Seyr eyle o billur beden taze firengi скачать в хорошем качестве

Seyr eyle o billur beden taze firengi

#Rast #Şarkı # Meral Uğurlu Makam : Rast Beste : Tab’i Mustafa Efendi (1705 – 1770) Usül : Hafif İcra : Meral Uğurlu Ahenk : Kız Ney Hazırlayan : Atalay Saraloğlu saralogluatalay@gmail.com TAB’Î MUSTAFA EFENDİ (1705? – 1770?) Mûsikî tarihimizde “Tab’î, Kassam-Ahdeb-zade, Müezzin Mustafa, Kassam-zade” gibi isimlerle bilinen Sermüezzin-i Şehryarî Hattat Mustafa Efendi, XVIII. yüzyılın en tanınmış bestekarlarındandır. İstanbul’da Üsküdar’da doğmuştur. Babası Üsküdarlı Kassam Ahdeb Ahmed Mustafa Efendi’dir ve ulema’dandır. Doğum tarihi kesin olarak bilinmemektedir, ölüm tarihi hakkında ise Sicilli Osmanî’de “Asr-ı Mustafa Han-ı Salis’de irtihal eyledi” kaydı vardır ki bu tarih 1757-1774 yılları arasına düşmektedir (Aksüt, s.67). Yüksek tahsili ve mûsikî öğrenimi hakkında kayıt yoktur. Sultan III. Osman döneminde (1754-1757) müezzin-i şehryari olan Tab’î, 1758 yılında Kapıcılar Katibi olmuştur. Bu göreve ağabeyi Kassamzade Mehmed Kudsî’nin ölümü üzerine getirilmiştir. Tab’î’nin III. Ahmed devrinde (1703-1730) ve Lale Devri’nde (1718-1730) bestekar olarak parladığı, bu şöhretini ise saray müzisyeni olarak I. Mahmud devrinde (1730-1754) devam ettirdiği muhakkaktır. Tab’î Mustafa Efendi sülüs ve nesih hattatı olarak da şöhret kazanmıştır. Hattı Eğrikapılı Ebü’l-Kaasım Hoca Mehmed Rasim Çelebî Efendi’den öğrenmiştir. Şair ve nasir olarak da tanınmıştır; şiirlerinde “Tab’î” mahlasını kullanmıştır. “1210 H.’de yazılmış ve daha önceki bir mecmuadan kopya edilmiş bir fasıl (güfte) mecmuasında (İstanbul Üniversitesi Kütüphanesi, Yıldız Sarayı Yazmaları, no. 336), bir Bûselik-Aşîran Kar’ın güftesi vardır ki, 65 mısra olmakla beraber, bugün dindışı eserlerde elimizde bulunmayan müstesna uzunlukta bir parça olduğu görülüyor. Bu çok büyük ve uzun eseri, en geç 1724 tarihinde, yani Lale Devri’nin ortasında, 6 bestekar müştereken bestelemişlerdir: Bekir Ağa (1685-1759), Kara İsmail Ağa (?-1724), sonradan sadrazam olan Hekimoğlu Ali Paşa (1689-1758), İbrahim Çavuş (?-1740?), Ahmed Çavuş ve bunların en genci olan Tab’î” (Öztuna, s.366). Dügah faslını ise Şeyhülislam Es’ad Efendi ile birlikte bestelemişlerdir. 1760’lı yıllarda Galata’daki evinde inzivaya çekildikten sonraki hayatı hakkında hiçbir bilgi yoktur. Mustakîm-zade’nin kısaca bilgi verdiği bu terk edilmişliğin sebebi bilinmiyor. Bu inzivaya çekilişten sonra unutulmuş olan Tab’i Mustafa Efendi’nin 1770’li yıllarda öldüğü sanılıyor. Tab’î, Türk mûsikîsinin en büyük ve dikkate değer bestekarlarındandır. Elimizdeki eserlerdeki eda ve tavır çok asil, üstadane ve nağmelerin işlenişi son derece sanatkaranedir. Orijinal ve lirik üslûbuyla zamanındaki bestekarlar arasında sivrilmiştir. Tüm eserlerinde yüksek bir zevk ve sanat anlayışının, istidadlı ve kültürlü kişiliğin izleri vardır. “Usûl-makam, makam-güfte ilişkisi kusursuz bir prozodi duygusu ile işlenmiş; makam geçkileri, terennümler üstün bir zevk tezgahında dokunmuş renk renk, desen desen nadide kumaşlara benzer.. Örneğin dügah makamında bestelediği murabbanın en güzel tarafı, Tab’î’nin dügah makamının melodik seyir ve hareketine, belli şartlara ve kaidelere uygun, fakat başkalarına, mesela, çağdaşı Es’ad Efendi’nin aynı makamdaki beste’sine göre daha orijinal bir anlayış ve karakter getirmiş olmasındandır.” (Ruşen Ferit Kam, İzahlı Müzik Notları’ndan neşreden Özalp, s.184-185). Türk Sanat Müziği,Makam, Nota, Solfej, Nazariyat,Usul,Aruz,Nota frekansları,frekans