św. Jan Henryk Newman - „Post jako źródło próby”. Kazanie na 1 niedzielę Wielkiego Postu скачать в хорошем качестве

św. Jan Henryk Newman - „Post jako źródło próby”. Kazanie na 1 niedzielę Wielkiego Postu

Święty Jan Henryk Newman w kazaniu na pierwszą niedzielę Wielkiego Postu podejmuje rozważania na temat duchowego znaczenia postu, opierając się na przykładzie czterdziestodniowej pokuty Jezusa na pustyni. Doktor Kościoła podkreśla, że chrześcijańskie wyrzeczenia mają wartość tylko wtedy, gdy są zjednoczone z osobą Chrystusa i wypływają z łaski, a nie z samej litery prawa. Post przedstawiony jest nie tylko jako ćwiczenie pokory, ale przede wszystkim jako pole walki duchowej, które może czasowo zwiększyć podatność na pokusy i drażliwość. Newman wyjaśnia, że te trudności nie powinny zniechęcać wiernych, gdyż są one elementem zbliżenia się do sfery nadprzyrodzonej. Ostatecznie praktyka postu i umartwienia, dodatkowo wsparta modlitwą, prowadzi do zwycięstwa nad złem i wzmocnienia duszy na wzór biblijnych proroków. Oto najważniejsze przesłania tego kazania: 1. Chrystus jako jedyny wzór i źródło mocy Newman podkreśla, że chrześcijański post ma sens tylko wtedy, gdy jest podejmowany ze względu na Chrystusa i w zjednoczeniu z Nim. Bez Jego łaski i obecności wszelkie umartwienia są jedynie „prochem i pyłem” oraz pustym legalizmem, który nie prowadzi do zbawienia. 2. Post może być źródłem nowych prób i pokus Newman stawia tezę, że post, choć docelowo ma czynić nas lepszymi, w pierwszym kontakcie często staje się okazją do ataku szatana. Tak jak w przypadku Jezusa, którego post na pustyni stał się przyczyną głodu i bezpośrednim powodem przystąpienia kusiciela, tak i u chrześcijan praktyki wstrzemięźliwości mogą wywoływać drażliwość, osłabienie panowania nad sobą czy znużenie modlitwą. 3. Otwarcie na rzeczywistość świata nadprzyrodzonego Post w przedziwny sposób otwiera człowieka na wpływ zarówno mocy nieba, jak i wzmożone ataki diabła przeciw niemu. Newman sugeruje, że umartwienie czyni serce bardziej wrażliwym na bodźce duchowe, co wprowadza chrześcijanina w szczególną walkę z mocami ciemności. 4. "Władza" nad światem niewidzialnym Św. Jan Henryk Newman wskazuje, że modlitwa i post są narzędziami, które udzielają duszy realnej władzy nad siłami zła. Przywołując słowa Chrystusa o rodzaju złych duchów, które można wyrzucić tylko „modlitwą i postem”, argumentuje, że te ćwiczenia duchowe dają wierzącym „królewską godność panowania nad sobą i nad mocami ciemności”. 5. Pocieszenie w doświadczeniu Chrystusa Fakt, że sam Pan doświadczył pokusy po poście, ma być dla wiernych źródłem ogromnej otuchy. Newman zachęca, by chrześcijanie nie ulegali trwodze, gdy podczas postu nachodzą ich złe myśli, lecz by widzieli w tym uczestnictwo w uniżeniu Syna Bożego, który zwyciężył szatana i uczynił nas swoimi współbojownikami. 6. Wytrwałość i czujność Newman podkreśla wagę wytrwałości, odwołując się do postaci Jakuba, Mojżesza czy Daniela, których posty i zmagania trwały długo, zanim przyniosły błogosławieństwo. Wielki Post jest czasem, w którym chrześcijanin ma uczyć się „Prawa, przymiotów i zamysłów” Boga, przebywając z Nim „za zasłoną”. Wnioskiem płynącym z kazania jest to, że post jest szlachetną walką, w której chrześcijanin, mimo własnej słabości, pozostaje bezpieczny pod osłoną Chrystusa, a jego uniżenie prowadzi do ostatecznego wywyższenia i zwycięstwa. Całość zachęca do przeżywania Wielkiego Postu jako czasu aktywnego naśladowania Zbawiciela w drodze do duchowej doskonałości. oryginalny tekst kazania można znaleźć tutaj: https://www.newmanreader.org/works/pa...