Pogranicze скачать в хорошем качестве

Pogranicze

Film z cyklu *Znak Ziemi Naszej* przedstawiający dawną polsko-pruską granicę, w tym skansen fortyfikacji Prus Wschodnich w Bakałarzewie, kopiec w Bakałarzewie oraz samo Bakałarzewo wraz kościołem pw. Św. Jakuba Apostoła. Film pokazuje też wlot z przestrzeni województwa warmińsko-mazurskiego w przestrzeń województwa podlaskiego, a więc wlot do przedwojennej, i tej dawniejszej Polski z kierunku Prus Wschodnich. Moment ten w filmie jest podkreślony emocjonalnie za pomocą podniosłej, tryumfalistycznej muzyki. Symbolem dawnej Polski jest biały kościół w Bakałarzewie. Kościół który jadąc z kierunku Olecka pojawia się w pewnym momencie na horyzoncie, na wzniesieniu nad rzeką Rospudą. Kościół z oddali wygląda jak anioł stojący na wzniesieniu, i swoją barwą i stylem architektury znamionuje, że po długiej podróży po krętych i lesistych drogach gotyckich Mazur, dojeżdża się do innej krainy: dojeżdża się na prastare ziemie Jaćwingów, późniejsze Księstwo Trockie wchodzące w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego, późniejszy powiat grodzeiński województwa trockiego I Rzeczypospolitej, a współcześnie powiat suwalski. Jest więc płynąca tu Rospuda (dwukrotnie pokazana w filmie) historyczną granicą. Najpierw była granicą pomiędzy Galindią a Jaćwieżą, potem między państwem Zakonu Krzyżackiego a Wielkim Księstwem Litewskim, następnie pomiędzy Prusami Książęcymi a Wielkim Księstwm Litewskim. Skansen fortyfikacji: Film zaczyna się ujęciem kopuły schronu wchodzącego w skład linii Ostpreussen Schutzstellung czyli Wschodniopruskiej Pozycji Obronnej, biegnącej wzdłuż granicy dawnych Prus, które były częścią Mazurskiej Pozycji Granicznej (Masurische Grenzstellung), ciągnącej się na zachód od Bakałarzewa wzdłuż rzeki Rospudy. Zza kopuły wyłaniają się zapory przeciwczołgowe, i przeciwpiechotne, a zza nich w tle - wieża kościoła w Bakałarzewie. Widać więc krajobraz lini granicznej oraz pierwszej miejscowości po polskiej stronie z perspektywy starżnika Grenzschutz'u. Kopiec w Bakałarzewie: Kolejnym obiektem jest obelisk ku czci księdza Romualda Jałbrzykowskiego i kopiec w Bakałarzewie usypany w 2005 r. Kopiec jest punktem widokowym, ale i miejscem pamięci. W położonej nieopodal Bakałarzewa wsi Borawskie, gdzie w okresie międzywojennym przebiegała granica polsko-niemiecka, a przed wybuchem II wojny światowej 29 czerwca 1939 roku, ksiądz Romuald Jałbrzykowski zorganizował manifestację patriotyczną, w której uczestniczyło tysiące mieszkańców okolicznych miejscowości. W akcie zemsty duchowny został kilka miesięcy później okaleczony i zamordowany przez okupantów we wsi Krzywa za Suwałkami. Bakałarzewo i parafia pw. Św Jakuba Apostoła: Bakałarzewo - najstarsze miasteczko współczesnego powiatu suwalskiego - zostało założone 15 lipca 1514 roku (o czym informuje pokazana w filmie tablica na wjeździe od zachodniej strony przy drodze z Olecka), kiedy to o król Zygmunt I Stary nadał Mikołajowi Michnowiczowi Raczkowiczowi, swemu pisarzowi i sekretarzowi oraz marszałkowi litewskiemu zwanemu "Bakałarzem" część puszczy nad rzeką Douspudą (obecnie Rospudą). "Douspudę" vel" Dauspudę Mikołaja", od tytułu naukowego "bakałarz" zaczęto nazywać Douspudą Bakałarzowską potem zaś Bakałarzewem. O puszczańskim i jaćwińskim rodowodzie Bakałarzewa przypomina tablica koło kopca z napisem "Wioska zapomnianych wojów Bakałarzewo", oraz drewniana rzeźba jaćwieskiego woja. Bakałarzewo leży bowiem na polsko-białoruskim szkalu turystycznym „Podróż do Etnobajki” prowadzącym po Suwalszczyźnie i Grodzieńszczyźnie mającym za zadanie pokazanie baśniowego oblicza tych regionów zamieszkałaych we wczesym średniowieczu przez wojownicze plemię Jaćwingów. Równie najstarsza na terenie obecnego powiatu suwalskiego jest parafia w Bakałarzewie. Pierwszy kościół powstał tu około 1520 roku. Trudno jest wskazać dokładną datę, ale działo się to przed 1543 rokiem, gdy został wymieniony ks. Stanisław Alberti „de Cholewy”, „plebanus in Dospuda” (Bakałarzewo). W 1554 roku poświadczono zawarcie małżeństwa Wojnów w tutejszym kościele parafialnym „in Dospudo” (Bakałarzewo). Ślub odbył się wiele lat wcześniej. Podano także, iż kościół dospudzki przynależał do diecezji wileńskiej. Świadczyli to wikariusz kościoła dospudzkiego i Piotr Wiesiołowski, kolejny mąż dziedziczki bakałarzewskiej – Katarzyny Wołłowiczównej (wdowy po Mikołaju Bakałarzewiczu). Ponieważ parafia graniczyła z luterańskimi Prusami, stąd nieoficjalnie obejmowała też swym zasięgiem przygraniczne wsie pruskie (okolice Olecka), dzięki czemu tamtejsi katolicy mogli tu spełniać swe religijne powinności. Więcej filmów o zabytkach i przyrodzie na kanale Dron-Rekon Film zrealizowany przez Dron-Rekon – firmę wykonującą loty dronem, zdjęcia i filmy z powietrza oraz fotogrametryczną dokumentację terenu. Strona: https://dronrekon.pl/ Blog: https://uslugadronempomorskie.pl #bakalarzewo #suwalszczyzna #rospuda #podlasie #basniowyszlak #wioskazapomnianychwojow #mazury #olecko #historiapolski #granicehistoryczne #filmzdrona #dronrekon