ΕΓΚΑΙΝΙΑ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΝ ΠΕΡΑΙΑΣ - ΕΔΕΣΣΗΣ 04.07.2004 скачать в хорошем качестве

ΕΓΚΑΙΝΙΑ Ι.Ν. ΑΓΙΩΝ ΘΕΟΔΩΡΟΝ ΠΕΡΑΙΑΣ - ΕΔΕΣΣΗΣ 04.07.2004

Το 2004, ένα όνειρο ογδόντα και πλέον χρόνων έγινε πραγματικότητα. Το πλήρωμα του χρόνου είχε έρθει και η παλιά εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο λόφο του παλιού υδραγωγείου (που ήταν τζαμί και μετατράπηκε σε εκκλησία με το γκρέμισμα του μιναρέ και την προσθήκη ιερού και καμπαναριού), έδωσε τα σκήπτρα στο νέο περίλαμπρο ναό που δεσπόζει στο κέντρο του χωριού. Το χτίσιμο της νέας εκκλησίας, ήταν το όνειρο τριών γενεών μικρασιατών προσφύγων και το όνειρο των τριών προηγούμενων ιερέων του χωριού. Πρώτος ο ιερέας Γεώργιος Ονούφριος που ήρθε νεαρός από το Τσανάκαλε και χειροτονήθηκε εδώ. Στήριξε με τον δυναμικό του χαρακτήρα τους χωριανούς τα πρώτα χρόνια της προσφυγιάς και φρόντιζε για την καλή οργάνωση της ενορίας. Ιερούργησε μέχρι το 1970 και κατόπιν τον διαδέχθηκε ένας άλλος χωριανός, ο Ευστράτιος Κοκκινίδης που διακόνησε για μία δεκαπενταετία. Σ’ αυτό το διάστημα άρχισαν να δυναμώνουν οι φωνές για χτίσιμο νέας εκκλησίας κι ενώ οι ανάγκες του χωριού μεγάλωναν και απαιτούσαν μεγαλύτερο και πιο λειτουργικό ναό. Το 1985 χειροτονείται ιερέας ο Παράσχος Πετρίδης και συνδέει το όνομά του με την θεμελίωση της νέας εκκλησίας. Εργάστηκε με πίστη στο όραμα της ανεγέρσεως και έδωσε την ψυχή του μα και την ίδια του τη ζωή! Ανεξίτηλη θα μείνει στη μνήμη όλων των χωριανών, η χοροεσπερίδα που διοργάνωσαν τον Φεβρουάριο του 2000 από κοινού, η εκκλησιαστική επιτροπή και ο πολιτιστικός σύλλογος στο Φ.Ο.Ε. Έδεσσας, όπου ο παπά-Παράσχος άφησε την τελευταία του πνοή επάνω στο χορό, αναχωρώντας για την αιώνια ζωή. Ένα αξέχαστο γεγονός, όπου η ομόνοια και η πίστη στον κοινό σκοπό όλων των συγχωριανών ενίσχυσε τη θέληση όλων για προσφορά. Η τελετή θεμελίωσης έγινε στις 23 Αυγούστου 1997. Λόγω προχωρημένης ηλικίας του μητροπολίτη Αυγουστίνου, η τελετή θεμελίωσης έγινε από τον πρωτοσύγκελο κ.Σεβαστιανό. Παρόντες ήταν ο τότε νομάρχης Πέλλας Γιώργος Τάνος, ο πρόεδρος της κοινότητας Νίκος Ευστρ. Καρυδόπουλος, ο οποίος έδωσε το δικό του αγώνα για την απαλλοτρίωση του οικοπέδου που θα χτιζόταν η νέα εκκλησία, ο προέδρος του πολιτιστικού συλλόγου Πολίτης Ντουμπάρατζης , τα μέλη της εκκλησιαστικής επιτροπής, Βαλαβάνης Νικόλας, +Κακδής Γιώργος, +Καρατζάς Θεοδόσης, Ναλμπάντης Νικόλας και πλήθος χωριανών. Μεγάλη ήταν η συμβολή του Συλλόγου στην πραγματοποίηση του ονείρου της ανεγέρσεως νέας εκκλησίας, με μπροστάρη τον ιδρυτή του, τον αείμνηστο Πολίτη. Με δική του πρωτοβουλία έγινε η πρώτη χοροεσπερίδα στη Θεσσαλονίκη