güç dengesi değişir. Artık bekleyen taraf Kemal’dir. Füsun mesafelidir, net değildir, karar vermez. Bu durum çoğu zaman kapris gibi yorumlanır. Oysa dışarıdan bakıldığında bu, geçmişteki kırılmanın yarattığı bir savunma mekanizmasıdır. Bekletmek, kontrolü eline almak anlamına gelir. Füsun’un film yıldızı olma arzusu, sınıf atlama çabasının sembolüdür. Ancak Kemal’in varlığı bu süreci belirsizleştirir. Kemal destek verir gibi görünür ama kesin bir adım atmaz. Böylece Füsun’un hayatı sürekli ertelenen bir ihtimale dönüşür. Ne tam özgürdür ne de tam bağlıdır. Bu arada geçen yıllar, onun en üretken ve en hareketli olabileceği zamanlardır. Kemal’in aşkı zamanla saplantıya dönüşür. Ancak bu saplantı Füsun’un kişiliğine değil, onun temsil ettiği döneme yöneliktir. Kemal için Füsun gençliğin, kaybedilmiş masumiyetin ve ilk tutkunun sembolüdür. Bu nedenle eşyalar biriktirilir. Sigara izmaritleri, tokalar, bardaklar… Bunlar Füsun’un kendisinden çok, Kemal’in hatıralarına aittir. Bir insanı hatıra haline getirmek, onu dondurmak demektir. Füsun değişen, büyüyen, hata yapan bir insandır. Kemal ise onu 18 yaşındaki haliyle saklamak ister. Bu durum, aşkın romantik yüzünden çok, narsistik boyutunu gösterir. Sevilen kişi, gerçekliğiyle değil, sembol değeriyle önemlidir. Sınıfsal fark burada tekrar görünür. Kemal aşkını müzeye dönüştürebilecek maddi güce sahiptir. Füsun’un ise hayatını somut olarak kurması gerekir. Kemal için acı bir estetik projeye dönüşürken, Füsun için kayıp zamana dönüşür. Hikâyenin sonunda Füsun’un direksiyona geçmesi, sembolik olarak kontrol alma anıdır. Ancak bu geç kalmış bir hamledir. Kemal aşkını ölümsüzleştirir; Füsun ise yaşanamamış ihtimallerle kalır. Masumiyet Müzesi dışarıdan bakıldığında bir “büyük aşk” romanı değil, aşkın eşitsiz koşullarda nasıl bir güç ilişkisine dönüştüğünü anlatan bir metindir. Kemal trajik bir âşık olabilir. Fakat Füsun’un hikâyesi, hatıraya hapsedilen bir kadının hikâyesidir. Kemal geçmişi korur. Füsun gelecek arar. Romanın trajedisi, bu iki yönün hiçbir zaman aynı noktada buluşmamasıdır.