"Nagi lunch" William S. Burroughs - Omówienie & Recenzja - PAJĄKI - Czytelniczy Kącik скачать в хорошем качестве

"Nagi lunch" William S. Burroughs - Omówienie & Recenzja - PAJĄKI - Czytelniczy Kącik

tfw kiedy lunch jest nagi 😳😳😳   / discord   Przez całe życie, może do czasu zobaczenia filmu, byłem przekonany, że "Nagi lunch" jest inspirowany, albo przynajmniej jakoś nawiązuje do obrazu "Le Déjeuner sur l'herbe", który przedstawia dosłowny nagi lunch. Jednak nie. Zostało w sumie wiele wątków które wypadły mi z głowy, a które chciałem poruszyć. Innym wątkiem, który pojawia się jako leitmotif oprócz wieszania chłopców, jest wzmianka o 'latah', czyli szaleńcach którzy obsesyjnie naśladują widziane dookoła osoby. Jeśli cokolwiek w książce miałoby stanowić symbol, to właśnie to. Natomiast - nie potrafię wymyślić satysfakcjonującej interpretacji. Jeśli ktoś czytał i wie, proszę wysłać mi fax. Zakończenie książki, przynajmniej tak jak zostało ułożone w moim wydaniu Penguin Modern Classics wypada nadzwyczaj dziwnie. Po końcu książki, czyli ok. 200 str, mamy jeszcze dodane kolejne 100 stron różnych posłów, notatek, epilogów i post-mortem, niekiedy całkowicie odbiegających od tonu książki. Burroughs opublikował najwyraźniej serię listów do pewnego brytyjskiego lekarza, w których to listach opisuje swoje doświadczenia z różnymi narkotykami. Nawet ciekawie się to czyta, ale zupełnie niepotrzebnie dodali to do powieści. Podobnie z epilogiem dotyczącym rehabilitacji nałogu heroinowego Burroughsa. Swoją drogą nie rozumiem w jaki sposób książka, rzekomo relacjonująca wspomnienia czy zapiski z okresu użycia heroiny, była tak horny, skoro sam Burroughs mówi, że heroina wywołuje całkowity zanik libido i funkcji seksualnej. Kiedy wspominałem o "wartości kulturowo-historycznej" książki mogłem dodać, że zapoczątkowała (przynajmniej ją winię) trend amatorskich pisarzy, albo nawet i nie-pisarzy, biorących narkotyki i publikujących opisy swoich przeżyć, czy też mocno inspirując fikcyjne powieści takimi przeżyciami. Ten trend przetrwał do dzisiaj, są całe fora internetowe poświęcone drobiazgowym publikacjom tripów niby jako "sztuki", choć zwykle mają podobną wartość literacką jak chaotyczne dzienniki snów. Jeśli ktoś nie ma talentu ani nic ciekawego do powiedzenia na trzeźwo, to nie stanie się nagle ciekawy po narkotykach. Mam nadzieję, że kultura tego typu publikacji, szczególnie kultura "stonerska" prędko wymrze, a jeśli nie to będę musiał samodzielnie ukamienować (pun intended) jej propagatorów (w roblox), allahmudillah. A właśnie, wypowiadam też J!HAD prasowaniu koszul, jeśli zobaczę choć JEDEN KOMENTARZ narzekający na pomiętą koszulę tu czy w jakimkolwiek innym filmie, inshallah ta osoba zostanie POĆWIARTOWANA w grze minecraft bed wars. Specjalnie będę je w przyszłości nosił jak wyjęte psu z gardła, bo ŻYCIE JEST ZA KRÓTKIE, ŻEBY PRASOWAĆ KOSZULE. Ktoś pod recenzją nieszczęstnego "Heartstoppera" skomentował, że książka nie podobała mi się jedynie dlatego, że jestem homofobem. Cóż....... to nie dlatego. Natomiast proszę nie mieć o mnie gorszego zdania teraz, kiedy dałem "Nagiemu lunchowi" pozytywną recenzję. Krąży jeszcze wśród interpretacji "Nagiego lunchu" opnia, że Burroughs chciał wyjawić jakieś sekretne informacje dot. programu MK Ultra, i faktycznie wiele fragmentów książki jest poświęconych (dosyć schizofrenicznie brzmiącym) opisom technik kontroli behawioralnej, urządzeń szpiegowskich wszczepianych pod skórę, wywoływania narkomanii i homoseksualizmu w populacji... ten temat to rabbit hole i nie chciałem się w niego tak wdawać, szczególnie tuż po dygresji o p!zzag@te xd linki: https://patronite.pl/pajaki   / pajki2     / pajakipajakipajaki   https://allegro.pl/oferta/trel-w-koro... tagi: pająk, pająki, literatura amerykańska, booktube, booktube pl, pająki recenzje, pająki książki, nagi lunch, william burroughs nagi lunch, william s burroughs, william s burroughs nagi lunch, nagi lunch książka, nagi lunch recenzja, william burroughs nagi lunch recenzja