Kiedy siostra wróciła po wsparcie rodziny, mama wyrzuciła mnie — lecz gdy odszedłem, wpadła w panikę скачать в хорошем качестве

Kiedy siostra wróciła po wsparcie rodziny, mama wyrzuciła mnie — lecz gdy odszedłem, wpadła w panikę

Kiedy siostra wróciła po wsparcie rodziny, mama wyrzuciła mnie — lecz gdy odszedłem, wpadła w panikę Możesz wziąć pokój gościnny albo się wyprowadzić, powiedziała mi matka, kiedy moja siostra nagle przyjechała z mężem. Świetnie, jeśli wyniesiesz się do weekendu, dodała radośnie siostra. Wyprowadziłam się. Ale kilka dni później jej zadowolony uśmieszek zniknął. Zastąpiła go panika. Ona kłamie. Mamo, powiedz mi, że ona kłamie. Mam na imię Wioleta. Mam 28 lat. I przez ostatnie 5 lat mieszkałam z matką w domu, który mój ojciec wyremontował tuż przed śmiercią. Tata zmarł nagle. Niewydolność serca. Dom nie był jeszcze w pełni urządzony. Jednego tygodnia razem wybieraliśmy płytki do kuchni. Następnego siedziałam obok mamy, która tępo wpatrywała się w ścianę, ledwo mogąc wstać z łóżka. Pogrzeb odbył się w deszczowy piątek. Justyna, moja młodsza siostra, przyleciała w markowych okularach przeciwsłonecznych i jedwabnym szaliku, odegrała scenę płaczu i wyjechała w niedzielę rano. Ja zostałam. Zostałam, bo ktoś musiał. Bo mama była krucha, bo kredyt nie był w pełni spłacony i ktoś musiał płacić raty, i bo, nienawidzę tego przyznawać, czułam się odpowiedzialna. Byłam to winna tacie. Kochał mamę. Nawet kiedy go poniżała, nawet kiedy na niego warczała o najdrobniejsze rzeczy, nigdy nie podniósł głosu. „Ona po prostu potrzebuje więcej wyrozumiałości”, mówił. „Dziewczynki, zaopiekujcie się nią”. Tak. Więc to zrobiłam. Zrezygnowałam z awansu, który przeniósłby mnie do Seattle. Odrzuciłam mieszkanie służbowe, chociaż wiązało się z niższym czynszem i 15-minutowym dojazdem. Zostałam. I po co? Żeby codziennie przypominano mi, że nie jestem Justyną. Justyna, złote dziecko. Justyna z lśniącymi włosami, uśmiechem za milion dolarów i idealnym życiem z Instagrama. Justyna, która opuściła dom w wieku 22 lat, by poślubić mężczyznę o imieniu Bartek, którego jedynym prawdziwym talentem było dobre wyglądanie w marynarce. Była gwiazdą każdego rodzinnego spotkania. Tymczasem ja byłam tłem. Powinnaś nosić więcej kolorów, Wioleta, mówiła mama. Justyna zawsze rozświetla pokój. Ty wyglądasz, jakbyś ubierała się na rozprawę sądową. Albo, dlaczego nie spróbujesz znowu się z kimś umówić? Nie jest za późno. Nawet dla kogoś takiego jak ty. Nawet dla kogoś takiego jak ja. Zaciskałam zęby i płaciłam rachunki, czyściłam rynny, gotowałam obiady. Myślałam, że jeśli po prostu będę się starać, może mnie zobaczy. Może w końcu będę wystarczająca. Ale wszystko się zmieniło. W czwartek wróciłam z pracy 2 godziny spóźniona z powodu opóźnienia w dostawie i weszłam na scenę, która wydawała się deja vu. Justyna zwinięta była na kanapie w salonie, chusteczki zwinięte w kulki na kolanach. Bartek siedział obok niej, przeglądając telefon, jakby chciał być gdziekolwiek indziej. Mama krążyła z tacą herbaty i ciasteczek, jakby byli zagraniczną delegacją królewską. „Wioleta!” zaćwierkała mama, jakbym była sąsiadką wpadającą z wizytą. „Zgadnij, kto wrócił.” „Widzę”, powiedziałam. Co się dzieje? Witamy w Zemście z Anną – gdzie prawdziwe historie miłości, zdrady i niespodziewanej zemsty rozgrywają się każdego dnia. Jeśli interesują Cię silne emocje, rodzinne konflikty i opowieści z zaskakującym zakończeniem, jesteś we właściwym miejscu. Nowe filmy codziennie Polub, jeśli ta historia Cię poruszyła Napisz w komentarzu, co o tym myślisz Udostępnij komuś, kto powinien to usłyszeć Zasubskrybuj i włącz powiadomienia, aby niczego nie przegapić #ZemstazAnną #HistorieZemsty #DramatRodzinny #MocnaKarma #ZaskakująceZwroty #PrawdziweHistorie