3. VINDICA TE TIBI скачать в хорошем качестве

3. VINDICA TE TIBI

ΣΤΩΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ - ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΚΡΟΠΟΛΗ Track 3. Vindica Te Tibi Στίχοι: Seneca Lucilio suo salutem… Αδερφέ, άκου την πρώτη επιστολή: Ita fac, mi Lucili… Vindica te tibi. Οι περισσότεροι φωνάζουν «η ζωή είναι μικρή, δεν μας φτάνει», μα εμείς την κάνουμε μικρή με την σπατάλη μας την ίδια. Ο Χρόνος αρπάζεται, κλέβεται, γλιστράει και χάνεται, από αμέλεια, ματαιότητα, από «αύριο θα το κάνω», δικαιολογίες. Magna pars vitae elabitur male agentibus, maxima nihil agentibus, tota vita aliud agentibus. Κάνουμε το κακό, κάνουμε το τίποτα, κάνουμε ό,τι δεν μας αφορά, και μετά κλαίμε που ο θάνατος την πόρτα μας χτυπά. Κάθε μέρα πεθαίνεις από λίγο – se cotidie mori, ό,τι πέρασε είναι στα χέρια του θανάτου ήδη, πίσω δεν γυρίζει. Δεν είναι δικός μας ο πλούτος, η δόξα, το σώμα, το σπίτι, μόνο ο χρόνος είναι. Μας ανήκει – και τον αφήνουμε να φύγει. Vindica te tibi– διεκδίκησε τον εαυτό σου για σένα! Tempus tantum nostrum est– μόνο ο χρόνος είναι δικός μας, τίποτα άλλο! Μάζεψέ τον, φύλαξέ τον, μην τον δανείζεις απλόχερα, μην τον σπαταλάς σε περισπασμούς, φαντάσματα, σε «θα το κάνω αργότερα». Dum differtur vita transcurrit – ενώ αναβάλλουμε, η ζωή τρέχει, σήκωσε το χέρι σου σήμερα, μην κοιτάς το αύριο με ελπίδα ψεύτικη. Vindica te tibi– ελευθερώσου από τα δεσμά του κόσμου, ο χρόνος είναι το μόνο δάνειο που δεν επιστρέφεται ποτέ. Κοίτα γύρω σου: όλοι είν’ απασχολημένοι, όλοι «δουλεύουν σκληρά», μα δεν ζουν πραγματικά– απλώς κινούνται, χαμένοι, σαν νευρόσπαστα. Συνέδρια, φασαρία, υποχρεώσεις, κοινωνικό δράμα, η αρετή περιμένει στην άκρη και η ψυχή μένει άδεια. Δεν πρέπει να σπαταλάμε ούτε λεπτό στη ματαιότητα, κάθε ώρα είναι προπόνηση για την ευδαιμονία, τη στωικότητα. Σήμερα κρατάω την κρίση μου καθαρή, την πρόθεσή μου ορθή, Το αύριο δεν υπάρχει– μόνο το τώρα και η σωστή των παραστάσεων χρήση. Δεν είμαι φτωχός αν μου μένει λίγος χρόνος και τον φυλάω καλά, είμαι πλούσιος όταν τον χρησιμοποιώ για να γίνω καλύτερος. Sera parsimonia in fundo est – μάταιη η οικονομία στον πάτο του βαρελιού, ό,τι μένει εκεί είναι λίγο και πικρό, μην περιμένεις τίποτε άλλο. Δεν ελέγχουμε το αύριο, δεν ελέγχουμε τον κόσμο γύρω μας, μα ελέγχουμε αν θα διεκδικήσουμε τον χρόνο μας ή θα τον χάσουμε. Vindica te tibi– διεκδίκησε τον εαυτό σου για σένα! Tempus tantum nostrum est– μόνο ο χρόνος είναι δικός μας, αδερφέ! Μην περιμένεις να φτάσεις στο τέλος – memento mori, ζήσε σαν φιλόσοφος τώρα – σε κάθε ανάσα, σε κάθε βήμα, κάθε πλώρη. Η ζωή δεν είναι μικρή, εμείς με την αμέλειά μας την κάνουμε τέτοια, Vindica te tibi– και γίνε ελεύθερος επιτέλους. Vale