Pieśń zapomnianych dzwonów скачать в хорошем качестве

Pieśń zapomnianych dzwonów

Ar.,tekst i muz.: Adrian Kula Tekst : Pod warstwą kurzu zapomnianych kart Kronikarz się śmieje, ale dawno nie żyje Stoimy na gruzach gdzie stała świątynia Nim stała się grzechem, nim padła jej świętość A niebo było nasze, zanim je sprzedano I ziemia była wspólna, zanim ją rozgraniczono Szliśmy przez świat jak wolny wiatr A teraz klęczymy nie wiedząc nawet po co To nie nasza modlitwa, to nie nasza twarz To tylko echo z czwartego pokolenia Słyszysz ten pomruk przez zatopione dzwony? To głos przodków niesie wiatr Myślisz że to burza? To pamięć uderza W brzegi rzeki co morzem nam była A niebo było nasze, zanim je sprzedano... I mówią zapomnij, to tylko legendy Tylko wiatr co kołysze trawę A każdy kamień w starym grodzie Woła żeś ty był, zanim cię nie stało Więc zrzuć ten płaszcz co uszyła obca igła Rozpal ognisko tam gdzie stała świętość Wysłuchaj co szeptają dęby Bo nasza historia to nie łza BO NIEBO BYŁO NASZE, ZANIM JE SPRZEDANO! I ZIEMIA BYŁA WSPÓLNA, ZANIM JĄ ROZGRANICZONO! SZLIŚMY PRZEZ ŚWIAT JAK WOLNY WIATR! A TERAZ POWSTAJEMY WIEMY JUŻ PO CO! TO NIE ICH MODLITWA, TO JEST NASZA TWARZ! TO PIERWSZY GŁOS NOWEGO POKOLENIA! Wolny wiatr... Zatopione dzwony... Nasza pieśń...