Parzenie wikliny w Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa w Nowym Tomyślu скачать в хорошем качестве

Parzenie wikliny w Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa w Nowym Tomyślu

Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa powstało w maju 1985 r. na terenie Parku Kultury i Wypoczynku w Nowym Tomyślu. Muzeum jest oddziałem zamiejscowym Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie. Powstanie Muzeum Wikliniarstwa i Chmielarstwa w Nowym Tomyślu związane jest z ponad 200-letnią tradycją uprawy chmielu i wikliniarstwa w rejonie Nowego Tomyśla, Miedzichowa i Trzciela. W tym filmie pokazuję hydrotermiczna metodę przygotowania wikliny do korowania, w postaci jej parzenia. Metoda ta w Muzeum jest dość tradycyjna i polega na włożeniu wikliny do specjalnego ażurowego pojemnika, który z kolei jest wkładany do podłużnego kotła z wodą. Woda z kolei jest podgrzewana z paleniska pod kotłem w sposób tradycyjne przez spalanie odpadów wikliny i kawałków drewna. Gdy temperatura wody osiągnie 70 stopni Celsjusza. Pozostawia się wiklinę w kotle z wodą do rana następnego dnia. Nowoczesne kotły parzą wiklinę metodą ciśnieniową, podgrzewając ją do 90 stopnie Celsjusza i skracając parzenie do kilkunastu minut. Główna część ekspozycji znajduje się w przeniesionej z innej części miasta i częściowo zrekonstruowanej zabytkowej chacie osadnika olęderskiego z końca XVIII w. Wystawa na poddaszu poświęcona jest chmielarstwu: odmianom chmielu, metodom jego uprawy i sposobom praktycznego wykorzystania w przemyśle piwowarskim, kosmetycznym i farmaceutycznym. W pobliskim salicarium prezentowane są odmiany wikliny. W znajdującej się obok zrekonstruowanej drewnianej stodole olęderskiej odbywają się prelekcje i prezentacje, a w przypadku złej pogody także imprezy plenerowe i warsztaty wikliniarskie. Na poddaszu stodoły umieszczono wyroby z wikliny pochodzące z organizowanych tutaj od 2001 r. Ogólnopolskich Plenerów Wikliniarskich i konkursów plecionkarskich.