Á volta da lúa (Ezetaerre) скачать в хорошем качестве

Á volta da lúa (Ezetaerre)

Canción da banda coruñesa de hip hop Ezetaerre coa colaboración de Marta Espinosa incluída no seu traballo "Aspiracións mínimas e urxentes" (2017) https://www.facebook.com/cancionsen.g... Estrías coma estradas hai nas túas pernas que percorro na procura dunha vida eterna Mais só vexo na caverna siluetas tan informes... Só me queda chorar como fan as que son fortes Coma o verme que se mete dentro da froita madura Quero paz, soñar cun refuxio nesta noite escura E crebar coas túas ataduras Trazar un plan de coidados pra curarnos as fisuras Atopo a túa cara nos recunchos da cidade Trobo nesta soidade versos pola inmensidade Da distancia entre nosoutras neste mundo que separa máis ca nada, que nos une nun segundo Collo o tren coa brétema nos ollos Penso na mañá e nos intres que son nosos Nin de teu, nin de meu e con nomes propios, cun valor incalculable no carreiro sinuoso. Protéxeme da bátega nos soportais Prometo liberarnos do que doe, dos quizais Mais non creo nos milagres, tampouco no porvir Só creo na lembranza cando deixe de existir Tamén creo en ti, desfrutando cada punto e coma Refutando cada axioma nun sorriso que agroma Neste instante, no xigante dun agora Colle a miña man, hai un mundo alá fóra Para que lamentar? Se algo non fixemos, que non pese na razón Sen deixar de loitar Tócanos mimar todas as contradicións Xa non vale caer Con apoio superamos todo aquilo que fai mal Nin deixar de correr Coidando cada paso sen fixarnos no final Mírote de fronte cun quérote entre dentes Bástame un instante pra seguir contigo adiante Ás veces síntome valente, pois parece suficiente que sexamos diferentes, mais xuntas ingobernables As ganas de apertarte non hai dispersión que as free Nin é unha opción ceder por moito que nos disparen Non existen normas das que queren impoñer Que a arte de querer se sostén na liberdade Ir de viaxe a Cuba e a onde ti queiras chegar Se un día nos encerran lembrarei eses momentos O reflexo nos teus ollos do poder popular E os corazóns conectarán entre as celas de illamento Sendeiros paralelos, pero que sexan distintos A andar sempre no mesmo xa non lle vexo sentido Aínda que nos separemos seguro que coincidimos Cruzarémonos nas rúas porque sobran os motivos Somos forza e rabia, somos pura alegría, se esquecemos a tenrura péchase toda saída Chegamos ata aquí grazas á mesma utopía Que neste mundo amar é alegar á rebeldía Non mires cara arriba, que aínda que vaia chover, se ao final imos ser cinzas abofé que imos arder Que manter a chama viva non sexa cuestión de fe Deitarse ao teu carón significa estar en pé Para que lamentar? Se algo non fixemos, que non pese na razón Sen deixar de loitar Tócanos mimar todas as contradicións Xa non vale caer Con apoio superamos todo aquilo que fai mal Nin deixar de correr Coidando cada paso sen fixarnos no final A dez centímetros de ti, case sinto o teu impacto Agocho con premura a vontade de contacto Un pouco máis, son indeciso Pero todo vai ben, non me agobio se improviso Roubamos centímetros, só nos quedan tres E sinto tras de min o rozar da túa pel O guión desbotado dunha peli inconclusa É Marla asustada en El club de la lucha Eu non vou mentir, dicir que todo irá ben Pero me comprometo a non mentir no querer Sen falsas promesas, nin xogar ao que non son A dialéctica está aí, non lle escapa nin o amor Non é pesimismo, nin rachar a ilusión Vai de afrontar con respecto toda decisión Sen agochar a dor, nin as contradicións A cabeza está aí, pero non nega o corazón Superamos a noite, con alegre aleivosía Camiñamos agochadas na batalla clandestina Construímos un refuxio en cada misión No medio da acción, amosamos convicción Non sei onde estaremos cando conquistemos todo o que queremos Pero sei, pensarei naquela guerrilleira coa que tanto soñei Para que lamentar? Se algo non fixemos, que non pese na razón Sen deixar de loitar Tócanos mimar todas as contradicións Xa non vale caer Con apoio superamos todo aquilo que fai mal Nin deixar de correr Coidando cada paso sen fixarnos no final Armados de claveles sin una excusa concreta Repoblamos los cañones de todas las escopetas Para demostrarle al mundo, sin perder el rumbo Que solo estos versos van cargados de futuro Para que lamentar? Se algo non fixemos, que non pese na razón Sen deixar de loitar Tócanos mimar todas as contradicións Xa non vale caer Con apoio superamos todo aquilo que fai mal Nin deixar de correr Coidando cada paso sen fixarnos no final There’s a ring around the moon