Ουσαμνάτο (Πετλίτε πέατ) | Ορχήστρα Γιώργη Ουρούμη | Τραγούδια δίχως λόγια скачать в хорошем качестве

Ουσαμνάτο (Πετλίτε πέατ) | Ορχήστρα Γιώργη Ουρούμη | Τραγούδια δίχως λόγια

Ουσαμνάτο, ένας σκοπός της περιοχής της Αλμωπίας από την ορχήστρα του Γιώργη Ουρούμη (Ουρούμηδες) από τον Εξαπλάτανο Αλμωπίας. Το Ουσαμνάτο είναι από τους πιο χαρακτηριστικούς σκοπούς της Αλμωπίας στον χορό ράμνο (ομαλός) ή σταρτσκο (γερόντικος), πολλές φορές όμως θεωρείται και ξεχωριστός χορός από πολλούς καθώς διατηρεί διαφορετικό ύφος και χορεύεται συνήθως στο τέλος του γλεντιού. Αν και ακόμα θεωρείται από κάποιους ξεχωριστός χορός, το ξεχωριστό του ύφος σήμερα έχει χαθεί και επίσης παίζεται σε οποιαδήποτε στιγμή του γλεντιού, συνήθως σε "συρραφή" με άλλες μελωδίες στον ίδιο χορό. Είναι ένας πολύ συγκινητικός σκοπός Ουσάμνατο σημαίνει λυκαυγή, ξημέρωμα, χάραμα. Αυτό το τραγούδι λοιπόν παιζόταν εκείνη τη στιγμή του γλεντιού ως τελευταίος σκοπός του και με αυτόν έληγε το γλέντι. Είχε έναν "ιερό" ρόλο στη περιοχή της Αλμωπίας και είναι από τους πιο αγαπητούς σκοπούς των κατοίκων της. Ο συγκεκριμένος σκοπός στο βίντεο συναντιέται και με την ονομασία "Πετλίτε πέατ" (οι πετεινοί λαλούν), ονομασία που προέρχεται από τους στίχους του τραγουδιού. Ο σκοπός αυτός λοιπόν παιζόταν το ξημέρωμα (ουσαμνάτο) όταν λαλούσαν οι πετεινοί. Είναι καθαρά σκοπός της Αλμωπίας και δεν φαίνεται να παιζόταν-τραγουδιόταν ούτε στην Έδεσσα, τουλάχιστον με αυτή την μουσική εκδοχή. Το Ουσαμνάτο επίσης αναφέρεται στους στίχους του τραγουδιού. Είναι ένα από τα πολλά τραγούδια που έχουν λόγια και "ξεχάστηκαν" με τα χρόνια λόγω της απαγόρευσης της ομιλίας της γλώσσας-ιδιώματος. Πλέον μετά από έρευνες μελετητών και καταγραφές γηραιότερων, κάποιες εκδοχές του τραγουδιού έχουν διασωθεί στο σήμερα. Το τραγούδι είναι τραγούδι της αγάπης και οι στίχοι του μιλάνε για έναν τρελονέο που θέλει να φύγει όταν οι πετεινοί λαλούν ενώ η Μίτρα (Δήμητρα) δεν τον αφήνει και τον παροτρύνει να ξαπλώσει και να κοιμηθεί δίπλα της λέγοντας του πως οι πετεινοί είναι ψεύτικοι. Το τραγούδι συνεχίζει σε αυτό το μοτίβο με τον τρελονέο να θέλει να φύγει (ίσως για να μην τον μαλώσουν οι γονείς του) ενώ η Μίτρα δεν τον αφήνει να φύγει μέχρι το ξημέρωμα, δηλαδή το ουσαμνάτο. Εκδοχές του τραγουδιού υπάρχουν και στη Β.Μακεδονία αλλά μάλλον έφτασαν εκεί μέσω των δικών μας πολιτικών προσφύγων που κατέφυγαν εκεί τα χρόνια του εμφυλίου. Η μουσική εκτέλεση στο βίντεο προέρχεται από το CD του Φιλοπρόοδου συλλόγου Έδεσσας "Μέγας Αλέξανδρος" με τίτλο "Τραγούδια δίχως λόγια". Πρόκειται για έναν δίσκο που εκδόθηκε το 1997 και άφησε ιστορία καθώς ήταν η σοβαρότερη δισκογραφική δουλειά που υλοποιήθηκε εκείνα τα χρόνια από τους παλιούς μουσικούς της περιοχής της Έδεσσας και της Αλμωπίας. Πολλά σχόλια έγιναν και πολλές απόψεις ακούστηκαν και ακούγονται μέχρι σήμερα για τον αμφιλεγόμενο τίτλο του. Αποτελεί τον χαρακτηριστικότερο δίσκο για την μουσική της περιοχής και είναι σημείο αναφοράς μέχρι και σήμερα. Περιέχει 26 παραδοσιακούς σκοπούς της περιοχής. Στον δίσκο αυτό έπαιξαν δύο ορχήστρες. Από την Έδεσσα η ορχήστρα του Νύση Μπουλγούρη μαζί με τον Γιαννάκη Ζλατάνη, ενώ από την Αλμωπία η ορχήστρα του Γιώργη Ουρούμη. Ο Νύσης και ο Γιαννάκης δεν έπαιζαν σχεδόν ποτέ μαζί και ήταν από τις λίγες συνεργασίες τους, αν όχι η μοναδική. Ο δίσκος έγινε προς τιμήν του Νύση Μπουλγούρη, ξακουστό τρομπετίστα της Έδεσσας. Ο Γιώργος Ουρούμης και το συγκρότημά του γνωστό ως οι "Ουρούμηδες" είναι οι πιο γνωστοί και καταγεγραμμένοι παλιοί μουσικοί της περιοχής της Αλμωπίας. Πρόκειται για την πιο μεγάλη και γνωστή μουσική οικογένεια της Αλμωπίας. Ο Γιώργος Ουρούμης είχε καταγωγή από τον Εξαπλάτανο της Αλμωπίας. Ο πατέρας του, Δημήτρης Ουρούμης, ήταν επίσης μουσικός. Ο Γιώργης ήταν και είναι μέχρι και σήμερα ο μεγαλύτερος παραδοσιακός μουσικός που πέρασε από την Αλμωπία. Εξέφρασε και διέδωσε την παράδοση της περιοχής με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο. Άφησε πίσω του μια παρακαταθήκη και ένα έργο που οι σημερινοί οργανοπαίκτες μελετάνε ακόμη και σήμερα και θα μελετάνε πολλές γενιές ακόμα. Είναι μεγάλο σημείο αναφοράς της μουσικής της Αλμωπίας. Άφησε την τελευταία του πνοή το 2003 σε ηλικία 70 ετών. Το συγκρότημα του, οι Ουρούμηδες, αποτελούνταν κυρίως από συγγενείς του (αδέρφια, ξαδέρφια, γιος) αλλά σε αρκετές περιπτώσεις είχε μέλη και εκτός οικογενείας. Ο Γιώργης όμως πάντα προτιμούσε να παίζει με τους συγγενείς του και να τιμάει τον τόπο του. Ήταν ίσως η μοναδική ορχήστρα στην περιοχή αυτή που είχε κατά βάση μόνιμα μέλη. Η μουσική οικογένεια των Ουρούμηδων αποτελούνταν από πολλούς εξαίρετους μουσικούς. Έχουν καταγραφεί σε πολλές κασέτες αλλά το αποκορύφωμα ήταν η συμμετοχή τους στον δίσκο "Τραγούδια δίχως λόγια" και στον δίσκο "Τα Καρατζοβίτικα".