το 1992 όπου συγκεντρώθηκαν 720.000 δραχμές και το τραπεζικό βιβλιάριο παραδόθηκε στην εκκλησία. Ήταν η «μαγιά» για να ξεκινήσει τόσο η ίδρυση του Συλλόγου, όσο και ένας μακροχρόνιος αγώνας δρόμου συγκέντρωσης χρημάτων με πολλούς και διάφορους τρόπους. Ετήσιοι χοροί του Συλλόγου, διοργάνωση πανηγυριού του Αγίου Θεοδώρου από κοινού με την εκκλησιαστική επιτροπή, έκδοση ημερολογίων, έρανοι, δωρεές, προσφορές κεντημάτων και πλεκτών από τις γυναίκες του χωριού μέχρι και κάλαντα έψελναν παρέες στα γύρω χωριά για να συγκεντρωθούν χρήματα. Όλα πληρωνόταν και εξοφλούνταν βήμα - βήμα. Αρχικά το οικοδόμημα της εκκλησίας, στη συνέχεια οι πόρτες και τα παράθυρα, οι καμπάνες, τα μάρμαρα, το σύστημα θέρμανσης, το τέμπλο. Η συμβολή των χωριανών, κατοίκων και ξενιτεμένων ήταν συγκινητική και άξια θαυμασμού. Φυσικά δεν έλειψαν και οι μεγάλοι ευεργέτες και δωρητές. Για ευνόητους λόγους δεν θα αναφέρουμε τους μεγάλους δωρητές που είναι εν ζωή και κάποιοι συνεχίζουν να προσφέρουν. Θα αναφέρουμε μόνο έναν συγχωριανό μας που μας άφησε χρόνους και έκανε μεγάλη δωρεά χρημάτων. Ήταν ο Κώστας Ηλιάδης ο πατέρας του οποίου Ιωακείμ, ήταν μάστορας από τους πρωτεργάτες της ανακατασκευής της παλιάς εκκλησίας του Αγ. Γεωργίου. Έχοντας την οικονομική άνεση ως επιχειρηματίας εργολάβος, δεν δίστασε να προσφέρει ένα σημαντικό χρηματικό ποσό που αξιοποιήθηκε στην εξόφληση μέρους του χρέους. Η όρεξη για προσφορά και ο ενθουσιασμός όλων ήταν τόσο μεγάλος που μέσα σε εφτά χρόνια από την θεμελίωσή της, η νέα εκκλησία ήταν έτοιμη να λειτουργήσει! Ήταν Κυριακή 4 Ιουλίου 2004 και ένα όνειρο δεκαετιών γινόταν επιτέλους πραγματικότητα. Τα θυρανοίξια του νέου ναού αφιερωμένου στους Αγίους Θεοδώρους, Τήρωνα και Στρατηλάτη, έγιναν από δύο μητροπολίτες, τον Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας κ. Θεόκλητο και τον Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας, κ. Ιωήλ. Ιερέας του χωριού, ο Ιερέας Χρήστος Λουκοβίτης, αξιώθηκε να είναι ο πρώτος που λειτούργησε στη νέα εκκλησία. Χειροτονήθηκε το 2000 και μέχρι σήμερα παραμένει άξιος συνεχιστής των προκατόχων του. Αφανείς ηρωίδες είναι οι καντηλανάφτριες της εκκλησίας. Η Πόπη Κωστίδου υπηρέτησε για πολλά χρόνια με ευλάβεια και με τον ίδιο τρόπο συνεχίζει στη θέση της η Αλεξανδρα Σηπακη - Κουρούπη, της οποίας ο γιος Νίκος Κουρούπης, είναι πτυχιούχος της βυζαντινής μουσικής και βασικός ψάλτης. Τέλος, την τωρινή εκκλησιαστική επιτροπή αποτελούν οι: Χρήστος Ι. Ναλμπάντης, Στράτος Βαλαβάνης, Νικολαος Βάλιανος και Στράτος Σιμιτσής οι οποίοι κοπιάζουν για την εύρυθμη λειτουργία του ναού και την πρόθυμη εξυπηρέτηση των πιστών. Κειμενο: Ιωάννης Δρακακούδης