Bolko von Hochberg op 31 скачать в хорошем качестве

Bolko von Hochberg op 31

Iwona Sobotka - sopran Kamil Piotr Grabowski / pianist - fortepian Pełne uroku i lirycznych uniesień pieśni Bolka von Hochberga inspirowane były poetyckimi tekstami mistrzów niemieckiego romantyzmu. Pieśń jest tą formą muzyczną, w której dochodzi do doskonałego zespolenia warstwy tekstowej i muzycznej. Kunsztowne kompozycje Hochberga stanowią ważne osiągnięcie w tej dziedzinie i swoiste zwieńczenie tradycji niemieckiej pieśni romantycznej. Op. 31. zostało napisane do trzech pieśni wybitnych poetów romantycznych – Heinricha Heinego, Emanuela Geibla oraz Ludwiga Christopha Heinricha Hölty'ego. Poniżej prezentujemy niemieckie teksty w oryginale oraz poetyckim przekładzie Michała Dębowskiego. Nr 1. Jak w mrocznych snu oparach Jak w mrocznych snu oparach gdzie długie domów rzędy; przemykam w płaszcz wtulony, milczeniem owładnięty. Dwunastą już godzinę z kościelnej słychać wieży, Gdy czeka ma kochanka, pieszczoty swe powierzyć. Drogę mi księżyc wskaże, rozjaśni co skrył mrok; Już stoję u drzwi progu, i wołam robiąc krok: O dzięki wierny sługo, że w świetle chodzić mogę; Już zwalniam cię z posługi, rozjaśniaj innym drogę! Strapione poznaj serce, co żali się bezradnie, i bądź mu pocieszeniem, jak kiedyś byłeś dla mnie. Wie dunkle Träume stehen Wie dunkle Träume stehen Die Häuser in langer Reih’; Tief eingehüllt im Mantel Schreite ich schweigend vorbei. Der Thurm der Cathedrale Verkündet die zwölfte Stund’; Mit ihren Reizen und Küssen Erwartet mich Liebchen jetzund. Der Mond ist mein Begleiter, Er leuchtet mir freundlich vor; Da bin ich an ihrem Hause, Und freudig ruf’ ich empor: Ich danke dir, alter Vertrauter, Daß du meinen Weg erhellt; Jetzt will ich dich entlassen, Jetzt leuchte der übrigen Welt! Und findest du einen Verliebten, Der einsam klagt sein Leid, So tröst’ ihn, wie du mich selber Getröstet in alter Zeit. Heinrich Heine Nr 2. Dobranoc Gdy cichym zmierzchem dzień zasypia, księżyc jak pasterz budzi się, by śpiewać chmurom jak niebiańskim owcom, wieczorną ukojenia pieśń; I gdy tak śpiewa bardzo cicho, to z gwiazd zlatuje czysty dźwięk, i szepce prosto w ucho moje: Już śpij! Niech błogi przyjdzie sen! Gdy dzień się kończy i zapadnie cisza, niech boża miłość ukoi twój lęk! Gute Nacht Schon fängt es an zu dämmern, Der Mond als Hirt erwacht, Und singt den Wolkenlämmern Ein Lied zur guten Nacht; Und wie er singt so leise, Da dringt vom Sternenkreise Der Schall ins Ohr mir sacht, Schlafet in Ruh'! schlafet in Ruh'! Vorüber der Tag und sein Schall; Die Liebe Gottes, sie deckt euch zu Allüberall. E. Geibel Nr 3. Pieśń miłosna Wkoło słychać ptasi śpiew, kiedy anioł czysty, w młodym sercu wzburzył krew, idąc lasem mglistym. Czerwienieją kwieciem pola, zielenieją łąki, cały świat umaić zdoła, gdy dotyka pąki. Bez niej wszystko wnet umiera, więdną kwiaty, zioła, już nie doznam pocieszenia, błogich chwil wieczora. Moja droga, słodka Pani, już nie odchodzić nigdzie, niech me serce, jak te łąki, miłością rozkwitnie! Minnelied Holder klingt der Vogelsang, Wann die Engelreine, Die mein Jünglingsherz bezwang, Wandelt durch die Haine. Röther blühen Thal und Au, Grüner wird der Wasen, Wo die Finger meiner Frau Maienblumen lasen. Ohne sie ist alles todt, Welk sind Blüt' und Kräuter; Und kein Frühlingsabendroth Dünkt mir schön und heiter. Traute, minnigliche Frau, Wollest nimmer fliehen; Daß mein Herz, gleich dieser Au, Mög' in Wonne blühen! Ludwig Christoph Heinrich Hölty Nagranie zrealizowano dzięki dofinansowaniu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Narodowego Centrum Kultury #kulturawsieci ‪@iwonasobotka5337‬